reklama

Aż po horyzont. Tom 1

Wydawnictwo: Novae Res
Data wydania: 2021-06-16
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788382193879
Liczba stron: 0

Tom 1 cyklu Aż po horyzont

Ocena: 5 (4 głosów)

Czasem rodzinne więzy bardziej dzielą, niż łączą.

Warszawa, lata 70. Weronika Piontkowska niedawno rozwiodła się, uczy francuskiego w liceum i wychowuje dwóch rezolutnych chłopców. Jednak w żadnej z ról, jakie przyniosło jej życie, nie odnajduje się zbyt dobrze - poza jedną. W sielskim, ustronnym Jaktorowie wśród pachnących łąk i lasów z ich żywicznym powietrzem wciąż może być beztroską córką swoich rodziców. Ale wkrótce okaże się, że raj na ziemi nie istnieje, a sielankowa
posiadłość, którą Weronika tak kocha, skrywa wiele dramatycznych historii...

Jaką cenę w czasach stalinizmu zapłacił za Jaktorowo jej ojciec? Dlaczego po latach wciąż nie chce rozmawiać o własnej siostrze? Gdzie mają swoje źródło wszystkie rodzinne tajemnice?

„Aż po horyzont” to kolejna znakomita powieść Agnieszki Janiszewskiej - mistrzyni wikłania osobistych losów bohaterów w tryby wielkiej historii.

 

 

Tagi: obyczajowe

Kup książkę Aż po horyzont. Tom 1

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Aż po horyzont. Tom 1

W Klubie Recenzenta serwisu na kanapie.pl udało mi się "upolować" dwutomową powieść Agnieszki Janiszewskiej zatytułowaną "Aż po horyzont". Muszę przyznać, że już od dłuższego czasu rozglądałam się za jakąś historią opowiedzianą przez autorkę, gdyż rodzinne opowieści oparte o kanwę wydarzeń historycznych zawsze znajdowały szczególne miejsce wśród wybieranych przeze mnie książek. Do lektury zasiadłam ze sporymi emocjami i z zaciekawieniem zaczęłam śledzić losy bohaterów...
Rodzina Reczyńskich ma swój rodzinny dom w Jaktorowie oddalonym o 80 km od Warszawy. Jan i Izabella są weterynarzami, a ich dorosłe już dzieci Weronika i Oskar zamieszkują w stolicy. Oskar to trzydziestoletni facet z temperamentem, który potrafi postawić na swoim. Weronika uczy w szkole, jest matką dwóch chłopców Michałka i Piotrusia. Po nieudanym małżeństwie z Jarkiem musi sama stawić czoła rzeczywistości, jednak trzeba przyznać, że nie do końca jej się to udaje. Trzydziestoletnia kobieta tak naprawdę wciąż jeszcze nie odcięła pępowiny łączącej ją z rodzicami. Oni pomagają córce finansowo, oni zaopatrują ją w żywność, oni opiekują się jej dziećmi. Weronika jest uzależniona od rodziców, każdą wolną chwilę spędza w Jaktorowie i wydaje jej się, że tak powinno wyglądać życie kochającej córki.
Sytuacja ulega zmianie, gdy bohaterka zaczyna zastanawiać się nad przeszłością rodziny, zadaje pytania o dawne czasy, usiłuje poznać historię Reczyńskich. Zerwane kontakty z Wandą - przyrodnią siostrą ojca, ostudzenie relacji z resztą rodziny, trudne dzieciństwo Jana, o którym nie chce mówić - to wszystko sprawia, że rodzinne tajemnice aż się proszą o wyjaśnienie. Niestety w tej kwestii rodzice są nieustępliwi, więc Weronika z Oskarem na własną rękę próbują ustalić co zaszło przed laty...
Książkę czytało się szybciutko, choć akcja biegnie bardzo powoli, wręcz ślamazarnie. Niewiele się dzieje i ogólnie opowieść robi się mdła i bez wyrazu. Po zakończonej lekturze pozostał mi spory niedosyt, który być może zniweluje drugi tom - na co bardzo liczę.
Weronika irytowała mnie od samego początku, nie lubię takich rozmemlanych, nieudolnych i nic nie potrafiących osób. Zastanawiałam się jak z takim charakterem radzi sobie w szkole jako nauczyciel. Dużo sympatii mam natomiast do Oskara, który jest całkowitym przeciwieństwem sióstry, podobnie dla Jarka, który szczęśliwie miał na tyle odwagi by uwolnić się od wiecznie niepozbieranej żony szczęśliwej jedynie ze swoimi rodzicami w Jaktorowie.
Autorka umieściła tę opowieść w trudnych czasach stalinowskich i głębokiego PRL-u. kiedy po zakończeniu II wojny światowej ludzie znaleźli się w zupełnie nowej sytuacji, brutalniej rzeczywistości, gdzie nikt się z nikim nie liczył, a ściany miały wielkie uszy. I powiem szczerze, że tło bardzo dobrze współgra z fabułą, chociaż osobiście rozwinęłabym jeszcze bardziej wątki dotyczące historii, aby nie były tylko wąskim marginesem całej opowieści.
Wprowadzenie dwóch plaszczyzn czasowych przenosi nas od relacji Weroniki o tym co dzieje się tu i teraz do opowieści Wandy - przyrodniej siostry Jana, która we wspomnieniach dzieli się swoją historią dając nam możliwość odczytania zapisków z notatnika. I chyba właśnie ta niesamowita relacja z przeszłości nawiązująca do dzieciństwa i młodości Wiktorii i Jana jest tym elementem powieści, który najbardziej przypadł mi do gustu.
Z niecierpliwością czekam na to co przyniesie nam tom II. Mam nadzieję, że tajemnice rodziny Reczyńskich wreszcie ujrzą światło dzienne, akcja powieści choć trochę przyspieszy, a Weronika przestanie być wreszcie taką poddaną córeczką swoich rodziców. Ciekawa też jestem co ma do powiedzenia ciotka Rozalia, która na pewno mogłaby nas zaskoczyć niejedną niespodzianką.
Jeśli lubicie poznawać rodzinne tajemnice, odkrywać sekrety sprzed lat, które po prostu nie mogą zostać zapomniane, to powieść "Aż po horyzont" Agnieszki Janiszewskiej będzie dobrym wyborem. Polecam serdecznie.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Damaczytasama
Damaczytasama
Przeczytane:,

Są lata 70. Weronika jest nauczycielką francuskiego. Niedawno się rozwiodła. Ma dwóch synów i mieszka w Warszawie. Bardzo często jeździ do rodziców, do Jaktorowa. Tam znajduje ciszę, spokój, ładuje akumulatory. Spaceruje wśród łąk i lasów i znów czuje się młodą dziewczyną bez zmartwień. Jednak zapomniana przeszłość przypomina o sobie.


Weronika coraz częściej zastanawia się dlaczego jej ojciec, nie wspomina o swojej siostrze Wandzie. Dlaczego się poróżnili?


Weronika nawet jako dorosła kobieta, nie sprzeciwia się rodzicom. Jej więź z nimi jest bardzo silna, a oni często pomagają jej finansowo. Bohaterka nie myśli o przeszłości swojej rodziny. Nie bardzo interesuje ją, dlaczego ciotka Wanda została wykluczona z rodziny. Jej brat, Oskar chce poznać prawdę.


"Aż po horyzont" to pierwszy tom sagi rodzinnej. Znajdziemy tu głęboko ukryte tajemnice, skomplikowane losy bohaterów oraz zawirowania historii. Wszystko napisane przystępnym językiem, co ułatwia śledzenie tej opowieści. A do tego dobrze wykreowani bohaterowie, którzy są niebanalni i mają różne charaktery.


Rodzinne więzy łączą, a czasem dzielą.

Czy wszystkie sekrety powinny ujrzeć światło dzienne? Może nie zawsze warto wracać do tego co już się wydarzyło i czego nie da się już zmienić.


Dużo miejsca w książce zajmują zapiski ciotki Wandy, które zawierają w sobie część rodzinnej historii.


"Aż po horyzont" to powieść, która ma w sobie tajemnicę. Drugi tom już czeka na mnie, na półce w biblioteczce. Zabieram się za czytanie, bo chcę poznać motywy bohaterów i odkryć sekret rodziny Reczyńskich.

Link do opinii
Avatar użytkownika - bookwmkesie
bookwmkesie
Przeczytane:2021-07-19, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,

To było moje pierwsze spotkanie z autorką i już wiem, że będę chciała nadrobić zaległości. Koło mojego rodzinnego miasta jest miejscowość o nazwie Jaktorów, więc w pierwsza myśl to „O matko kochana!!” Niestety to nie ta miejscowość, ale mimo wszystko wyobrażałam sobie, że właśnie tam odgrywa się całą akcja.

Każda rodzina ma tajemnice, o których nie chce rozmawiać bądź nie chce żeby wyszły na światło dzienne, ale sami wiecie, że prędzej czy później zawsze wszystko wyjdzie na jaw albo jakaś część tej tajemnicy.

Chciałabym opisać sielankę na tle natury i obraz szczęśliwej rodziny, ale Weronika Piontkowska główna bohaterka, pomimo że jest po rozwodzie to jeszcze świat, jakim był jej dom rodzinny skrywa historię, o jakiej nie chciałoby się wiedzieć a jaką cenę za to zapłacił jej tato? Podpowiem, że okres Stalinizmu nie był usłany różnymi, ale tutaj nie mogę niczego napisać, bo zdradzę więcej niż powinnam.

Nie ukrywam, że po przeczytaniu pierwszej części miałam niedosyt. Z jednej strony mimo niezbyt kolorowych tematów, jakie są w książce akcja toczyła się wolno, a tajemnice odkrywane były po woli. Druga część będzie bardziej emocjonująca. W żaden sposób to książce nie ujmuje, bo np. ja lubię takie historie. Jakbym chciała akcje, która podnosi ciśnienie to wzięłabym książce z innego gatunku literackiego jak np. horror albo thriller.

Podobał mi się progres, jaki przeszła Weronika. Z córeczki rodziców, którą kierowali i którzy decydowali prawie w każdej sprawie jej życia staje się…? Eeeee ok już więcej nie napisze.

W pierwszej części mamy opis bohaterów, okolicy, jaką jest Jaktorowo i poznamy wszystko to, co będzie miało miejsce w drugiej części. Dlaczego doszło do rozwodu, jak doszło do oddalenia się ojca Weroniki od własnej siostry? Ja was zapraszam do drugiej części którą mam za sobą ale o tym w innym poście/recenzji.

Z całego serca dziękuje Wydawnictwu Novae Res za możliwość poznania twórczości autorki a was kochani zapraszam do lektury.

Link do opinii

„Aż po horyzont” to powieść obyczajowa z zarysowanym delikatnie tłem historycznym a nawet psychologicznym. Zabiera nas w przeszłość ukazując meandry ludzkich losów i pokazuje efekt podejmowanych decyzji, od których zależy przyszłość następnych pokoleń. Ukazuje naturę człowieka, która czasem nie dopuszcza wielu rozwiązań a raczej woli o niektórych sprawach zapomnieć.

 

Agnieszka Janiszewska stworzyła historię podkreślającą więzy rodzinne, ale też wskazuje jej dobre i złe strony. Pokazuje wpływ wychowania dzieci i otaczania ich zbyt ścisłym parasolem ochronnym.

 

Inną kwestią, która wyłania się z tej historii jest umiejętność wybaczania, ale też rozmowy między sobą o przeszłości. Jednocześnie powstaje pytanie czy warto drążyć w jej odmętach, rozpamiętywać ją i chować urazy? Pokazuje, że przeszłość, jakakolwiek by nie była, nie powinna rzutować na naszą obecną codzienność. Tego, co było, nie zmienimy. Możemy jedynie zadbać o to, czego doświadczamy tu i teraz, by zapewnić sobie lepszą przyszłość.

To powieść, którą czyta się bez większych problemów. Czas przy niej minął mi szybko i dałam się porwać tej historii i przenieść w czasie.

Cała recenzja: https://ezo-ksiazki.blogspot.com/2021/06/810-az-po-horyzont-tom-i.html

Link do opinii
Inne książki autora
Podróż do Carcassonne
Agnieszka Janiszewska 0
Okładka ksiązki - Podróż do Carcassonne

Czy znajdziesz w sobie siłę, by przebaczyć tym, którzy zawiedli cię najbardziej ? Iwona, nieślubna córka Natalii, podejmuje decyzję...

Kuzynka Marie
Agnieszka Janiszewska 0
Okładka ksiązki - Kuzynka Marie

Ile czasu potrzeba, by zrozumieć, że prawdziwa miłość nigdy nie przemija? Zimą 1914 roku Marie Boratyńska postanawia odwiedzić po raz pierwszy Korbielowo...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Księga tęsknot
Sue Monk Kidd
Księga tęsknot
Informacja zwrotna
Jakub Żulczyk
Informacja zwrotna
Przyjdę, gdy zaśniesz
Agnieszka Lingas-Łoniewska
Przyjdę, gdy zaśniesz
Co zrobić z tą chmurą smogu?
Małgorzata Ogonowska; Artur Rogoś
Co zrobić z tą chmurą smogu?
Dopaść Leona Waganta
Wiktor Hajdenrajch
Dopaść Leona Waganta
Szpetnicy
Maciej Kapuściński
Szpetnicy
Tango
Ewa Cielesz
Tango
Cień Debory
Magdalena Mosiężna
Cień Debory
Na zawsze w lodzie
Owen Beattie; John Geiger
Na zawsze w lodzie
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy