Recenzja książki: Stąd do jutra

Recenzuje: Danuta Awolusi

Mieszanka prozy sensacyjnej, psychologicznej i pełnego napięcia romansu? Agnieszka Kępkowicz serwuje to wszystko w powieści Stąd do jutra. Wyrazista i silna bohaterka podbije czytelnicze serca już od pierwszych stron.

Kiedy Hanka dowiaduje się, że jej syn znika z człowiekiem, któremu nie ufa, wsiada do samochodu i rusza za nimi w pościg przez pół Polski. Włamuje się, kradnie auto, łamie prawo, byle tylko odzyskać dziecko. Trafia do więzienia. Trzy lata później sąd ją uniewinnia, uznając, że działała z konieczności. Wolność nie oznacza jednak spokoju. Przed bohaterką jeszcze długa droga do tego, by uporządkować swoje sprawy. Ktoś odebrał jej życie – źli ludzie. Czy uda jej się osiągnąć swoje cele? Warto się przekonać!

Hanka to bohaterka złożona. Można nazwać ją samochodziarą, prowadzi firmę związaną z branżą samochodową. Obraca się w świecie warsztatów, transakcji, sprzętu, ludzi, którzy żyją motoryzacją i mają pieniądze.

Bywa impulsywna, momentami obsesyjna, sama o sobie mówi: Dziewczyna Bonda, pożal się Boże, z Mazowsza. Potrafi złamać prawo, przekroczyć granice, podjąć decyzję, której konsekwencje będą jej ciążyć. Nie jest jednak szalona, ale zdeterminowana i często bezkompromisowa. Myślę, że wiele mówi o niej także związek z Chrisem, naznaczony napięciem, zależnością, nierównowagą sił i emocjonalnymi komplikacjami. Uczucie staje się polem walki o autonomię i o własną tożsamość.

W trakcie lektury czytelnik będzie zastanawiał się nad tym, czy można jednocześnie być ofiarą i sprawcą? Hanka podejmuje działania, które ranią innych. Jednocześnie sama funkcjonuje w świecie, w którym manipulacja, przemoc i układy są na porządku dziennym. Pieniądz to, oczywiście, narzędzie władzy i kontroli.

Agnieszka Kępkowicz ciekawie pisze także o macierzyństwie. Jasiek nie jest tylko powodem dramatycznych decyzji, ale też lustrem, w którym odbijają się lęki Hanki, jej nadzieje, poczucie odpowiedzialności. To relacja intensywna, momentami duszna, ale autentyczna.

Stąd do jutra to powieść o wolności, która ma swoją cenę. O odpowiedzialności za decyzje – nawet, jeśli były podjęte z miłości. I o tym, że trzeba zawalczyć o swoją przyszłość, choć walka może być długa i wyczerpująca. Autorka pisze o różnych granicach, jakie przekraczamy – granicach prawa, lojalności, wybaczenia. Okazuje się też, że czasem najtrudniejszą rzeczą nie jest walka o kogoś, ale to, by pozwolić mu odejść i żyć po swojemu.

Myślę, że ta wciągająca i pełna akcji powieść będzie idealną propozycją na zbliżającą się wiosnę. Do pochłonięcia w jeden wieczór!