Dzikie palmy

Faulkner niewątpliwie potrafi roztaczać niezwykłe wizje rzeczywistości, w które wchodzi się z zachwytem. Jednak nie tym razem. Nie rozumiem więzi, którą opisuje w "Dzikich palmach". Jest nieprawdziwa, nie ma w niej człowieka, jakby autor czegoś nie dopisał. Odnosiłam wrażenie, że bohaterowie grają sami siebie w kiepskim teatrze, że starają się usilnie być inni, ciekawski niż reszta. Miejscami tekst razi napuszeniem, nieuzasadnioną dramatyzacją. Zepsuło mi to lekturę i nawet kilka niewiarygodnie sugestywnych i pobudzających wyobraźnię scen, nie wciągnęło mnie w tok przeżyć bohaterów.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)