Recenzja książki: Przez milion burz

Recenzuje: Ewa_czytajac

Przyjemne wspomnienia z dzieciństwa choć na chwilę pomagają wrócić do czasu, gdy świat młodych ludzi przepełniony był marzeniami. Życie jak zwykle zweryfikowało wszystkie postanowienia, stawiając na drodze ogromne przeszkody, które zburzyły rodzące się szczęście dwojga młodych ludzi. To co wydarzyło się wiele lat temu teraz wróciło i od nowa ma szansę się urzeczywistnić. Czy to może się udać? Czy nie jest jeszcze za późno?

Rozstanie z partnerem i zwolnienie z pracy zmusiło Martynę do przyjazdu na wieś, by przygotować do sprzedaży dom odziedziczony po dziadkach. Ponieważ kończyły się oszczędności, młoda kobieta zamierzała szybko doprowadzić zadanie do finału. Okazało się jednak, że to wcale nie takie proste, pojawiły się utrudnienia powoli burzące jej plany. Niespodziewane spotkanie z Hubertem spowodowało, że wróciły piękne wspomnienia z przeszłości, ten przystojny, ciepły mężczyzna od nowa obudził w Martynie iskrę, którą dawno temu była zmuszona ukryć głęboko w sercu. Wiele lat wcześniej ich uczucie przerwała jedna, zaskakująca decyzja, dziewczyna bardzo to przeżyła...

Piękna, przepełniona emocjami powieść o wielkim uczuciu, przyjaźni i planach, ale również o trudnych przeżyciach, które wpisane są w scenariusz życia. Refleksyjna opowieść, w której każda strona wypełniona jest emocjami. Wiele wydarzeń wywołuje smutek, łapie za serce. Historia o trudnych momentach życia, o braku szczerej rozmowy i niedopowiedzeniach wpływających na dalsze wybory. Uczucie samotności, tęsknota i żal za utraconą młodzieńczą miłością, to wszystko budzi mnóstwo empatii. Życie, plany, relacje rodzinne, bardzo trudne decyzje zapisane są na stronach powieści. Historia porusza, wciąga, ale również daje nadzieję i pozytywne odczucia. Pozwala zatrzymać się na chwilę i poczuć wrażliwość przenikającą się przez fabułę książki. Przepiękna opowieść, bardzo umiejętnie przeplatana delikatnym poczuciem humoru.

Gorąco polecam

Tagi: obyczajowe