Recenzja książki: Kiedyś byłaś moja

Recenzuje: Aleksandra Iwanek

*współpraca reklamowa*

Z twórczością autorki spotkałam się przy serii mafijnej, która mocno zapisała się w moim umyśle. Dlatego też bardzo chciałam ją poznać od tej innej strony, więc po książkę sięgnęłam z ogromną przyjemnością. Tym razem dostałam romans w stylu kowbojskim, choć nie wchodzimy w te klimaty tak bardzo jak zakładałam na początku, to raczej tło. To historia troszkę jakby zawieszona pomiędzy przeszłością i teraźniejszością, a czytając ją przypomniała mi się książka "Tamtej deszczowej nocy", bo te dwie historie sporo łączy. Jak podobała mi się tamta, to też logiczne, że i ta bardzo przypadła mi do gustu.

Leah przed laty opuściła rodzinne strony ze złamanym sercem i tajemnicą. Jej chłopak Milan potraktował ją w okropny sposób, jednocześnie łamiąc serca ich obojga. Po latach, kobieta musi wrócić do domu, żeby wspomóc rodziców, wraca ale nie sama, a jej powrót wzbudza lokalne poruszenie. Planowany krótki pobyt zaczyna się przedłużać, a rzeczywistość Leah zaczyna przybierać niespodziewany obrót. Leah i Milan spotykają się po dziesięciu latach, jedno spotkanie, jedno spojrzenie, utwierdza ich w tym, że pomimo lat rozłąki ich uczucie nie wygasło. W życiu obojga zaszły jednak zmiany, które sprawiają, że nic nie jest proste, oboje przeżywają prawdziwy emocjonalny rollercoaster, nie wiedząc do czego ich to zaprowadzi, a ukryta prawda może zmienić wszystko.

Książka ma prawie 500 stron, a ja przeczytałam ją za jednym zamachem, niemal na jednym wdechu, kawa ostygła, czas się zatrzymał, w głowie panował huragan, a ja nie wiedziałam czy tymi bohaterami tylko wstrząsnąć czy od razu ich pozabijać. Ta książka czytała się sama, fabuła wciągnęła mnie od pierwszej strony i choć była ona nieco przewidywalna to absolutnie mi to nie przeszkadzało. Na początku mamy kilka przeskoków czasowych, z których możemy dowiedzieć się co się stało w przeszłości, ale poznajemy w zasadzie tylko część tego co się wydarzyło, dopiero dalsza cześć lektury, która z czasem uzupełnia informacje, pozwala nam dostrzec pełny obraz sytuacji. Kiedy nasza parka się spotyka od razu czuć iskry, i nie chodzi tutaj o sceny erotyczne, bo te pojawiają się później, ale już od tego momentu wiemy, że ta dwójka albo się pozabija albo będzie ze sobą. Oboje krążą wokół siebie, raz się przyciągając a raz odpychając, a my mamy wrażenie, że cały świat sprzysiągł się przeciwko nim. Przyznam też, że czasami mnie ta dwójka mocno irytowała, bo zamiast siąść i pogadać jak ludzie, to stale albo darli ze sobą koty albo zrywali ciuchy.

Kasia nam tutaj poszalała, stworzyła wartką i dynamiczną fabułę, przez którą się płynie, przy której nie ma czasu na zaczerpnięcie głębszego oddechu. Dała nam powieść intensywną pod kątem wydarzeń, emocji, uczuć no i oczywiście dramatów. Choć wydawać by się mogło, że to prosta historia, to jednak tak nie jest, bo w treści pojawiają się takie smaczki, że historia w rzeczywistości jest złożona, wielowątkowa, w której poruszone zostały trudne tematy, skomplikowane emocje i relacje, a co najlepsze dla mnie poziom dramaturgii był wysoki, można pogubić paznokcie. Zgodnie z opisem nie tylko bohaterowie przeżywają emocjonalny rollercoaster, bo czytelnik też to przeżywa, a Kasia zaserwowała nam tutaj prawdziwą jazdę bez trzymanki. W tej książce znajdziecie elementy urocze i romantyczne, elementy trudne i bolesne, a ponadto znajdziecie tutaj nutkę tajemnicy czy komedii, ale również porządną dawkę spicy, może się wam zrobić gorąco.

Co ja wam mogę powiedzieć? No mogę chwalić, ja żyję dla takich książek, takie jak ta właśnie lektura przypominają mi dlaczego lubię czytać, dlaczego wolę ten literacki świat bardziej niż ten rzeczywisty czy ten na ekranie. To lektura, której się nie czyta, ją się pochłania w całości, a na koniec ma się ochotę, zacząć czytać jeszcze raz. To intensywny romans, który powinien spodobać się każdej romansiarze.