Recenzja książki: Intermezzo

Recenzuje: truskawka2

Poznajmy dwójkę braci. To Peter i Ivan Koubek. Wbrew nazwisku nie są podobni koubek w koubek. Starszy, Peter, to odnoszący sukcesy prawnik. Ma też powodzenie w życiu prywatnym, aż za bardzo - spotyka się z dwiema kobietami, Sylvią i Naomi. Młodszy, Ivan, jest prawdopodobnie autystyczny. To świetny szachista, ale kompletnie nie radzi sobie w kontaktach z ludxmi. Oboje na swój sposob przeżywają niedawną tragedię. Po pięcioletniej walce z rakiem zmarł ich ojciec. Peter jest bliski rozsypki. By funkcjonować, każdego wieczoru zażywa leki nasenne (nierzadko łączac je z alkoholem). Ivan ucieka od trudnych emocji w swoją pasję - szachy. Na pokazie szachowym, na który był zaproszony, poznaje jedną z organizatorek - Margaret. Od początku między nimi iskrzy. Jak potoczą się losy braci? Czy znajdą miłość oraz ukojenie w żałobie?

Książka zdecydowanie nie dla miłośników szybkiej akcji (chyba że na noc - ten typ czytelników szybko zasnie z nudów). Nie są to bynajmniej szachy błyskawiczne. Wręcz przeciwnie - to rozgrywka, w której ruchy przedzielają długie chwile namysłu (w książce ich odpowiednikiem są opisy myśli i emocji bohaterów). Jednych zauroczy, innych znudzi.

dr Kalina Beluch

Tagi: literatura piękna