Córeczka

Czy da się żyć dwadzieścia lat w zawieszeniu, karmiąc się nadzieją, że twoje dziecko żyje? Czy taka nadzieja ratuje, czy może jednak powoli zabija? 

,,Córeczka" Romy Hausmann to książka, którą czyta się nie tylko dla intrygi, ale przede wszystkim dla emocji. Emocji cichych, dusznych, wwiercających się pod skórę i zostających tam na długo po przeczytaniu ostatniej strony. 

Sięgając po ,,Córeczkę" miałam poczucie, że zagłębiam się w historię nie tyle o zbrodni, ale o pamięci, stracie i o tym, jak bardzo potrafimy się kurczowo trzymać tego, co nadaje sens nawet najbardziej pękniętemu życiu.

Theo, ojciec zaginionej Julie, jest sercem tej opowieści. I to sercem kruchym, niestabilnym, zmagającym się z demencją, która kradnie mu nie tylko wspomnienia, ale też pewność, co jest prawdą, a co już tylko echem. Czytając fragmenty o Theonczułam jednocześnie wzruszenie i niepokój - bo Hausmann potrafi pisać o chorobie w sposób, który nie epatuje, a boli właśnie przez swoją zwyczajność. Każde potknięcie myśli Theo, każda rysa w jego narracji, przypomina, że czas bywa okrutniejszy niż najzręczniej zaplanowana zbrodnia.

Wątek podcastu true crime i postać Liv wprowadzają do historii rytm śledztwa. Trop goni trop, pojawiają się nowe pytania - o Daniela, o zamkniętą sypialnię, o decyzje sprzed lat. Kartki przewraca się z prędkością światła, aby poznać odpowiedzi na nurtujące pytania. Jednak i tak najważniejsze było tutaj zobaczenie co te poszukiwania robią z bohaterami. Autorka świetnie balansuje między napięciem a ciszą, między kolejnym odkryciem a momentem, w którym trzeba po prostu usiąść z czyimś bólem i go wysłuchać.

,,Córeczka" testowała moją cierpliwość i moje teorie, raz po raz wywracając je do góry nogami. Kiedy byłam pewna, że wiem, dokąd to zmierza, Hausmann dokładała kolejny szczegół, który zmieniał perspektywę. A finał? Zostawia z mieszanką smutku i ulgi. Z poczuciem, że nie wszystko da się naprawić, ale czasem samo nazwanie prawdy jest aktem odwagi.

Ocena: 9/10 - bo to thriller psychologiczny, który pokazuje, że największe mroki nie zawsze kryją się w cudzych czynach, ale w naszych wspomnieniach. W tym, co próbujemy ocalić za wszelką cenę. Jeśli szukasz historii, która wciąga, ale też zmusza do zatrzymania się i zadania kilku niewygodnych pytań - ta książka jest dla Ciebie.