Czterdzieści lat minęło jak z knuta strzelił i ludzie boją się wpaść z jednej skrajności w drugą, co ponoć leży w naszym narodowym charakterze. Czas pooddychać pełną pierwszą. Nie dziwię się więc fali antyklerykalizmu, uważam ją jednak za chwilowy odruch bezwarunkowy, choć tematyka religijna w fantastyce z pewnością nie zniknie tak szybko. Potężna organizacyjnie instytucja kościelna kusi, aby zaatakować ten monolit, rozpoczynając atak najlepiej od podstaw, czyli dogmatów wiary... Wojtek Sedeńko (fragment wstępu)
Informacje dodatkowe o Czarna msza. Antologia opowiadań science fiction:
Wydawnictwo: Rebis
Data wydania: 1992 (data przybliżona)
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN:
Liczba stron: 344
Kup książkę Czarna msza. Antologia opowiadań science fiction
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Czarna msza. Antologia opowiadań science fiction - opinie o książce
Inne książki autora
Perełka 112 "Delikatna sprawa"25,600
0
Przyjąć prawdę, powiedzieć prawdę - czasem jest trudno... Ale kłamią niewolnicy, wolni prawdę mówią. Tyle że mówienie prawdy ludziom to delikatna sprawa...
Uczymy się polskiego t 1 i 2
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
Podręcznik przeznaczony jest dla cudzoziemców rozpoczynających naukę języka polskiego, przede wszystkim pod kierunkiem lektora, ponieważ materiał podany...
Przeczytane:2018-07-19, Ocena: 3, Przeczytałem, 52 książki 2018,
Mariaż fantastyki z tematyką religijną i eschatologiczną może wydawać się karkołomny i niestrawny. Zważywszy jednak na fakt, że fantastyka jest “herezją wobec normalnego świata” niniejsza antologia broni się. Wybór opowiadań odzwierciedla nastroje panujące w Polsce w 1990 roku i nie przyjmuje jednoznacznej postawy za, czy przeciw wobec religii, Kościoła etc.
Autorzy piszą o duchowej pustce i niemocy współczesnego człowieka, o przemianach w jego duchowości, a właściwie, jak to trafnie ujął Jacek Inglot “od tej duchowości desperackiej ucieczce”.
Tytuł należy traktować jako “ponurą metaforę upadku kultury na rzecz wszechogarniającej i ogłupiającej, komercyjnej właśnie, pop kultury”.