Recenzja książki: Wyciskacz do łez

Recenzuje: Katarzyna Krzan

Agnieszka Tyszka w swoich młodzieżowych powieściach staje po stronie dzieciaków, a przeciwko dorosłym. Ci ostatni są często zepsuci życiem, fałszywi i niedobrzy. Tym razem Autorka wzięła na celownik zakonnice prowadzące elitarne gimnazjum dla dziewcząt. To, czego uczą, młode dziewczyny przyprawia o rozpacz. W takich warunkach trudno o spełnianie młodzieńczych ambicji.

Marianna nie ma lekko jako córka srogiej pani redaktor i siostrzenica innej redaktorki, ale z konkurencyjnego pisma dla kobiet. Siostry nie odzywają się do siebie. Dziewczyna prawie nie rozmawia z matką. Na przyjaciółki także nie ma co liczyć. O chłopakach nawet nie marzy, pogrążając się w czerni swoich myśli. O zakonnicach nawet nie chce wspominać. Jest sama, przygnębiona, nie widzi sensu życia.

Ale, jak to w książkach bywa, los się dla niej odmieni. Ciotka wysyła ją do pracy. Ma opiekować się pewną starszą panią, a raczej zajmować się jej mieszkaniem: sprzątać i przygotowywać przyniesione przez kogoś innego posiłki. Marianna nie wie jeszcze, że trafiła do domu, w którym spotykają się... czarownice. Starsze panie, które nie pozwalają sobie na bezczynność i starcze gnuśnienie w fotelach. Wolą spotykać się, śmiać, wspólnie zbierać zioła i robić z nich magiczne mieszanki, które pozwalają rozwiązać najtrudniejsze nawet problemy. I faktycznie, coś się w życiu Marianny zaczyna zmieniać odkąd odwiedza staruszkę. Zaczyna myśleć o innych kolorach, więcej się uśmiechać, a nawet zakłada z koleżankami gazetkę szkolną, niezmiernie postępową i obrazoburczą.

Dziewczyna przypomina sobie o tym, co naprawdę w życiu ważne. A są to... słowa. Słowa, dzięki którym można rozmawiać, porozumiewać się, a tego w jej życiu - a szczególnie w stosunkach z matką - bardzo brakuje.

Nie ma zatem sensu ronić łez, raczej trzeba zabrać się do pracy nad sobą i wymyślić coś fajnego. Takie przesłanie książki dla młodych dziewcząt z pewnością będzie przez nie dobrze odebrane. A jeśli są tu wyciskane jakieś łzy, to chyba tylko ze śmiechu.

Książkę czyta się szybko i z dużym zainteresowaniem, zaskakuje bowiem ciekawymi postaciami (wyśmienicie przedstawione zakonnice), a przede wszystkim - niesie pozytywny przekaz. Śmiało można polecić ją nastolatkom. Wyciskacz do łez to powieść napisana z polotem i fantazją.