Recenzja książki: Samotność Janosika. Biografia Marka Perepeczki

Recenzuje: Merylu

Biografie od lat cieszą się wśród czytelników dużym zainteresowaniem. Są wśród nich pozycje lepsze i gorsze, bardziej krzykliwe i wyważone, nastawione na sukces i stonowane. Biografia Marka Perepeczki zdaje się nie wpisywać w żadną z nich. Stoi jakby z boku, nie pasuje do żadnej z półek. Marek Szymański napisał biografię, która jest jak jej bohater wyjątkowa, a zarazem odmienna od innych.

Któż z nas nie pamięta lub przynajmniej nie zna serialowego Janosika. Wysoki, dobrze zbudowany, z zamyśloną twarzą zupełnie nie pasował do zbójeckiej gromady. Bił od niego spokój, zaduma, ale też jakaś mądrość, a może tajemnica. Marek Perepeczko na zawsze pozostanie dla większości widzów aktorem jednej roli, która stała się jego przekleństwem. Tak samo jak to, iż urodził się za wcześnie, a reżyserzy nie do końca potrafili wykorzystać jego potencjału. Dziś grałby dużo, a (ośmielę się to napisać) Geralt z Rivii mógłby mieć jego twarz i posturę.

Warto przeczytać „Samotność Janosika”, by dowiedzieć się więcej o Perepie – jego zainteresowaniach literackich i muzycznych, zamiłowaniu do modelarstwa, nietuzinkowej osobowości, wreszcie dylematach, przez które powoli gasło jego serce. Warto przeczytać i poznać jego ścieżkę filmowej kariery, by pamiętać, że Marek Perepeczko to nie tylko Janosik, ale także Adam Nowowiejski z „Pana Wołodyjowskiego”, Malutki z serialu „Kolumbowie”, Jasiek z „Wesela”, Marek Kolski z „Potem nastąpi cisza”. To wiele ról drugoplanowych, czasem epizodycznych, sporo ról teatralnych, podróży po Polsce z recytacjami poezji… Marek Perepeczko to także człowiek, który kochał tylko raz. Wielkie brawa dla autora biografii za to, w jak delikatny i pozbawiony oceny sposób opisał miłość i bywało, że niełatwe relacje Marka i jego żony Agnieszki Fitkau-Perepeczko.

Tekst uzupełniają ilustracje z różnych okresów życia aktora - prywatne i zawodowe. Jest filmografia Marka Perepeczki, wykaz zagranych ról teatralnych, otrzymanych nagród. Dwieście sześćdziesiąt sześć przypisów odsyła do książek, artykułów, rozmów, wywiadów itd., a wykaz bibliograficzny w wyborze, na podstawie którego możemy dowiedzieć się z jakich źródeł materialnych i niematerialnych korzystał Marek Szymański pisząc "Samotność Janosika".

Gdybym miała określić tę biografię, powiedziałabym, że to biografia, która boli. To nie jest zarzut, to zaleta "Samotności Janosika".

Tagi: Biografie i literatura faktu biografie Biografie artystów i ludzi show biznesu