Recenzja książki: Płoń dla mnie

Recenzuje: truskawka2

Wyobraźmy sobie świat równoległy, trochę podobny do naszego. W XIX wieku wynaleziono w nim specjalne serum, które wydobywało z ludzi magiczne zdolności. U jednych magia była silniejsza, u innych słabsza. Zdolności przechodziły na następne pokolenia. W ten sposób władzę zaczęły zdobywać rodziny, w których magia była najsilniejsza. Małżeństwa aranżowano według jednego kryterium: magicznych umiejętności przyszłej młodej pary. 

W takim świecie żyje Nevada Baylor, główna bohaterka powieści Ilony Andrews Płoń dla mnie. Nevada pracuje w rodzinnej firmie detektywistycznej, a na co dzień ukrywa swoje zdolności. Kiedy pewnego dnia zlecona zostaje jej misja niemożliwa do wykonania, wie, że musi się jej podjąć — dla dobra rodzinnego interesu. Wkrótce okazuje się, że jedyną osobą, która może jej pomóc, jest szalony, dysponujący ogromną mocą Rogan, który w przeszłości stanął na drodze Nevady. Czy misja detektywki się uda? I czy ocali rodzinną firmę?

W swojej powieści Ilona Andrews konstruuje świat magiczny, w którym jednak czytelnicy będą potrafili dobrze się odnaleźć. Wszak bohaterów nie charakteryzują jedynie magiczne moce, ale również emocje i uczucia. A owe namiętności są identyczne jak u zwykłych śmiertelników.

dr Kalina Beluch