Czyściec

*współpraca reklamowa*

Moi drodzy fani wszelkiej maści psychopatów i psycholi, królowa przemówiła, ba dała nam nawet prezent w postaci tejże oto książki, w której od psychopatycznych zachowań i psycholi się roi. Drugi tom dylogii (może jednak serii? ja nie pogardzę) daje nam wiele odpowiedzi, ale też szokuje, wbija w fortel, skłania do myślenia i okazuje się niemal idealną lekturą dla nas z czarnymi, mrocznymi sercami.

Natalia po niedawnych wstrząsających wydarzeniach próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości, w której stała się ofiarą i świadkiem. Myślała, że po tym co przeżyła mrok w końcu odpuści, a prawda oczyści atmosferę, ale tak się nie stało. Dziewczyna znajduje się pod stałym nadzorem, relacje z rówieśnikami się sypią, a ona ma poczucie, że wciąż jest pionkiem w jakiejś grze. Przedłużające się śledztwo, nowe tropy, nowe zagrożenia, wałęsające się cienie, koszmary i uczucie, że ktoś ją obserwuje, to wszystko sprawia, że umysł Natalii pracuje na pełnych obrotach, wyczekując ponownego spotkania z zagrożeniem i z najmroczniejszą prawdą.

Choć dałam książce ocenę maksymalną, to uwierzcie na słowo, przez większość czasu miałam przekonanie, że tak nie będzie. Na ocenie najmocniej zaważył finał, ale o tym za chwilę. Początek konkretny, na nowo wprowadzający nas do tego złożonego świata i sytuacji w jakiej się znaleźliśmy. Do gry zaczynają wchodzić nowi gracze, fabuła jest pełna zagadek, nieścisłości, domysłów, zaczyna się budować jakieś napięcie, ale idzie to w moim odczuciu dość wolno. Szczerze wam powiem, że byłam zszokowana tak lekkim początkiem, ja się tam nawet śmiałam, dlatego mam dylemat czy to faktycznie ten początek był taki swobodny czy to ja już mam tak spaczony mózg, że tak mi się tylko wydawało.

Jak już przebrnęłam przez te życiowe perturbacje, to stopniowe budowanie napięcia, to gdzieś tam w tej połowie w końcu doczekałam tego na co czekałam, a nawet dostałam więcej niż się spodziewałam. Marta sięgnęła tutaj po ciężki kaliber, wyjaśniła nam dlaczego ta seria nosi taki tytuł, dała nam opisy makabrycznych zbrodni, ukazała przestępczą siatkę, pokazała świat schowany za kurtyną, w której jeden gracz pociąga za sznurki, co więcej dała nam genialny pokaz tego jak kończą ci co nie stosują się do reguł gry. Fabuła nie skupia się już też tak bardzo na samej Natalii, tutaj do głosu oczywiście dochodzi Pan X, który dostał wydaje mi się więcej czasu i tutaj też możemy lepiej poznać tą jego ciemną stronę, ale i nie tylko ją. Krok po kroku zyskujemy kolejne odpowiedzi, sprawy się klarują, na wierzch wychodzą mroczne pragnienia, żądze, manipulacje a na dokładkę mamy koniec, który stawia wszytko na głowie.

Co mnie najbardziej w tym wszystkim urzekło, nie tylko ten mrok i ci psychole, ale ten koniec, nie będę wam zdradzać jak to się skończyło, ale to naprawdę mód na moje czarne serce. Czy się spodziewałam? Nie do końca, bo miałam podejrzenia, ale możliwości było wiele. Czy jestem zszokowana? Absolutnie nie, jestem totalnie zachwycona tym końcem, co więcej mam nadzieję, że to jednak nie koniec, a te moje wszystkie psycholki jeszcze powrócą. Dawno nie byłam tak usatysfakcjonowana zakończeniem powieści.

Książka świetna, chociaż trudna i ciężka, pełna kontrowersyjnych tematów, krwi, brutalności, ukrytych motywów, obsesji i przemocy. To opowieść, która ukazuje najmroczniejszą stronę człowieczeństwa. Znajdziemy tutaj wiele kontrastów, wiele nieoczywistości, staniemy na granicy pomiędzy dobrem a złem, porządkiem a chaosem. To książka, która pomimo tego, że szokuje to też wzbudza ogrom sprzecznych emocji, pobudza jakieś niewidzialne komórki i wyostrza instynkty. Jestem pod ogromnym wrażeniem, mega mi się podobało, szczególnie ta druga połowa książki, gdzie ten mrok zaczyna wypełzać na powierzchnię. Marta tutaj poszalała i choć było mocno, ciężko i intensywnie, to ja mimo wszytko chciałam więcej, bardziej i mocniej, bo wiem że ona tak potrafi.

Książkę polecam, tak samo jak i pierwszy tom, który lepiej znać zanim podejdzie się do tej lektury, bo tutaj mamy konsekwencje tego co działo się w pierwszej części. To książki dla odważnych, dla nie bojących się ciężkich i mega kontrowersyjnych tematów, dla tych co nie boją się brutalnych czy makabrycznych opisów, to zdecydowanie nie jest lektura dla wrażliwych czytelników. Jednak jeśli to wam nie straszne, i jesteście podobanie jak ja zafiksowani na psychopatów i psycholi, to jest to strzał w dziesiątkę.

,,Czyściec" to książka, która naprawdę mnie zaskoczyła. I aż szkoda, że w opinii nie zdradzam spoilerów, bo po zakończeniu miałam ogromną ochotę opisać dokładnie wszystko, co się tu wydarzyło.

Historia zaczyna się w momencie, gdy wydaje się, że najgorsze już minęło. Bohaterka ma nadzieję, że koszmar jest za nią, a prawda, którą odkryła, pozwoli jej w końcu odzyskać spokój. Niestety bardzo szybko okazuje się, że to dopiero początek kolejnych problemów.

Największym plusem tej książki są zdecydowanie zwroty akcji. W pewnym momencie historia zaczyna skręcać w takie strony, że naprawdę trudno przewidzieć, co wydarzy się dalej. Powiązania rodzinne, relacje między bohaterami, wszystko zaczyna się łączyć w sposób, którego zupełnie się nie spodziewałam.

Autorka bardzo dobrze bawi się oczekiwaniami czytelnika i sprawia, że praktycznie do samego końca trudno być pewnym zakończenia.

To jedna z tych książek, przy których naprawdę chce się czytać ,,jeszcze jeden rozdział", żeby dowiedzieć się, jak to wszystko się skończy. A kiedy w końcu poznaje się całą prawdę, zostaje się z myślą, że wiele rzeczy było sprytnie ukrytych już wcześniej.

Jeśli lubicie mroczne historie, w których nic nie jest takie, jak się początkowo wydaje, to zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę.