Recenzja książki: Oblubienice

Recenzuje: Adrianna Michalewska

Oblubienice to kontynuacja Drewnianego różańca. Minął kolejny rok, który Natalia spędza w zakopiańskim sierocińcu. Siostra Modesta odeszła, siostra Alojza przejęła funkcje naczelnej opiekunki, a Matka przełożona osuwa się w otchłań obłędu. W zakładzie nadal panują upiorny rygor, głód i zimno. Mała Ludka choruje na gruźlicę, ale to nie wzrusza zakonnic, które liczą na jej rychłą śmierć, co zapewni sierocińcowi „wstawiennictwo” u Boga. Tym razem dziewczęta postanawiają wziąć sprawy we własne ręce. Gdy w sierocińcu po raz kolejny zaczyna brakować żywności, postanawiają, że nie będą już pisały pobożnych wypracowań, ale zarobią na swoje utrzymanie.

Oskarżycielska powieść Natalii Rolleczek w jaskrawych barwach rysuje relacje w międzywojennym społeczeństwie, piętnując fałszywą religijność, podszytą pychą i ludzką podłością. Ukazuje zasady rządzące filantropią, której celem jest wszystko, tylko nie poprawa bytu podopiecznych sierocińca. Wreszcie – opisuje wspólnotę, jaka rodzi się wśród dziewcząt, które, obserwując nieludzki system społeczny, wykluczający samotne kobiety, skazuje je na prostytucję lub podobne ośrodki, same doświadczają poniżenia.

Powieść w wyraźny sposób relacjonuje konflikty, które powstają wśród zakonnic, wywołane podziałami na tle pochodzenia i majątku. Autorka podkreśla w niej, że klasztory okazywały się najczęściej miejscami ucieczki przed światem, który, choć rozmodlony, rządził się nieludzkimi prawami.

Powieść o przeżyciach Natalii u zakonnic oparta jest na doświadczeniach autorki, która spędziła u sióstr Felicjanek trzy lata. Na podstawie Drewnianego różańca i Oblubienic powstał film Ewy i Czesława Petelskich.