Brudne tajemnice

Jednym z moich ulubionych motywów są toksyczne i skomplikowane relacje, sieć zależności i manipulacji, które oplatają głównych bohaterów i często stawiają ich w trudnym położeniu. Lubię, kiedy autorzy trzymają mnie mocno za rękę i pozwalają maszerować w miejsca niedostępne: zajrzeć za zamknięte drzwi, odkrywać trupy w szafach mieszkańców i ich „brudne tajemnice”. Miałam nadzieję, że właśnie taką ścieżką poprowadzi mnie Disha Bose. Bez wahania więc wyciągnęłam do niej dłoń.

Poznajemy trzy całkowicie różne kobiety. Mishti przyjechała do irlandzkiego miasteczka z Kalkuty. Jej małżeństwo zostało zaaranżowane i nie ma w nim ani bliskości, ani poczucia bezpieczeństwa. Jedynym pozytywnym aspektem związku jest córeczka, którą kocha nad życie. Osamotniona z ufnością wtuliła się w ochronne skrzydła, które rozpostarła nad nią jedna z sąsiadek. Ciara to celebrytka uwielbiająca pławić się w zainteresowaniu innych. Niestety wszystko, co robi, jest na pokaz. W mediach społecznościowych kreuje się na szczęśliwą mężatkę i matkę. W rzeczywistości dałaby wszystko, by rodzina zniknęła jej z oczu raz na zawsze. Lauren to matka trójki dzieci, która powróciła do rodzinnego miasteczka tylko dlatego, że odziedziczyła dom po babci. Nigdy nie była lubiana i po tylu latach nic się nie zmieniło, a że nie mogła w żaden sposób dogadać się z lokalną celebrytką, jej życie powoli zamieniało się w koszmar. Jedynym pocieszeniem była trójka dzieci i partner. Wszystko zmienia się pewnego dnia, kiedy to Ciara zostaje znaleziona martwa w swoim domu. Co się dokładnie wydarzyło i co doprowadziło do tragedii? O tym można się przekonać dzięki retrospekcji, która stanowi jednocześnie wiwisekcję wszystkich bohaterów, a powoli odkrywane tajemnice są równie skomplikowane, co ich życie i charaktery.

Toczące się wydarzenia prowadzące do punktu kulminacyjnego poznajemy z perspektywy trzech kobiet: Mishti,  Ciary i Lauren. Autorka uczyniła je drobiazgowymi narratorkami, dzięki czemu możemy dobrze je poznać, wczuć się w ich sytuację, lęki, śledzić tok rozumowania i podejmowania takich, a nie innych decyzji. Analiza nie wychodzi na korzyść żadnej z bohaterek. Każda z nich ma swoje „brudne tajemnice”, które przylgnęły do niej jak druga skóra. Według mnie tak rozbudowana warstwa obyczajowa to ogromna zaleta tej książki. Historia traktuje głównie o samotności, zagubieniu, poświeceniu, potrzebie akceptacji i przynależności, zależnościach, rywalizacji, trudach macierzyństwa, małżeńskich konfliktach, zazdrości, a przede wszystkim o toksycznych relacjach.

„Brudne tajemnice” to nie jest thriller z odkrywczą fabułą. Historia toczy się dość przewidywalnie, ale Disha Bose potrafiła swoim stylem zaangażować i zaciekawić czytelnika. Książka skojarzyła mi się z „Gotowymi na wszystko” i z „Wielkimi kłamstewkami”. Zakończenie jest rewelacyjne i dające do myślenia – gdy poznamy już wszystkie fakty o bohaterach, okazuje się ono zawiłe w swojej prostocie. Ostrzegam jednak, że nie jest to thriller w pełnym tego słowa znaczeniu. Niektórzy mogą poczuć się zawiedzeni, bo nie znajdą w tym tytule ani pędzącej akcji, ani krwawych scen.

Biorąc pod uwagę, że to debiut autorki, jestem ciekawa jej kolejnych książek, bo zapowiada się na pisarkę, której historii będę ze zniecierpliwieniem wyczekiwać.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl oraz dzięki Wydawnictwu Zysk i S-ka.

„Perfekcyjne życie często bywa fasadą skrywającą najmroczniejsze tajemnice”.

Ciara wydaje się mieć wszystko, oddanego męża, cudowne dzieci, piękny dom i podziw otaczających ją kobiet. W mediach społecznościowych kreuje obraz życia niemal doskonałego. Mishti tkwi w aranżowanym małżeństwie pozbawionym bliskości i ciepła. Samotna w obcym kraju, próbuje odnaleźć siebie, wychowując córkę i coraz mocniej fascynując się Ciarą. Lauren z kolei próbuje przekonać samą siebie, że jest szczęśliwa, choć nieustannie mierzy się z oceną innych matek. Kiedy Ciara zostaje zamordowana, misternie budowany świat pozorów zaczyna pękać. Wraz z kolejnymi odkryciami na powierzchnię wypływają tajemnice, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego.

To interesujące studium ludzkich zachowań i emocji. Nie znajdziemy tu dynamicznej akcji. To thriller psychologiczny oparty przede wszystkim na napięciu ukrytym między słowami, niedopowiedzeniach i gęstej atmosferze. Napięcie narasta powoli, niemal niezauważalnie, a kolejne sekrety odsłaniają coraz mniej komfortową prawdę o bohaterach i relacjach, które ich łączą. Jak na debiut, Disha Bose stworzyła historię wyjątkowo emocjonalną. Jej styl jest lekki, pełen emocjonalnej precyzji. Wielowątkowa narracja prowadzona z różnych perspektyw pozwala lepiej zrozumieć bohaterów, ich decyzje, lęki i motywacje.

Wciągający thriller psychologiczny o pozorach, toksycznych relacjach, manipulacji i kłamstwach ukrywanych za drzwiami pozornie idealnych domów. To także opowieść o tłumionych emocjach i ludziach, którzy bardziej niż prawdę pielęgnują starannie wykreowany wizerunek własnego życia. Autorka zabiera nas do zamkniętej społeczności, gdzie wszystko wydaje się dopracowane niemal do perfekcji. Piękne domy, uporządkowana codzienność, sąsiedzkie spotkania i relacje, które z zewnątrz wyglądają wręcz wzorcowo. Wystarczy jedno wydarzenie, by ten misternie budowany świat zaczął rozsypywać się kawałek po kawałku.

Siłą powieści są bohaterki. Trzy kobiety, trzy zupełnie różne historie i bagaże doświadczeń, ale każda z nich nosi w sobie podobne zmęczenie życiem, rozczarowanie i poczucie, że rzeczywistość nie wygląda tak, jak kiedyś sobie wymarzyły. Bardzo mocno wybrzmiewa tutaj temat macierzyństwa, dalekiego od instagramowej perfekcji. Pełnego frustracji, poczucia winy i nieustannego porównywania się do innych. Małżeńskie konflikty, trudności wpisane w codzienność życia rodzinnego, zmęczenie obowiązkami, problemy wynikające zarówno z niedostatku, jak i nadmiaru pieniędzy, a także relacje od początku naznaczone emocjonalnym chaosem i brakiem porozumienia. Wszystko to tworzy niezwykle wiarygodny obraz współczesnych relacji. Disha Bose bardzo trafnie uchwyciła również dynamikę relacji między kobietami, pełnych wsparcia, ale też cichej rywalizacji, oceniania i ukrytej złośliwości.

Samo zakończenie zaskoczyło mnie, choć jednocześnie pozostawiło lekki niedosyt i kilka pytań bez odpowiedzi. Polecam, Tatiasza i jej książki :) 

,,Perfekcyjne życie często bywa fasadą

skrywającą najmroczniejsze tajemnice"

Właśnie w powyższym zdaniu kryje się cała prawda o świecie, gdyż łatwo uwierzyć w wykreowany obraz idealnego życia, zwłaszcza gdy oglądamy go z perspektywy osób stojących z boku. Taka jest już ludzka natura, że niektóre sprawy trzymamy tylko dla siebie i nie lubimy się nimi dzielić. Widać to na przykładzie mediów społecznościowych, czy wizerunkach celebrytów lun instagramerów, którzy  pokazują nam swoją dobrą stronę życia. Czasami jednak prawda bywa zupełnie inna, a za zamkniętymi drzwiami mogą kryć się samotność, rozczarowanie, niespełnione oczekiwania i problemy, o których nikt nie chce mówić głośno. Książka "Brudne tajemnice" otwiera drzwi do przestrzeni trzech kobiet, które na pierwszy rzut oka wydają się prowadzić zwyczajne, uporządkowane życie, ale wystarczy wejść choć o krok głębiej, by zobaczyć, jak wiele w nim pęknięć.

Ciara to kobieta, którą wszyscy podziwiają. Pokazuje światu w swoich podcastach życie, które wygląda na idealne. Jej dom jest zawsze uporządkowany, dzieci uśmiechnięte, a mąż oddany. Wszystko wygląda jak z katalogu, ale od pierwszych stron czuć, że ta idealność jest zbyt gładka, zbyt dopracowana, by mogła być prawdziwa. Autorka nie zdejmuje tej maski od razu; pozwala dostrzegać drobne rysy, niepokojące sygnały, które z czasem układają się w obraz pełen napięcia i emocjonalnych pęknięć.

Drugą bohaterką jest Mishti, z którą Ciara ma dobre relacje, ale i one okazują się być nie do końca szczere i lojalne. Mishti  żyje w zaaranżowanym małżeństwie i próbuje odnaleźć się w obcym kraju. Jest niepewna siebie, samotna, spragniona akceptacji, więc patrzy na Ciarę jak na wzór i jedyną osobę, która ją rozumie. Ich relacja jest jednocześnie wzruszająca i niepokojąca, bo opiera się na idealizacji, która nie ma prawa przetrwać konfrontacji z rzeczywistością. Im bardziej Mishti zbliża się do Ciary, tym wyraźniej widać, że ta przyjaźń jest asymetryczna, pełna niedopowiedzeń i subtelnych manipulacji.

Trzecia kobieta to Lauren, której Ciara nie lubi i widać, że z wzajemnością. Lauren zmaga się z odrzuceniem i oceną innych matek. Jej związek i sposób wychowywania dzieci nie mieszczą się w lokalnym kanonie ,,ideału", a ona sama próbuje balansować między potrzebą bycia sobą a presją dopasowania się do oczekiwań otoczenia. W jej historii autorka świetnie pokazuje, jak destrukcyjna potrafi być potrzeba akceptacji i jak łatwo można zatracić siebie, próbując sprostać cudzym standardom.

Powieść ,,Brudne tajemnice" została zakwalifikowana jako  thriller/sensacja/kryminał, ale bliżej jej do literatury obyczajowo - psychologicznej,  której odnaleźć można wymienione elementy, ale nie są one przeważające. To bardziej powieść obyczajowa z dramatycznym tłem. Z pewnością wywołuje wiele emocji i sprawia, że pojawia się ciekawość, co właściwie się stało, że jedna z bohaterek ponosi śmierć w swoim domu. Fabuła bardziej skupia się , który na ludziach i relacjach między nimi, niż na rozwiązaniu tajemnicy śmierci Ciary. 

Autorka pokazuje przede wszystkim świat pozorów, w którym idealne rodziny, piękne domy i uśmiechy skrywają problemy, o których nie mówi się głośno. Każda z bohaterek jest w związku, ale każdy z tych związków wygląda inaczej i boryka się z innymi problemami. Z czasem okazuje się, że nic nie jest takie, jak wydawało się na początku.

Pani Disha Bose prowadzi tę opowieść odsłaniając kolejne warstwy powoli, niemal niepostrzeżenie, dzięki czemu każdy drobny szczegół zaczyna nabierać znaczenia.  Prowadzi narrację w sposób, który pozwala bez problemu zanurzyć się w psychologii postaci. Nie ma tu nagłych zwrotów akcji ani dynamicznej fabuły. Napięcie budowane jest subtelnie, poprzez emocje, relacje, drobne gesty i słowa, które z czasem nabierają nowego znaczenia. 

Powieść ma konstrukcję klamrową. Wydarzenia otwierające historię znajdują swoje wyjaśnienie dopiero pod koniec, a wszystko, co dzieje się pomiędzy, pokazuje, jak wiele tajemnic skrywają bohaterowie i jak skomplikowane są łączące ich relacje. Po prologu rozgrywającym się 29 i 30 września akcja cofa się o miesiąc. Dopiero wtedy poznajemy wydarzenia prowadzące do tragedii. Autorka stopniowo odsłania sekrety bohaterów i ich partnerów, nie spiesząc się z odpowiedziami. Dzięki temu napięcie budowane jest powoli, ale skutecznie.

Zaskoczona byłam że powieść "Brudne tajemnice" jest debiutem pani Dishy Bose i uważam go za bardzo udany.  W sposób przemyślany opowiada nam o tym, jak  bardzo potrafimy wierzyć w cudze pozory i jak trudno przyznać się do własnych słabości. Autorka z niezwykłą konsekwencją pokazuje, jak bardzo można się pomylić, patrząc na cudze życie z zewnątrz, i jak wiele bólu potrafi kryć się pod powierzchnią codzienności.

Książkę przeczytałam w tamach współpracy z wydawnictwem Zysk i S-ka

Czy masz czasem wrażenie, że to, co widzisz na większości profili na Instagramie, to tylko starannie wyreżyserowana iluzja... a prawdziwe życie toczy się gdzieś za zamkniętymi drzwiami? Czy jednak sądzisz, że większość rzeczy to czysta prawda? 

,,Brudne tajemnice" to książka, która zaprasza nas do świata z pozoru idealnych domów, pięknych kobiet i perfekcyjnie zaplanowanego życia. I na początku naprawdę można w to uwierzyć. Ciara wydaje się mieć wszystko: rodzinę jak z reklamy, oddane przyjaciółki i życie, które aż prosi się o zazdrość. Ale im dłużej się wszystkiemu przyglądamy tym bardziej czujemy, że coś tu nie gra. Że pod tą błyszczącą powierzchnią kryje się coś znacznie bardziej niepokojącego. I kiedy dochodzi do morderstwa - cały ten idealny świat zaczyna się sypać.

Autorka prowadzi nas przez historię kilku kobiet, które na pierwszy rzut oka łączy przyjaźń. Ale to nie jest ciepła, wspierająca relacja. To sieć zależności, niedopowiedzeń, zazdrości i manipulacji. Każda z nich coś ukrywa. Każda gra swoją rolę. I każda - mniej lub bardziej - jest uwikłana w ten świat pozorów.

Najbardziej moją uwagę przyciągnęła Mishti. Jest w tym wszystkim najbardziej zagubiona, najbardziej ,,prawdziwa", a jednocześnie uwięziona - nie tylko w małżeństwie, ale też w przekonaniach, które ktoś kiedyś w niej zaszczepił. I właśnie takie postaci wzbudzają we mnie najwiecej emocji i bolą mnie najbardziej. Bo widzimy ich potencjał... ale jednocześnie czujemy, jak bardzo są sparaliżowane.

Co muszę zaznaczyć to fakt, że jeśli sięgasz po ,,Brudne tajemnice" z myślą, że dostaniesz rasowy thriller psychologiczny - możesz poczuć rozczarowanie. To nie jest historia, która trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. To raczej powolne odkrywanie warstw - relacji, emocji, kłamstw. Tu jest więcej obserwacji społecznych niż dreszczyku. I jako opowieść o fałszywych przyjaźniach, presji bycia ,,idealną" i życiu na pokaz - ta książka jest naprawdę świetna. Momentami może aż za bardzo. Bo zaczynamy się zastanawiać, ile z tego świata jest bliżej nas, niż chcielibyśmy przyznać.

,,Brudne tajemnice" to historia o tym, że perfekcja często jest tylko dobrze nałożoną maską. A prawda - kiedy już wyjdzie na jaw - potrafi zniszczyć wszystko. Jest to historia, która zostawia z pytaniem: czy naprawdę znasz ludzi, których wpuszczasz do swojego życia?

Ocena: 6/10