Recenzja książki: Saga Rodzina Duszów. Tom 2. Gra w bierki

Recenzuje: Małgorzata Styczeń

„Gra w bierki” Hanny Cygler to drugi tom sagi Rodzina Duszów — opowieści o dorastaniu, odpowiedzialności i wyborach podejmowanych w cieniu wielkiej historii. To książka, która pokazuje, że życie rzeczywiście przypomina grę w bierki: jeden nieostrożny ruch może poruszyć całą konstrukcję.

Akcja toczy się w latach pięćdziesiątych i prowadzi bohaterów aż do przełomowego roku 1968. W centrum wydarzeń pozostaje rodzeństwo Duszów. Elżbieta próbuje odnaleźć swoją drogę i odpowiedzieć sobie na pytanie, kim chce być w świecie pełnym ograniczeń. Irena zmaga się z trudną codziennością u boku chorego męża i w domu wymagającej teściowej, ucząc się siły i wytrwałości. Gabriela, bardziej wrażliwa i artystyczna, konfrontuje swoje młodzieńcze marzenia z rzeczywistością, próbując odnaleźć siebie w miłości i sztuce. Bracia — Rysiek i Marian — również stają przed pierwszymi poważnymi wyborami: jeden odkrywa smak miłości, drugi własny talent i ambicje.

Fabuła rozwija się wielowątkowo, skupiając się na relacjach rodzinnych, codziennych zmaganiach i dojrzewaniu bohaterów. Tłem są realia powojennej Polski — czas niepewności, politycznych napięć i społecznych przemian. Autorka bardzo sprawnie splata to, co prywatne, z tym, co historyczne, pokazując, jak wielkie wydarzenia wpływają na los zwykłych ludzi.

Tematyka powieści obejmuje dorastanie, lojalność wobec rodziny, odpowiedzialność za innych, ale też pragnienie wolności i własnego szczęścia. To historia o poświęceniu, rozczarowaniach i o tym, że czasem największą siłę ma wybaczenie — zarówno sobie, jak i bliskim. Przesłanie książki jest uniwersalne: każdy z nas „gra” ze swoim przeznaczeniem, ale to od naszych decyzji zależy, jak potoczy się dalej życie.

Styl Hanny Cygler jest ciepły, uważny i bardzo przystępny. Autorka z wyczuciem buduje emocje, tworzy wiarygodne portrety psychologiczne i pozwala czytelnikowi naprawdę zbliżyć się do bohaterów. To narracja płynna, wciągająca, pełna dialogów i codziennych detali, które nadają historii autentyczności.

Podczas lektury towarzyszy cała gama emocji: wzruszenie, niepokój, złość na niesprawiedliwość losu, ale też nadzieja. Czytelnik mocno angażuje się w losy rodzeństwa, kibicuje im, czasem chce ich ostrzec przed decyzjami, które mogą zmienić wszystko.

To saga rodzinna z wyraźnym tłem historycznym — powieść obyczajowa dla czytelników, którzy cenią wielopokoleniowe historie, rozbudowane relacje i realistyczne tło epoki. Szczególnie przypadnie do gustu osobom lubiącym książki o silnych więziach rodzinnych i o ludziach dojrzewających w trudnych czasach.

Poruszająca, wielowątkowa opowieść o rodzinie, wyborach i sile wybaczenia, która zostaje z czytelnikiem na długo — zdecydowanie warto sięgnąć po ten tom i dać się wciągnąć w dalsze losy rodziny Duszów.

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna