Recenzja książki: Przyjąć miłość i we wszystkim miłować

Recenzuje: Katarzyna Krzan

REKOLEKCJE IGNACJAŃSKIE

Komu bliskie są idee zakonu jezuitów, kto zna działalność św. Ignacego Loyoli, kto chce pogłębić swoją wiarę i nauczyć się podstaw chrześcijańskiej medytacji powinien sięgnąć do książki Przyjąć miłość i we wszystkim miłować. Jest to zbiór tekstów pisanych przez jezuitów – refleksji teologiczno-egzystencjalnych na temat Kontemplacji dla uzyskania miłości (Ad Amorem) autorstwa św. Ignacego Loyoli.

Kontemplacja stanowi zbiór reguł służących ćwiczeniom duchowych stosowanych podczas tak zwanych trzydziestodniowych rekolekcji ignacjańskich. Kontemplacja jest ostatnim z ćwiczeń duchowych, pozwalającym odkryć obecność Stwórcy we wszystkich jego dziełach, nie tylko w świecie materialnym, ale także w samym człowieku.

Publikacja opracowana pod redakcją jezuity Wacława Królikowskiego jest pokłosiem Kursu Duchowości Ignacjańskiej organizowanej przez księży jezuitów w częstochowskim Centrum Duchowości. Zbiór podzielony został na trzy części: Teologiczne podstawy Kontemplacji dla uzyskania miłości, Treść Kontemplacji dla uzyskania miłości oraz Praktyka Kontemplacji dla uzyskania miłości. Mamy zatem teologię, treść i praktykę. Sporo, jak na analizę króciutkiego w zasadzie tekstu, będącego zbiorem wytycznych odnoszących się do praktyki modlitwy kontemplacyjnej. W Kontemplacji według Loyoli Bóg objawia się jako wszechogarniająca miłość, a modlitwa kontemplacyjna służyć ma poznaniu darów stworzenia i odkupienia. Akcent pada tu przede wszystkim na wszechobecność Boga we wszystkich stworzeniach: ludziach, zwierzętach i roślinach, a także w formie łaski. Rekolektant, rozważając, w jaki sposób „Bóg mieszka w stworzeniach”, działa we wszystkich stworzonych rzeczach dochodzi do głębokiego przeświadczenia, że całe stworzenie zstępuje z góry od Boga, by uświęcać nasze życie w zjednoczeniu z Bogiem Miłością (por. s. 99). Kontemplacja dla uzyskania miłości skierowana jest do osoby już oczyszczonej, oświeconej i zjednoczonej z Bogiem. Dlatego też nie powinna dziwić prośba rekolektanta:

"Zabierz, Panie, i przyjmij całą moją wolność,
pamięć moją, mój rozum i całą moją wolę,
wszystko, co mam i co posiadam.
Ty mi to, Panie, dałeś, Tobie to zwracam.
Wszystko jest Twoje. Rozporządzaj tym według Twojej woli.
Daj mi tylko miłość Twoją i łaskę,
a to mi wystarczy."

Zgodnie z informacją na tylnej stronie okładki, jest to publikacja dla wszystkich, którzy pragną czuć się kochanym i kochać. Brzmi to jak zachęta zamieszczana w popularnych poradnikach, a przecież mowa tu o najtrudniejszej z form miłości – miłości Boga i do Boga. Jej właśnie uczy św. Ignacy Loyola w swoich Ćwiczeniach duchowych, które wcale nie są skierowane do wszystkich, a raczej do wybranych, których stać na całkowite oddanie się miłości Bożej.