Dorosłość z ADHD, czyli między chaosem a kreatywnością

Między chaosem a zrozumieniem — recenzja książki „Dorosłość z ADHD” Moniki Kotlarek

Książka Moniki Kotlarek „Dorosłość z ADHD, czyli między chaosem a kreatywnością” to niezwykle potrzebna, mądra i empatyczna pozycja, która wypełnia istotną lukę na polskim rynku wydawniczym. Autorka podejmuje temat wciąż niedostatecznie rozumiany – ADHD u osób dorosłych – i robi to z ogromną uważnością, rzetelnością oraz autentycznym zrozumieniem doświadczeń czytelnika. To jednocześnie poradnik, przewodnik i forma wsparcia dla tych, którzy przez lata funkcjonowali w poczuciu chaosu, niezrozumienia i niedopasowania.

Już od pierwszych stron wybrzmiewa ton szczerości i odwagi. „Boję się i robię. Wątpię i działam. Marzę, planuję i próbuję” – ten cytat doskonale oddaje ducha całej książki. Autorka nie idealizuje życia z ADHD, ale pokazuje je w całej złożoności: jako codzienne zmaganie, ale też przestrzeń potencjału. Podkreśla, że „ADHD, mimo ogromu trudności, potrafi być przygodą”, zwłaszcza gdy towarzyszą mu wiedza i świadomość, które – jak sama pisze – „dają naprawdę dużo”.

Ogromną wartością książki jest jasne i konsekwentne podkreślanie, że ADHD to nie cecha charakteru ani wymówka, lecz „zaburzenie neurobiologiczne, wynikające z realnych różnic w budowie i funkcjonowaniu mózgu”. Taka perspektywa pozwala czytelnikowi zdjąć z siebie ciężar wstydu i winy. Autorka wielokrotnie akcentuje, że diagnoza zmienia narrację o sobie: „z ‘jestem trudna’ zmienia się na ‘mam ADHD, potrzebuję innych narzędzi’”. To nie tylko zmiana języka, ale fundament nowego, łagodniejszego myślenia o sobie.

Kotlarek w przystępny sposób omawia proces leczenia, podkreślając jego złożoność i długofalowość. „Leczenie ADHD to nie punkt na mapie. To podróż” – pisze, zaznaczając, że najlepsze efekty przynosi podejście dwutorowe: farmakoterapia i psychoterapia. Jednocześnie uspokaja, że leczenie „nie jest próbą naprawiania siebie, ale decyzją: nie chcę tylko przetrwać, chcę naprawdę żyć”.

Szczególnie poruszające są fragmenty dotyczące zmęczenia, maskowania i wypalenia. „ADHD burnout to rachunek za lata udawania, że nadążasz” – to zdanie może być dla wielu czytelników bolesnym, ale wyzwalającym odkryciem. Autorka z dużą wrażliwością pisze też o hormonach, interocepcji, potrzebie struktury i wsparcia społecznego, pokazując ADHD jako doświadczenie całościowe, a nie wyizolowany problem jednostki.

Książka zawiera liczne przykłady, ćwiczenia, historie innych osób, linki do grup wsparcia i konkretne wskazówki, gdzie i jak szukać pomocy. Napisana jest prostym, zrozumiałym językiem, bez medycznego nadmiaru, ale z dużą dbałością o rzetelność. To pozycja wartościowa nie tylko dla osób z ADHD, lecz także dla ich bliskich.

„Dorosłość z ADHD, czyli między chaosem a kreatywnością” to książka, która daje wiedzę, nadzieję i poczucie bycia widzianym. Przypomina, że „osoby z ADHD potrzebują nie litości, ale zrozumienia, struktury, wsparcia i akceptacji”. To lektura, która może stać się pierwszym krokiem ku łagodności – i ku lepszemu życiu.