Cytat

Ta kapsuła czasu była felerna. Czułam to od samego początku, ale swoje podenerwowanie kładłam na karb stresu. Nie lubię publicznych wystąpień, jednak w tym wypadku niewiele mogłam zrobić. Polecenie dyrektora to rzecz święta.

Autor: Wojciech Wójcik
Książka: Kapsuła
Tagi: czas, czas

Więcej cytatów od tego autora

Nasza kapsuła miała postać dużego garnka z przylutowaną pokrywą. Znajdowała się dokładnie tam, gdzie napisano w gazetce - metr pod powierzchnią ziemi.

Autor: Wojciech Wójcik
Książka: Kapsuła
Tagi: ziemia, czas, natura

Czterdzieści lat to wystarczająco długo, by wydarzenia pokryły się patyną niepamięci.

Autor: Wojciech Wójcik
Książka: Kapsuła
Tagi: czas, prawda

Polecenie dyrektora to rzecz święta. Także dla nauczyciela takiego jak ja, czyli szkolnej bibliotekarki.

Autor: Wojciech Wójcik
Książka: Kapsuła
Tagi: praca, nauka, szkoła

W początkach kwietnia las jest depresyjnym miejscem. Wciąż więcej tu brązu i szarości niż zieleni. Badyle z zawiązkami liści celują w niebo niczym rozcapierzone dłonie topielca. A ze splątanego dachu gałęzi słychać ponure krakanie wron...

Autor: Wojciech Wójcik
Książka: Szanta
Tagi: w poczatkach kwietnia, las jest, depresyne miejsce, więcej tu brązu, szarości, zieleni, badyle, zawiązki liści, celują w niebo, rozcapierzone, dłonie topielca, ze splątanego dachu, dachu gałęzi, krakanie wron, natura

Samobójcza śmierć zbierała żniwo zarówno wśród biednych, jak i bogatych. Ładnych i brzydkich, chorych i zdrowych...

Autor: Wojciech Wójcik
Książka: Szanta
Tagi: samobójcza śmierć, zbierała żniwo, wśrów biednych, i bogatych, ładnych i brzydkich, chorych i zdrowych, bóg

Nasza kierowniczka bywała impulsywna. Przekonałam się o tym na własnej skórze, i to nie raz. W ataku złości zachowywała się nieracjonalne, ale o blokowaniu numerów jak dotąd nie słyszałam. Cóż, podobno prawdziwe artystki miewają swoje dziwactwa.

Autor: Wojciech Wójcik
Książka: Szanta
Tagi: nasza kierowniczka, bywała impulsywna, przekonałam sie, o tym, na własnej skórze, w ataku złości, nieracjonalnie, o blokowaniu numerów, jak dotąd, nie słyszałam, prawdziwe artystki, miewają swoje dziwactwa, praca, ludzie, sztuka

Nad zmarszczoną wiatrem powierzchnią jeziora Bełdany unosiły się ołowiane chmury. Pachniało wiosną, żeglarską przygodą i... papierosem. Przeszłam na sam koniec niewielkiego pomostu, ale dym powędrował za mną.

Autor: Wojciech Wójcik
Książka: Szanta
Tagi: zmarszczona wiatrem, powierzchnia, jezioro Bełdany, ołowiane chmury, pachniało wisoną, żeglarska przygodaa, papieros, sam koniec, niewielki pomost, dym, powerował za mną, samotność