Daleko-Blisko

Wydawnictwo: Novae Res
Data wydania: 2018-10-08
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788381470940
Liczba stron: 322

Ocena: 6 (1 głosów)

Marzenia się spełniają... Ale czasem w przewrotny sposób.

Pechowa studentka pedagogiki pragnąca się wreszcie usamodzielnić. Samotna wdowa w podeszłym wieku gotowa do opuszczenia męczącego ją świata. Kasjerka, która próbuje pogodzić pracę z wychowywaniem córki. Zapalony kucharz-amator marzący o życiowej stabilizacji. Wiecznie zabiegana matka trójki dzieci, poszukująca chwili spokoju. Tej piątce osób o zupełnie różnych ambicjach i celach los rzuca pod nogi przeszkody, które wydają się nie do pokonania. 
Jak daleko – lub jak blisko – będą spełnienia własnych marzeń, kiedy ich drogi niespodziewanie się przetną? Czy uda im się odnaleźć w nowych dla siebie sytuacjach? Czy wykorzystają szansę, by spojrzeć na własne życie z uzdrawiającego dystansu? 

Barbara Garczyńska - Szczęśliwa żona autora Przemysława Garczyńskiego, matka-Polka trójki dzieci. Z zawodu pedagog, ale obecnie przebywa na macierzyńskim, pisząca w tak zwanym „międzyczasie”. Minimalistka. Kocha gotować, piec i biegać. Nałogowa czytelniczka. Prowadzi blog RodzinkaWartaPoznania.pl. Z mężem współtworzy serwis 3telnik.pl. Ślązaczka mieszkająca w Poznaniu. 

Kup książkę Daleko-Blisko

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Opinie o książce - Daleko-Blisko

Avatar użytkownika - Przeczytanki84
Przeczytanki84
Przeczytane:2018-10-05, Ocena: 6, Przeczytałam,

” — Proszę pani, a czemu przywiązuje pani dzidziusia? Żeby nie uciekł? – zapytała Małgosia.”
Basię Garczyńską poznałam jako żonę Przemysława Garczyńskiego, który prowadzi blog 3telnik oraz jest autorem kryminału „Kelner”. Nie spodziewałam się, że w tej drobnej istotce kryją się tak ogromne pokłady talentu i umiejętności literackich. Powieść „Daleko – blisko” zaskoczyła mnie swoją dojrzałością, realizmem oraz naprawdę ciekawą fabułą. To historia o zwyczajnych ludziach, którzy mają swoje plany, problemy i czasem mijają się nie zauważając wzajemnie a czasem, bardzo dosłownie, zderzają ze sobą.

„Mówi się, że szczęśliwi czasu nie liczą — nieszczęśliwe dzieci liczą go podwójnie, za nich.”
W „Daleko – blisko” autorka przedstawia losy kilku, z pozoru nie związanych ze sobą osób. Każda staje na życiowym zakręcie i musi podjąć decyzje, które zadecydują o jej dalszych losach oraz wpłyną na życie innych. Czy to świadome wybory, czy może zrządzenie losu kieruje ich krokami? Czy da się naprawić popełnione błędy, wybaczyć krzywdy i oderwać od toksycznych przyzwyczajeń? Bohaterowie Basi Garczyńskiej dostają takie szanse, ale tylko od nich zależy czy je wykorzystają…

Czytając miałam wrażenie, że to nie jest powieść, tylko autorka spisała opowieści prawdziwych ludzi i nam je przedstawia, niczym reporter lub socjolog. To, jak perfekcyjnie ukazuje przeróżne zjawiska społeczne, niezmiernie mnie zachwyca. Nie ma tu nadmiernej poetyki, zbędnych opisów czy dygresji, ale nie jest to też „krajanka” dialogów i zwrotów akcji. „Daleko – blisko” przypomina raczej album z fotografiami, w których zatrzymane są ważne chwile z życia bohaterów – te radosne i te bolesne, jak w prawdziwym świecie.

„<<Smęty o plemionach>> były trudną, ale niezwykle otwierającą oczy (a raczej serce) książką pod tytułem W głębi kontinuum. To od niej zaczęło się ich szaleństwo związane z rodzicielstwem bliskości.”
Jedną z bohaterek powieści jest Bożena, matka trójki dzieci, która (podobnie jak autorka) propaguje rodzicielstwo bliskości oraz chustonoszenie. Ta postawa jest mi bardo bliska, chociaż daleko mi do takich umiejętności oraz dojrzałych zachowań jakie przedstawia stworzona przez Garczyńską postać. Cała rodzina Bożenki jest wzorcowym przykładem i marzeniem chyba wielu kobiet. To dom pełen ciepła, miłości, pachnący dobrym jedzeniem, w którym mąż wspiera żonę i wzajemnie a czas spędzany z dziećmi nie jest uznawany za zmarnowany. Warto sięgnąć po „Daleko – blisko” chociażby dla tego właśnie wątku, który wyróżnia się na tle opisywanych wszędzie dramatów rodzinnych.

„Czegoś mu jednak ciągle brakowało. a plan – choć wypełniony – wydawał się pusty.”
Barbara Garczyńska w swoim debiucie nie skupia się na jednym motywie, czy postaci by prowadzić ją od początku do końca. To raczej wzajemnie uzupełniające się historie, które udowadniają, że można być z kimś blisko i go wcale nie znać, lub przeciwnie – w z pozoru odległym człowieku odnaleźć bratnią duszę. „Daleko – blisko” to szerokie spektrum postaci i ich życiorysów. Bohaterami są osoby w różnym wieku, o różnym statusie, posiadające rodziny lub samotne. Łączy ich jedno miasto, oraz z pozoru ze sobą niezwiązane zbiegi okoliczności.

„Kochała swoją świętą trójcę, uwielbiała zajmować się dziećmi, bawić się i je karmić, ale czasem – chyba jak każda matka (a w każdym razie miała taką nadzieję) – miała ich serdecznie dość.”
Wielkim atutem tej powieści jest autentyzm, zarówno postaci, jak i sytuacji czy języka. Autorka stworzyła dojrzałą i wyważoną historię o ludziach, którzy żyją tuż obok nas: blisko i jednocześnie daleko. Może mijamy ich na ulicy, może pracują w sklepie, w którym codziennie robimy zakupy, może to nasi sąsiedzi albo rodzice kolegów naszych dzieci. Przechodzimy obok nich, czasem zamieniamy kilka słów a czasem odwracamy głowę w drugą stronę – świadomie lub nie odcinając się od ich problemów i spraw.

„Miłość nigdy nie przychodzi w porę. Nigdy nie zjawiła się wtedy, kiedy na nią czekał. Nie chciała też odejść, kiedy bardzo ją o to prosił.”
Czytając „Daleko – blisko” wcale nie czułam, jakbym trzymała w rękach debiut. Dla mnie to w pełni dopracowana powieść, w której autorka zawarła mnóstwo życiowej prawdy opisanej w plastyczny sposób, prostym, a zarazem ciekawym językiem. Ta historia powinna trafić w ręce szerokiego grona czytelników – nie tylko do kobiet, które są wielbicielkami powieści obyczajowych, ale także do każdego, kto interesuję się prawdziwym, codziennym życiem, opisanym z niemal socjologicznym zacięciem. To również doskonały literacki wzorzec bohaterów propagujących wychowanie w duchu rodzicielstwa bliskości, więc z pewnością „Daleko – blisko” znajdzie wielbicieli wśród „chustoświrek”   A ja ze swojej strony z ogromną dumą polecam powieść Barbary Garczyńskiej i z czystym sumieniem zachęcam do sięgnięcia po nią!

Link do opinii

"Należy coś postanowić, ale żeby coś postanowić, trzeba mieć pewność (…)".

 

 
Z wielkim zaciekawieniem oraz z pojawiającą się refleksją przeczytałam ten zbiór historii, które utkane zostały z doświadczeń, jakie definiują życie każdego z nas. Barbara Garczyńska poruszyła w tej książce problemy, które często wydają się być daleko, a jednak są bliżej, niż myślimy.

Barbara Barczyńska to z zawodu pedagog, matka trójki dzieci. Minimalistka, kocha gotować, piec i biegać. Jest nałogową czytelniczką, prowadzi bloga RodzinkaWartaPoznania.pl. Wraz z mężem Przemysławem Garczyńskim współtworzy także serwis 3telnik.pl. Mieszka w Poznaniu. "Daleko-Blisko" to jej debiut literacki.


Maja to studentka pedagogiki, która pragnie wyprowadzić się z domu. Honorata to żywotna staruszka, która nie poddaje się upływowi czasu. Iwona, której mąż przebywa za granicą, stara się pogodzić rolę matki i pracownika. Bożena wychowuje trójkę dzieci, ale pragnie nieco odpocząć od narzuconej jej roli matki. Janusz, pasjonujący się gotowaniem, pragnie stabilizacji.


Debiutancka powieść Barbary Garczyńskiej ukazuje losy wspomnianych wyżej bohaterów, których drogi w pewnych momentach życia się przecinają. Każda z tych pięciu postaci posiada swoje cele i pragnienia, które stara się realizować. Wydawałoby się, że zwyczajni ludzi i ich proste marzenia, jak chociażby wyprowadzka od rodziców, czy też realizacja swoich pasji zawodowych, nie są zbyt wdzięcznym tematem do rozwijania konkretnych wątków fabularnych. A jednak nie sposób oderwać się od lektury tej książki, gdyż autorka ukazując dany problem z różnych perspektyw, pisze przy tym niezwykle dojrzale. Ta niemożność przerwania czytania wynika także pewnie z tego, że losy Mai, Honoraty, Iwony, Bożeny i Janusza są w jakiejś części także naszymi historiami.


"Daleko-Blisko" to także książka ukazująca to, jak różne wymiary dla każdego z nas, może mieć słowo "szczęście". Dla jednego będzie to wymiar stricte materialny, dla kogoś innego realizacja pasji, a jeszcze dla innych, zwyczajne ustabilizowane życie. Autorka na przykładzie losów bohaterów swojego debiutu, stara się podkreślić, że nie ma jednego, uniwersalnego wzoru na zadowolenie z życia, a smutki i porażki są wpisane w naszą egzystencję.


Postacie jakie wykreowała Barbara Graczyńska to kreacje mocno wiarygodne pod względem psychologicznym. Nie są to bohaterowie papierowi, a wręcz przeciwnie – wielu czytelników będzie się z Mają bądź z Elżbietą utożsamiać. Najbardziej barwną i dopracowaną bohaterką, która skradła moją sympatię jest Honorata. Ta kobieta będąca już u schyłku swojego życia posiada tyle energii, że mogłaby nią obdarować kilka osób. Bardzo zaimponował mi jej stosunek do życia i filozofia jaką wyznaje.


Barbara Garczyńska debiutuje w dobrym stylu. Są dobrze skrojone kreacje bohaterów i realistyczny świat przedstawiony. Są życiowe tematy dzięki którym pojawia się refleksja. Jest także otwarte zakończenie, które pozostawia czytelnika z niedosytem. Czekam na więcej.

 

https://www.subiektywnieoksiazkach.pl

Link do opinii
Inne książki autora
Kalendarz adwentowy
Barbara Garczyńska0
Okładka ksiązki - Kalendarz adwentowy

Radosne przygotowania do świąt ujęte w formę krótkich historii z życia pewnej sympatycznej rodziny. Kalendarz adwentowy staje się pretekstem do...

Recenzje miesiąca
Pod tym samym niebem
Katarzyna Kielecka;
Pod tym samym niebem
Okna z widokiem na Weronę
Hanna Kowalewska
Okna z widokiem na Weronę
Ktosiek 2.0
Beata Piliszek-Słowińska
Ktosiek 2.0
Niedzielna dziewczyna
Pip Drysdale
Niedzielna dziewczyna
365 stron życia 2020
oprac. Justyna Wrona, Hubert Wołącewicz
365 stron życia 2020
Zawsze i na zawsze
Jenny Han
Zawsze i na zawsze
Grypa. Sto lat walki
Jeremy Brown
Grypa. Sto lat walki
Relikwiarz
Elżbieta Bielawska
Relikwiarz
Pokaż wszystkie recenzje