Colette

GŁOS ZZA GROBU 

"Colette" to najnowsza powieść Valerie Perrin, książka, która od około pół roku znajdowała się na liście moich czytelniczych priorytetów. Wpisałam się na listę oczekujących w bobliotece i wreszcie się doczekałam. Dla tych wszystkich, którzy się wahają, lub nie znają jeszcze pióra autorki napiszę, że jest to opowieść, na którą warto czekać...

Valerie Perrin pisze nieoczywiste historie, które wymykają się ustalonym schematom. Już sam pomysł na wprowadzenie do fabuły postaci, która umiera dwa razy, zapowiada się bardzo obiecująco...

Poznajcie zatem 38-letnią panią reżyser - Agnes Septembre, która od czasu zdrady i rozstania z mężem nie nakręciła żadnego filmu. Kobieta żyje jakby w zawieszeniu. Dopiero nieoczekiwany telefon z Burgundii z informacją o śmierci ciotki Colette Septembre wprawia kobietę w szok i zdumienie. Jej krewna zmarła przed trzema laty i została pochowana na cmentarzu w rodzinnym miasteczku Gueugnon, a tymczasem fakty mówią zupełnie co innego... Agnes wsiada w samolot i udaje się do Francji, by w domu ciotki Colette odkryć prawdę i poznać odpowiedzi na dręczące ją pytania. Jak się okazuje rodzinnych tajemnic nie brakuje. W ich rozszyfrowaniu pomagają Agnes przyjaciele i sąsiedzi Colette.

Co skłoniło ciotkę do ukrywania się przed światem? Jakie sekrety zdecydowała się zdradzić Agnes za pośrednictwem nagranych kaset?

Valerie Perrin w zaskakujący sposób przekazuje czytelnikowi informacje o życiu tytułowej bohaterki, samotnej, ekscentrycznej kobiety, miłośniczki piłki nożnej, która zdecydowała się opowiedzieć o swoim życiu najbliższej osobie. Wyznania nagrywane przez wiele lat na kasetach magnetofonowych wzruszają i krok po kroku zbliżają nas do poznania prawdy. W ten sposób poznajemy odległe w czasie wydarzenia, retrospekcje przenoszą nas do dzieciństwa Colette i jej młodszego brata Jeana - sławnego kompozytora i pianisty.

Autorka stworzyła kolejną, przepiękną wielowątkową powieść o istocie człowieczeństwa. Pokazuje życie we wszystkich jego barwach i odcieniach. Każdy skrywa w sobie jakąś tajemnicę, albo doświadczył traumy, która odcisnęła piętno na późniejszym życiu. Rodzice i ich metody wychowawcze mają istotny wpływ na późniejsze decyzje i wybory dokonywane przez dzieci. Autorka w swojej powieści nie stroni od bolesnych tematów takich jak nałogi, przemoc, pedofilia, homoseksualizm. Odnajdziemy echa holocaustu i traumatycznej wojennej przeszłości. Lektura gwarantuje całą amplitudę emocji od radości i szczęścia po strach, ból, samotność i poczucie odrzucenia. Jest czas na wzruszenia, odrobinę melancholii i przede wszystkim na refleksję.

Valerie Perrin pisze magnetyzujące opowieści, które mają ogromną siłę przeciągania. Autorka skupia się przede wszystkim na bohaterach, których pięknie ożywia za sprawą budowania złożonych osobowości. Postaci są charakterystyczne i dobrze wykreowane. Ich życiowe dramaty rozbudzają wrażliwość czytelnika.

Lektura trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Mnogość wątków nie przytłacza, wszystkie się zazębiają i doskonale uzupełniają tworząc spójną całość. Jest tylko jedna kwestia, która nie daje mi spokoju - zaskakujące podobieństwo Colette i Blanche, które autorka pozostawiła przypadkowi. A szkoda.

"Colette" to kolejna świetna opowieść Valerie Perrin warta przeczytania. Literatura piękna w najlepszym wydaniu. Przede mną jeszcze "Zapomniane niedziele" oraz każda następna książka, która wyjdzie spod pióra autorki.

Czy możecie wyobrazić sobie sytuację, w której dzwoni telefon i ktoś informuje Was, że ciocia, którą pochowaliście trzy lata temu, właśnie zmarła?

To właśnie spotyka Agnés, reżyserkę, której życie się posypało po odejściu męża. Wraca do rodzinnej miejscowości w Burgundii, żeby dowiedzieć się, kogo naprawdę pochowano i dlaczego wszyscy uwierzyli w śmierć Colette. Powoli wychodzi na jaw, że Colette miała własne, zaskakujące życie…

Agnés wchodzi do starego, obcego domu i słucha zostawionych specjalnie dla niej taśm magnetofonowych z muzyką i wspomnieniami ciotki. Usłyszane informacje konfrontuje w rozmowach z ludźmi, którzy znali Colette. Dzięki temu z kawałków składa obraz kobiety, którą wszyscy kochali, ale tak naprawdę nie znali.

„Colette” to historia dziewczyny, która dorastała w biednej rodzinie, w której panował chłód i milczenie. Jej życie nie było bajkowe, to życie osoby prawie niewidocznej. Colette była obserwatorką świata, ale sama rzadko była w jego centrum.

Akcja skacze pomiędzy czasem teraźniejszym, a przeszłością. Każdy fragment coraz bardziej pozwala poznać nie tylko Colette, ale też Agnés, ich rodzinę i przyjaciół.

To bardzo spokojna i trafiającą w serce lektura. Nie ma w niej spektakularnych wydarzeń, ale dużo jest opowieści o zwykłych ludziach i ich emocjach. Zakończenie sprawia że zadajemy sobie pytanie, co zostawimy po sobie i jak będą nas pamiętać inni.

Jeśli ktoś lubi powieści, które zostają w głowie jeszcze długo po skończeniu, to zachęcam byście poznali życie Colette.

Niezbyt wysoko cenię sobie literaturę obyczajową, ale muszę przyznać, że ,,Colette" Valérie Perrin to książka, która mnie zaskoczyła i przekonała, że ten gatunek może być wartościowy, jeśli tylko jest napisany z taką wrażliwością i głębią. To lektura, która już od pierwszych stron angażuje emocjonalnie, a jednocześnie pozwala towarzyszyć bohaterom w codzienności - dzięki temu idealnie sprawdza się jako tło do domowych czynności, szczególnie w okresie przedświątecznym, gdy tyle sprzątania i gotowania.

Od strony psychologicznej powieść jest dość złożona. Z zainteresowaniem poznawałam bohaterów, a głównie bohaterki. Wątki straty, rozwodu czy skomplikowanych relacji rodzinnych są opisane w sposób, który nie trywializuje bólu czy trudności, lecz pokazuje, jak różnie ludzie radzą sobie z traumą i kryzysem. Szczególnie poruszające są wątki dotyczące prześladowania przez osobę owładniętą obsesją oraz tajemnic rodzinnych - te elementy nadają książce niemal kryminalny charakter i budują napięcie.

Największą siłą tej książki jest jednak moim zdaniem sposób, w jaki pokazuje kobiety - w całym wachlarzu emocji, postaw i życiowych wyborów. Są tu bohaterki kochające i zimne, odważne i zastraszone, realizujące się zawodowo lub odnajdujące sens w prostych zajęciach. To sprawia, że powieść jest niebanalną obyczajówką, która wykracza poza schematy.  

Wyjątkowa, wielowątkowa opowieść, ale na ten moment żadna z książek autorki nie dorównała cudownemu "Życiu Violettę".