Abisal

Abisal to najgłębsza strefa oceanów i mórz. „Abisal” Marzeny Orczyk-Wiczkowskiej to książka poetycka zanurzona w podświadomości autorki. Poetka, będąca jednocześnie psychologiem, odwołuje się do morskiej i przyrodniczej symboliki, zanurza czytelnika w metaforyczne głębiny – tam, gdzie światło codzienności nie dociera, a zmysły napotykają na tajemnicę i niepokój. Jej wiersze przypominają twórczość surrealistów, jednocześnie będąc bardzo blisko rzeczywistości. Operują na styku światów: między ciszą a krzykiem, snem a jawą, powierzchnią a otchłanią. Subtelne obrazy i przemyślane konstrukcje językowe prowadzą czytelnika przez kolejne warstwy emocji, wspomnień i lęków, pozwalając odnaleźć piękno nawet w najbardziej mrocznych zakamarkach duszy. Marzena Orczyk-Wiczkowska umiejętnie balansuje między konkretem a abstrakcją, kreśląc poetycką mapę miejsc trudno dostępnych, zarówno w sensie geograficznym, jak i duchowym.

Książka ilustrowana jest grafikami Alicji Kalinowskiej.

Strefa głębinowa, do której zaprasza nas Marzena Orczyk-Wiczkowska w swojej książce, tym różni się od rzeczywistej, że nie mieści się w żadnej ze stref głębokościowych mórz, oceanów czy głębokich jezior. Tam strefę abysalną cechują: ubóstwo pokarmowe, brak światła i niskie temperatury. Poetycką przestrzeń „Abisalu” należałoby natomiast przedstawiać zgoła odmiennie – tutaj ciemne, wątłe światło skanuje obszary o bardzo wysokim współczynniku ciepłoty, co – w połączeniu z niezwykłym, przekraczającym skale i normy emocjonalnym ciśnieniem – daje efekt piorunujący. Człowiek strefę abisalu osiągnął po raz pierwszy w roku 1953. W roku 1960 Jacques Piccard oraz Don Walsh w batyskafie Trieste dotarli do najgłębszego zmierzonego wówczas miejsca na Ziemi. W roku 2022 Marzena Orczyk-Wiczkowska zdaje się schodzić jeszcze głębiej, będąc wyposażona przy tym zaledwie w edytor tekstu lub pióro, które dają jej czytelnikom jedynie złudne poczucie bezpieczeństwa. Kto sięgnie po książkę Orczyk-Wiczkowskiej, niech uważa po jej lekturze. Myśli, które się wynurzają z „Abisalu”, eksplodują ponad powierzchnią tekstu. 

Paweł Lekszycki

„Abisal” jest teleskopem służącym do obserwacji w dwóch kierunkach – głębi kosmosu i głębi na poziomie komórkowym, mikro- i makrokosmosu. W praktyce poetyckiej Wiczkowska zmierza do ukazania rzeczywistości holistycznej, gdzie wszystko ze wszystkim jest powiązane, zaś istnienia (oraz historia jako konstrukt porządkujący nieuświadomione) tworzą sieć wzajemnych powiązań, wpływów. To nie są sprawy utajnione czy zakryte przed nami. Wystarczy tylko mieć oczy otwarte i umieć czytać.

Radosław Kobierski

Choć Autorka zabiera nas w najgłębsze strefy mórz czy oceanów, to jednak – zapewniam – żadnego tu lania wody.

Grzegorz Olszański

Informacje dodatkowe o Abisal:

Wydawnictwo: Biblioteka Śląska
Data wydania: 2022-10-21
Kategoria: Poezja
ISBN: 9788367152112
Liczba stron: 48
Język oryginału: polski
Ilustracje:Alicja Kalinowska

Tagi: poezja wiersze poezja współpczesna poezja poezja XXI najnowsza poezja polska polska poezja Literaturoznawstwo - poezja współczesna poezja polska poezja / literatura polska / poezja współczesna