Recenzja książki: Zadzwoń, jak dojedziesz

Recenzuje: truskawka2

Ryszard jest wdowcem. W trzecią rocznice śmierci żony odwiedza go trójka dorosłych dzieci. Chcą wspominać z nim matkę i zobaczyć, jak sobie radzi. Coraz częściej bowiem, zajęci własnymi sprawami, zaniedbywali kontakt z nim. Okazuje się, że coraz bardziej potrzebuje pomocy. Staje się gorącym kartoflem, bo żadnemu z dzieci zajmowanie sie nim nie jest na rękę. Renata właśnie się rozwodzi i ma zamiar wyjechać, by wyciszyć emocje. Ania jest w ciąży. Mateusz z kolei ma okazję wyjechać z ukochanym Tomkiem do Amsterdamu, gdzie nie ma takiej homofobii jak w Polsce. Wybucha wielka kłótnia. Gniazdo rodzinne staje się gniazdem żmij. Każde wyrzuca reszcie rodzeństwa różne urazy z przeszłości. Czy dojdą mimo wszystko do porozumienia? Co stanie się z Ryszardem?

Dawno nie czytałam tak smutnej książki. Zadzwoń, jak dojedziesz Jakuba Bączykowskiego to opowieść o bezradności, samotności, niezrozumieniu i tęsknocie.

dr Kalina Beluch

Tagi: Warszawa