Eryk zdobywca światów. Podłoga to lawa

Czy znacie grę „Podłoga to lawa”? Polega ona na skakaniu na płytki (obiekty) określonego koloru. Nie można dotknąć podłogi, bo ta „parzy”. Eryk – bohater książki Piotra Borlika o takim samym tytule, jak ta popularna gra – jest ogromnym fanem tej zabawy. Uwielbia w to grać i nie boi się podjąć ryzyka w szukaniu „bezpiecznej przestani”. Pewnego dnia Eryk poznaje Olę, która pokazuje mu niezwykły kamień. Pryzmat, który – poza tym, że rozszczepia światło – otwiera bramy do innych światów. Ola zaprasza go na wycieczkę do miejsca, które powinno spodobać się Erykowi. Do świata pokrytego lawą.

Jestem ciekawa jak Borlik wpadł na pomysł na fabułę tej książki. Nie ukrywam, że mnie zaskoczył. Maniak gry „Podłogo to lawa” przenosi się do świata lawy. Aż mi się w głowie zagotowało. Musiałam sprawdzić, jakie przeżyje tam przygody. I właściwie trudno jest mi je opisać, bo jako taka problematyka, istota tej książki nie została zarysowana. Poza tym, że bohaterowie zastanawiają się, jak wrócić z powrotem do domu. Jest za to dużo skoków i akrobacji. Zarówno Eryk jak i Ola potrafią cieszyć się zabawą i wykorzystać potencjał miejsca, w jakim się znaleźli.

Akcja jest dynamiczna, ale jest jedno „ale”. Czytelnik trafia w tej książce na dość długie sceny składające się z kolejnych akrobacji bohaterów. Gdzie skoczyli, ile siły włożyli w skok, jak podejmowali decyzję o kolejnym ruchu, albo jaką efektowną akrobację udało im się wykonać. Szczerze powiem, że ja długo nie potrafię się na takich scenach skupić, co też widziałam u moich dzieci. Natomiast zaintrygował nas finał „Podłoga to lawa”. Pojawia się w nim bardzo ważna postać dla Oli, co jest zaproszeniem do dalszej ekstrapolacji światów tego uniwersum.

Na koniec szybkie podsumowanie naszych wrażeń po przeczytaniu „Podłoga to lawa”. Plusy: nawiązanie do gry, którą lubimy, ciekawe tło dla fabuły i sympatyczni bohaterowie. Minusy: słabo zarysowana problematyka powieści, długie sceny akcji. Po podliczeniu bilans wypada na plus. Na pewno będziemy wypatrywać kolejnych części z przygodami Eryka i Oli, bo jesteśmy ciekawi do jakich światów jeszcze przeniesie ich pryzmat.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

,,Fajnie byłoby mieć kogoś do wspólnej zabawy, kogoś, przy kim nie musiałbym się wstydzić skakania po różnych dziwacznych przedmiotach. Kogoś, przy kim nie musiałbym niczego udawać."

Sięgając po tą bajkę, byłam pewna, że nauczę się jakiejś nowej zabawy, którą bym mogła zastosować u swoich dzieci. Wiadomo, że w powieściach wymyślonych pisarze miewają przeróżne pomysły, co nam rodzicom bywa bardzo przydatne przy planowaniu czasu dla naszych pociech. Nie spodziewałam się jednak, że będą tą pozycją naprawdę zaskoczona.
Jest wydana większym drukiem i zawiera wiele barwnych ilustracji, które nie tylko pokazują same zabawy, ale i mimikę postaci podkreślając ich różne emocje. W ten sposób widzimy kiedy kto doznał przykrości, więc czytając ją dziecko nabiera takiego dystansu do wybranych sytuacji i może zobaczyć choćby czego nie robić, by komuś nie było przykro. W moim mniemaniu dzieci w granicach od ośmiu do czternastu lat odnajdą tutaj tematy dla siebie. Mamy trzynaście opowieści o osobnych tytułach, jednak historia trwa jednym ciągiem dalszych wydarzeń. Poznajemy tutaj chłopca imieniem Eryk, który określa siebie jako mistrz (i tutaj nadaje sobie różne przydomki) w grze podłoga to lawa. W pierwszej części poznajemy jego rodzinę i zasady tej gry. On opisuje nam wszystko ze swojej perspektywy, więc widzimy jak bardzo zależy mu na tych wygranych i ile czasami poświęca, aby zasady i wyzwania, które sobie narzucił zawsze doprowadzały go do zwycięstwa. W następnym dziale próbując wynagrodzić mamie ubytki do których doszło podczas gry, natrafia na dziewczynkę w podobnym wieku. Bardzo szybko znajdują wspólny język, lecz chłopiec zauważa, że nie zawsze jest ona szczęśliwa. W momencie jednak, kiedy zadaje jej ważne pytanie i ona zwierza mu się ze swoich sekretów, jemu wydaje się, że padł ofiarą żartów. Później jednak zauważa, że sprawił jej przykrość, więc najpewniej ona była z nim szczera. Jak sądzicie, czy uda mu się odzyskać kompankę zabaw? Co za tajemniczy kamień nosi na szyi?
To nie tylko zwyczajna opowieść. Myślę, że wiele osób po nią sięgnie i nie muszą to być tylko dzieci, bo i rodzice czasami tak się zapędzają, że zapominają o uczuciach innych osób. Jestem zachwycona mądrością jaka z niej płynie, tym bardziej, że emocje przechodzą na czytelnika. To wartościowa książka, którą polecam każdemu:-)

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"Podłoga to lawa" swoim tytułem obiecuje powrót do czasów dzieciństwa i słynnej zabawy, na pewno zalewając wielu czytelników falą wspomnień. Eryk, główny bohater książki, wraz z nowo poznaną koleżanką, Olą, wyrusza do innego świata przez magiczny portal otwierany przez pryzmat.

Jak można się domyślić, jest to świat idealny do gry w podłoga to lawa, a na miejscu czekają na niego różne niespodzianki, a także tajemnice. Generalnie pomysł na tę historię wypada naprawdę ciekawie, myślę, że dla wielu dzieciaków taki świat byłby wymarzonym miejscem.

Jednak wykonanie trochę mniej przypadło mi do gustu, myślałam, że książka okaże się bardziej angażująca. Fabuła moim zdaniem mogłaby być lepiej poprowadzona i dopracowana, gdyż brakowało takich elementów, które wzbudzałyby w czytelniku większą chęć do przewracania kolejnych stron. Może przydałaby się pomoc betaczytelników.

Oprócz tego miewałam zgrzyty przy zachowaniu bohaterów, czasem bywało ono irracjonalne, nawet jak na bohaterów dziecięcych, ale przede wszystkim brakowało mi konsekwencji. Ola zachowywała się bardzo lekkomyślnie i niekoleżeńsko nie informując o wielu sprawach Eryka, a sporo z nich było naprawdę istotnych... Sam Eryk również miewał momenty, gdzie zachowywał się dość sprzecznie, ponieważ wielokrotnie napominał się, by być bardziej ostrożnym, lecz za chwilę o tym zapominał i znów podejmował naiwne czy lekkomyślne decyzje. Było to dla mnie trochę męczące, gdy tak co chwilę zmieniał zdanie i nastawienie ?

Myślę, że autor miał tu naprawdę ciekawy pomysł na serię książek dla dzieciaków, które z jej bohaterami poznają różne fantastyczne światy, ale zabrakło mi tu większej solidności wykonania, sam pomysł to nie wszystko. Książka na pewno zyska swoich młodych fanów, ale myślę, że dla niektórych będzie jednak za mało angażująca, a zachowanie bohaterów może momentami irytować.

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

,,Podłoga to lawa" Piotra Borlika, z ilustracjami Przemysława Szukają, to książka, która zdecydowanie wciągnie każdego z Was od pierwszej strony. Jeśli cenisz sobie dobrą przygodę, wartką akcję, szczyptę magii i bohaterów, z którymi łatwo poczuć więź, ta historia jest właśnie dla Ciebie. Choć z zewnątrz może wydawać się niepozorna, w środku kryje się tak wiele, że trudno ją odłożyć.

 

Na początku wszystko wydaje się normalne. Eryk, główny bohater, jest mistrzem w grze ,,podłoga to lawa". Pewnie sami nie raz w to graliście - skakanie po meblach, unikanie podłogi, odrobina adrenaliny. Jednak u Eryka ta zabawa nagle nabiera zupełnie nowego wymiaru. Pojawia się tajemnicza Ola, a wraz z nią księżycowy pryzmat, który otwiera przejścia do innych światów. I nagle to, co było jedynie dziecięcą grą, staje się prawdziwą, poważną misją. Od tego momentu nie ma już miejsca na nudę - zaczynają się wyzwania, niebezpieczeństwa i decyzje, które mogą zmienić wszystko. Ta książka ma w sobie magię, która sprawia, że czujesz się, jakbyś jednocześnie oglądał wciągający film i brał udział w grze. Każdy rozdział kończy się w taki sposób, że musisz przeczytać następny, a akcja ani na moment nie zwalnia. Jest napisana w sposób, który nie pozwala zasnąć, dopóki nie dowiesz się, co wydarzy się dalej. Ilustracje Przemysława Szukają to prawdziwy majstersztyk - dynamiczne, pełne emocji, sprawiają, że jeszcze głębiej zanurzasz się w ten świat.

 

Najciekawsze w tej historii jest umiejętne łączenie fantazji z codziennością. Z jednej strony mamy opowieść o magii i innych wymiarach, a z drugiej - książkę o odwadze, sile przyjaźni i o tym, jak ważne jest podejmowanie działań. Eryk to nie jest superbohater z komiksu, ale zwyczajny dzieciak, który niespodziewanie musi zmierzyć się z czymś wielkim. I właśnie dlatego tak łatwo jest się z nim utożsamić.

 

,,Podłoga to lawa" przypomina, że wyobraźnia to potężna siła. W świecie, gdzie większość rzeczy dzieje się w telefonie, ta historia udowadnia, że w twojej głowie jest o wiele więcej - trzeba tylko otworzyć się na przygodę. Poza tym nie ma tu miejsca na moralizowanie, nudne przeskakiwanie opisów czy dłużyzny. Jest czysta, dynamiczna akcja, bystre dialogi i cała masa emocji. Dlaczego warto ją kupić? Bo to idealna lektura dla czystej przyjemności. To nie jest coś, co trzeba przeczytać, lecz historia, którą chce się przeczytać - aby oderwać się od rzeczywistości i przez chwilę poczuć, że podłoga naprawdę może być lawą. Świetnie sprawdzi się też jako prezent, zarówno dla młodszego czytelnika, jak i dla kogoś, kto dopiero szuka swojej drogi w świecie książek. Jeśli Ty lub Twoje pociechy kochacie akcję, nie boicie się fantastyki i szukacie książki, od której nie będzie można się oderwać, to ,,Podłoga to lawa" jest strzałem w dziesiątkę. Kup, przeczytaj, a potem... może sam spróbujesz sprawdzić, czy Twoja podłoga jest naprawdę bezpieczna?

 

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Każde dziecko zna tę zabawę: podłoga zamienia się w lawę, a meble stają się wyspami ratunku. Jednak  Eryk- bohater tej książki, nie jest zwykłym graczem - on jest prawdziwym mistrzem. Skacze, kombinuje, planuje każdy ruch z taką precyzją, że nawet lawa nie ma z nim szans! Nawet schodzenie ze schodów to prawdziwe wyzwanie, aby nie wpaść do lawy zjeżdża po poręczy  i tak  poznaje dziewczynkę imieniem Ola. Po dość niefortunnym zapoznaniu rozpoczyna się prawdziwa przyjaźń.

 

Ola posiada pewien magiczny przedmiot, nosi go zawsze przy sobie jako wiorek na szyi - księżycowy pryzmat. Kiedy księżyc jest w odpowiedniej fazie, a odbite światło jest silne otwierają się bramy do innych światów... jest ich dokładnie siedem.  Tak zaczyna się przygoda tych dwojga  w świecie pełnym lawy :)

 

 Piotr Borlik stworzył opowieść pełną ruchu, humoru i dziecięcej wyobraźni. To historia o chłopcu, który wierzy, że z każdej sytuacji można znaleźć wyjście - wystarczy trochę odwagi i pomysłowości. Ale za tą wesołą grą kryje się też coś więcej - opowieść o współpracy, przyjaźni i odkrywaniu, że czasem najlepsze zwycięstwa to te, które dzielimy z innymi.  Zresztą w książce jest wiele pięknych zachowań, które powinny być wzorem do naśladowania.

Książka  rozbudza wyobraźnię i zachęca do zabawy, ale też pokazuje, że nie zawsze trzeba być najlepszym, żeby przeżyć coś wyjątkowego. Idealna do wspólnego czytania przed snem - gwarantuje uśmiech, kilka emocjonujących ,,skoków" i dużo ciepła

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Ja lubiłam w tę grę bawić się. Podobnie jak bohater książek o tym samym tytule. Eryk jest bez wątpienia wielkim fanem tej zabawy i mistrzem. Marzy mu się przenieść się do świata, w którym wszyscy poruszali się według zasad gry. I nawet nie wie, że jego marzenie spełni się, kiedy pozna Olę. Nową sąsiadkę, która również lubi bawić się w Podłoga to lawa. Posiada ona również księżycowy pryzmat, za pomocą, którego może przenosić się do różnych światów. Co go czeka w czerwonym świecie? Czy w nim będzie mistrzem w unikaniu lawy? Przekonacie się sami.
Książka przeznaczona jest dla dzieci od 6+. Posiada ona ciekawą i angażującą historię o Eryku i jego nowej koleżance. Oprócz fantastycznej przygody dzieci dowiedzą się również dlaczego nie wolno śmiać się z kogoś, jak ważna jest przyjaźń i wzajemna pomoc.
Książeczka napisana jest dużą czcionką, a zdania są proste. Czytać ją można razem, ale może to być pierwsza lektura dla młodszych czytelników do samodzielnego czytania. W środku znajdziemy duże, kolorowe ilustracje, które przykuwają uwagę i pobudzają wyobraźnię. 
Jeśli szukacie ciekawej, mądrej książeczki, która zmieści się do każdego plecaczka to bardzo polecam ,,Podłoga do lawa". Emocji tutaj nie brakuje.  

(Kliknij aby rozwinąć opinię)