Duch Gór (Tom 1). Klątwa siódmej córki. Duch Gór. Tom 1

I to są takie książki, które zdecydowanie lubię. Dla kogo ta pozycja?

Dla miłośników baśniowych klimatów. Bo ta niepowtarzalna, magiczna atmosfera wręcz wydziera z każdej strony. Tutaj magia i tajemnica mieszają się, ze światem realnym, ale tego pierwszego jest zdecydowanie więcej.

Dla tych co kochają słowiańskie obrzędy i Karkonoskie legendy. Po przeczytaniu tej książki poznacie ich wiele i zapewniam Was, spacer po górach, lesie po tej lekturze już nie będzie taki sam.

Dla kochających ziołolecznictwo i dawne znachorstwo. Przewijają się w tej powieści i naturalne zioła, ale i magiczne eliksiry choćby z krwi smoka.

Dla odważnych. Każda strona tej powieści to spotkanie z rusałkami, domowikiem, Leszym, zmorą, utopcami i to zapewniam Was zaledwie niewielki wycinek słowiańskiego panteonu bóstw, który wyjdzie Wam na spotkanie na kartach tej powieści. Nie zabrakło też postaci rodem z karkonoskich legend z tytułowym Duchem Gór czy Leśną Babą na czele. A jak Wam powiem, że i nawet czarnoksiężnika spotkacie, to mówię, Wam bajka w dosłownym znaczeniu, a nie w przenośni.

Dla miłośników karkonoskich tradycji, którzy chcą poznać życie w trudnych górskich ostępach. Autorka zabiera nas na wyprawę po karkonoskich szlakach, odkrywa tajemnice, tradycje i obyczaje tamtejszych mieszkańców.

Ach, jakże mnie wciągnęła historia małej dziewczynki. Siódmej córki, na którą spada legendarna klątwa. Jak wiele przygód i niebezpieczeństw czeka na to małe dziecko, które nie tylko próbuje odzyskać siebie i swoją tożsamość, ale wręcz dorasta na naszych oczach. Jednak odnoszę wrażenie, że powieść ma również drugie dno. Swoją fabułą pragnie uświadomić nam by chronić to co piękne, co dzikie i naturalne. Zioła, zwierzęta, rośliny. To część nas. Strzeżone przez Ducha Gór.

Lektura tej powieści, to nie pierwsze moje spotkanie z twórczością Aleksandry Seligi i po lekturze tej książki, wiem, że nie ostatnie. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom.

Witajcie moi kochani

Czy zdarza Wam się oceniać książki po okładce?

Mi niestety tak i zdecydowanie muszę się tego oduczyć.

Dziś przychodzę do Was z powieścią, którą w pierwszej kolejności oceniłam właśnie po okładce.

Tytuł: Klątwa siódmej córki

Cykl: Duch Gór Tom 1

Autor: Aleksandra Seliga

Wydawnictwo: Kobiece

W połowie XIX wieku, w Karkonoszach żyła sobie rodzina Rzepiórów. Pozornie niczym nie wyróżniająca się, zwyczajna rodzina. Jednakże nic bardziej mylnego. Bowiem kobiety z tego rodu od wieków trudniły się zielarstwem oraz pełniły funkcję laborantek. Pewnego dnia najmłodsza z rodu Bronka uległa poważnemu wypadkowi. Na skutek, którego w wiosce zamieszkało zło, a ją samą oskarżono o konszachty z diabłem. Aby oczyścić swe imię i odzyskać równowagę Bronka musi zmierzyć się z czymś co od zawsze uważała tylko za legendy.

Ta powieść to idealny przykład tego, iż nie należy oceniać książki po okładce. Jednakże, gdyby @mityczne_światy nie poleciłaby mi tej książki zapewne bym jej nie przeczytała. I to właśnie ze względu na jej okładkę. Niestety nie wzbudziła mojego zainteresowania. Więc mam solidną nauczkę i muszę przestać spoglądać na książki w ten sposób., ponieważ tracę przez to możliwość poznania świetnych historii, jak ta właśnie.

Lektura była dla mnie bardzo pozytywnym zaskoczeniem. Kompletnie nie wiedziałam czego się spodziewać. Także z wielką przyjemnością poznałam Bronkę i towarzyszyłam jej w niesamowitych, choć i trudnych przygodach. Momentami bardzo jej współczułam, przecież to dopiero siedmioletnia dziewczyna, która powinna bawić się z rówieśnikami, a nie zaprzątać sobie głowę Duchem Gór i jego przyszłością. A jednak to na nią właśnie spadł ciężar odpowiedzialności za losy magicznego świata.

Akcja powieści rozwijała się powoli. Także z radością delektowałam się rozwojem sytuacji i historiami. Bowiem w powieści znajduje się również wiele historycznych ciekawostek dotyczących zarówno Karkonoszy, ale i ludności oraz ich tradycji. Także obok wątku głównego znalazło się również miejsce na docenienie przyrody, lokalizacji miejsca akcji oraz jego historii. Bardzo mnie to urzekło.

Pod względem bohaterów było ich bardzo wielu. Jednakże naturalnie najbardziej zaciekawiła mnie Bronka oraz jej babcia, Miłosz i oczywiście Duch Gór. Bardzo jestem ciekawa jak potoczą się ich losy i kogo jeszcze spotka Bronka na swej drodze. Zapowiada się niezwykła przygoda.

To dopiero pierwszy tom historii, a ja już jestem zaintrygowana i z pewnością sięgnę po kontynuację. Cieszę się, że dałam jej szansę, bo dzięki temu poznałam niesamowicie dobrą historię. Zakończenie sprawiło, iż nie mogę doczekać się kolejnego tomu. Coś czuje, iż będzie się działo i będzie magicznie.

Reasumując ,,Klątwa siódmej córki" to powieść, z którą bardzo miło spędziłam czas. Dostarczyła mi bardzo ciekawej rozrywki, ale i przekazała wartościową wiedzę historyczną. Bardzo to doceniam. Czytało mi się ją bardzo lekko i przyjemnie. Wciągnęła mnie już od pierwszych stron i nie sposób było ją odłożyć Także z przyjemnością sięgnę po kolejną część przygód Bronki.

Serdecznie polecam, strona.394