Dolcze wita

Po przeczytaniu pierwszych 100 stron nabrałem dzikiej ochoty, by jechać do Toskanii, ale totalnie odeszła mi ochota by się tam przeprowadzać. Przezabawne perypetie rodziny Talko, którzy postanowili ułożyć sobie tam na nowo życie, kupić dom i osiedlić wbrew wszelkim przyeciwnościom bardzo mnie bawiły,  owszem, ale sam nie chciałbym ich przeżywać. Ciekaw jestem czy będą kolejne częsci, bo chętnie będę czytał! Lekkie pióro autora sprawia, że nie mogłem się oderwać. ,,Dolcze wita" to słodka jazda bez trzymanki.

Niesamowita książka. Czytając miałam wrażenie, że razem z rodziną Talków przeżywałam przygody w nowym kraju, we Włoszech, w Toskanii gdzie postanowili się przeprowadzić. Sprzedali w Polsce dom, kupili stary murowany dom we Włoszech otoczony górami położony na wzgórzu i rozpoczęli nowe życie - tzw. Dolcze wita, ale czy na pewno takie słodkie? Myślę, że gdyby nie wiecznie psujący się samochód bez którego bardzo trudno byłoby im funkcjonować, ten start w nowej rzeczywistości byłby dla nich łatwiejszy, ale cóż, życie pisze swoje scenariusze i nie zawsze są one lekkie łatwe i przyjemne. Najwazniejsze jednak, że właśnie tak się czyta tę książkę, z lekkością przyjemnością, niekiedy ze współczuciem, innym razem z zazdrościa, bo jednak opowieści o wieczorach spędzanych na piciu lokalnego wina z przyjaciółmi mocno grzeją serduszko. Mnóstwo tu kulturowych ciekawostek i ciepła - no zakochałam się, a dodatkowo tekst uzupełniają świetne rysunki. ,,Dolcze wita" to książka idealna do zabrania ze sobą na wakacje - nie tylko te włoskie :)