Czarna szabla

Tytuł: Czarne Szable
Autor: Jacek Komuda
Wydawnictwo: Fabryka Słów

Jacek Komuda to autor zafascynowany polską historią, a dokładniej XVI – XVII wiekiem - czasami Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W jego powieściach, podobnie jak w sienkiewiczowskiej Trylogii przenosimy się na Dzikie Pola, Kozaczyznę, wschodnie rubieże Polski. Analogie z Trylogią Sienkiewicza nie kończą się jednak na wyborze miejsca akcji powieści. Odnajdujemy w nich ten sam klimat siermiężnej, szlacheckiej kultury sarmackiej, te same charaktery do szaleństwa zuchwałe i nieokiełznane, nieuznające nad sobą żadnej zwierzchności, a jednak kierujące się swoistym kodeksem moralnym i obyczajowym.

O książce:
W tej historii nie będzie kolejnego prawego rycerza bez skazy, ani machania śnieżnobiałą chusteczką z okna wieży. Będzie krew wsiąkająca w ziemię. Pot suszony porywistym, grudniowym wiatrem. Będą łzy, gdy czarny dym z palonych zaścianków zawieje w oczy. Będzie też niedzisiejszy honor, który mówi, że słowo jest warte więcej od każdych pieniędzy. Poczucie sprawiedliwości, które nie pozwala odwrócić oczu od niezawinionej krzywdy. Fantazja, która gna przez bezdroża w środku nocy albo hula w karczmie na rozdrożu do białego rana. Będzie jedyna w swoim rodzaju gorączka, którą może na mężczyznę sprowadzić wyjątkowa kobieta.

Moje zdanie:
„Frant jesteś i szelma kuty na cztery nogi” - mówi główny bohater do jednego ze swoich sług. No i jak tu nie myśleć w takiej chwili o Panu Zagłobie , Rzędzianie i szelmowskich fortelach obu jegomościów. Jednak Komuda to nie Sienkiewicz. I pomijam tutaj talent pisarski, walory artystyczne dzieł obu pisarzy, opanowanie warsztatu pisarskiego. Odmienne jest również przesłanie utworów Sienkiewicza i Komudy. Sienkiewicz pisał „ku pokrzepieniu serc”. Kładąc akcent na walkę z wrogami zewnętrznymi Rzeczypospolitej podkreślał patriotyzm wszystkich warstw społecznych zjednoczonych we wspólnym wysiłku obrony tego co wspólne, ojczyzny. U Komudy obserwujemy przyziemny, ale niezwykle realistycznie przedstawiony obraz epoki szlacheckiej XVI i XVII wieku. Niezwykle plastycznie kreśli nam prawdziwe oblicze „Dzikiego Wschodu” gdzie panuje prawo pięści, gdzie szabla u boku i paru wiernych kompanów dają nieograniczoną władzę nad życiem i śmiercią innych obywateli, gdzie w zajazdach, burdach, pojedynkach ginie więcej ludzi niż na wojnie.
W takiej oto scenerii poznajemy głównego bohatera powieści Czarna szabla, imć Jacka Dydyńskiego, najlepszego rębajło województwa sanockiego, szlachcica najmującego się do wszelakich bijatyk, zajazdów i wzajemnych małych wojenek braci szlachty. Odważny, doskonały szermierz kierujący się szlacheckim kodeksem honorowego, staje do walki z tajemniczym czarnym rycerzem, półmityczną zjawą kierującą się sobie tylko znanymi motywami w wymierzaniu sprawiedliwości... a może zemsty. Trup pada gęsto, krew się leje strumieniami.
Powieść Komudy ma swoje mocne strony takie jak realizm historyczny epoki i wartką akcję. Jest jednak raczej przeznaczona dla niezbyt szerokiego grona koneserów epoki, dla osób zafascynowanych dzikością kresów i kresową historią, tęskniących za czasami gdzie mając konia i szablę można było poczuć prawdziwą wolność i przygodę.

Ocena: 7/10 (dla koneserów 8/10)

Tego autora chyba każdy z nas zna chociaż ze słyszenia. Ja do tej pory nie miałam okazji nic przeczytać spod jego pióra, ale postanowiłam skusić się na ,,Czarną Szablę", która jest zbiorem opowiadań. I chociaż nie za bardzo lubię tę formę książki, to muszę przyznać, że zawarte tutaj opowiadania porwały mnie.

Książka ta jest fantastyczną podróżą do Rzeczypospolitej szlacheckiej. Autor posiada swój unikatowy sposób pisania, który kiedyś mnie drażnił i chyba dlatego nie zdecydowałam się na żadną z jego książek. Tym razem jednak poczułam klimat dawnych czasów poprzez stosowanie przez autora archaizmów. I chociaż na początku nie jest łatwo wczytać się przez tak barwny język, to później jest coraz lepiej i naprawdę fajnie czuć klimat powieści. A jest on raczej brutalny, ale dość szczegółowo ukazujący zwyczaje szlachty w XVII wieku.

Co łączy poszczególne opowiadania? Postać zwaną Jackiem nad Jackami. Jest to postać autentyczna. Ktoś kto ścigał tych co mieli długi oraz tych co zeszli na zła drogę. Jest bohater jednak honorowy, który nie rzuca słów na wiatr.

Jeśli lubicie w powieściach pot, łzy, pojedynki, intrygi i romansów to bardzo polecam ten zbiór opowiadań. Na pewno przybliży on Wam życie w Polsce w XVII wieku.