Drugie życie pana Roosa

Nesser zawsze pisze ciekawie, to pewne!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"Wydarzenia, te cholernie zaskakujące wydarzenia, nie są niczym innym jak wziętymi w nawias przerwami. Pamiętajcie o tym, wy, którzy gnacie na oślep po świecie i myślicie, że dokądś zmierzacie." Coraz bardziej lubię tego pisarza, a "Drugie życie pana Roosa" to najlepszy Nesser z tych wszystkich trzech, które do tej pory przeczytałam. Pana Roosa polubiłam od razu, za to jego rodzinki absolutnie nie. Zwłaszcza "dziewczynek". Złapałam się nawet na tym, że sama chciałabym dostać taką szansę jak on i mieć możliwość "wylogować" się z życia raz na jakiś czas. A Anna? Na wskroś polska, chociaż urodzona w Szwecji. Też ją polubiłam, chociaż trochę mniej. Nie zadziałały tutaj ani przysłowiowa solidarność jajników, ani narodowościowa. Myślę, że sporo z tej książki wzięłam sobie. Na przykład coś takiego: "Naprawdę to przeżyłem? [...] To moje życie? Nie czuł tego ani w pierwszym, ani w drugim przypadku" albo: "Młoda ćpunka i stary zbereźnik" - jak łatwo kogoś ocenić nie znając go nawet, ba, nawet nigdy nie widząc go na oczy... Może nie są to jakieś nowe "prawdy objawione", ale jakże wymowne w kontekście całej tej historii. A poza tym, niby wszyscy o tym wiemy, to przecież stare wyświechtane wręcz, slogany (nie oceniaj). Ale czy my z tej wiedzy korzystamy? Śmiem twierdzić, że raczej nie bardzo. Naprawdę wiele refleksji ta książka we mnie zostawiła, wiele tematów do zastanowienia i do wprowadzenia w życie w końcu? Jedno wiem na pewno, samotność jest wszędzie taka sama, czy to Polska, czy Szwecja, czy jakieś inne Niemcy. Tym to "optymistycznym" akcentem zakończę tę moją nie za długą opinię ?

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Jak zawsze czytanie książki Hakana Nessera sprawia przyjemność. Nie mniej jednak trudno mi się zgodzić z klasyfikacją tej pozycji jako kryminału czy thrillera. Dla mnie to psychologiczno - obyczajowa pozycja o samotności, uzależnieniu, braku miłości, frustracji, czy trudnych decyzjach z niewielkim wątkiem kryminalnym. Mamy tu dwójkę bohaterów narkomankę Annę i nudziarza Ante Valdemara, którzy wskutek zbiegu okoliczności się spotykają i zmieniają swoje życie. Czy tylko na drugie życie? A może już i trzecie?Jak wykorzystają swoje szanse?Czy na pewno znamy swoich bliskich? Czy dalibyśmy się tak zaskoczyć? Czytajcie sami.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)