Gdybyś miała inne imię

Ta książka byłaby wręcz idealna, gdyby nie malutki druk w którym została wydana:-) 
Opowiada historię pewnej kobiety, która jest stworzona do pisania, lecz czasy w których żyje nie biorą pod uwagę tego, że kobieta może zrobić coś dobrze. Jedynym sposobem aby ktokolwiek ją docenił jest podpis prawdziwego mężczyzny. W ten sposób zaczytujemy się w drugą opowieść, gdzie inna kobieta dowiaduje się, że jej przodkini była poetką. Wierząc w swój dar również sama zaczyna pisać. Robi to na prośbę kogoś ważnego i wychodzi jej całkiem dobrze wizualnie, tylko ponownie imię kobiece sprawia, że zostaje spławiona. W ten sposób obserwujemy jak świat uczy się anonimowości i pseudonimów, by na spokojnie bez oceniania płci móc zaistnieć w świecie, który jest wręcz do niej stworzony. Znajdziecie tutaj wiele scen, które potwierdzają jak płeć kobieca była wykorzystywana i nikt nawet nie zastanawiał się, czy plotki o nim krążące są dla kogoś prawdą. Potrafiły tak boleśnie ranić młode istnienie, że one w ramach poczucia przegranej, robiły coś w brew sobie. Oddawały się w ręce innych, gdyż nie miały siły bronić się przed pomówieniami innych, skoro i tak były osądzane i odseparowywane przez najbliższe grono. Tutaj nie chodziło tylko o brak pewności siebie, bo był czas, gdzie dojść do bogactwa i sławy mógł tylko mężczyzna. Płeć damska była z góry klasyfikowana jako słabsza i wybrakowana. Jedynie ten doceniał mądrość i talent, kto wiedział jak sprzedać dane dzieło, żeby sam miał ogrom korzyści.
Sama historia jest dosyć rozlegle rozpisana, gdyż widzimy tutaj każdą postać co na siebie wkłada, jak w tym wygląda, gdzie zmierza, co mija, jak się z tym czuje i dopiero punkt gdzie już dotarła. To jest taki znak rozpoznawczy autorki, która nie tylko tworzy historie ale również potrafi je ukazać za pomocą doznań i wyobraźni czytelnika, gdzie ma dokładny obraz tego kto jak się czuje. Nie sprawia to, że odbieramy ją osobiście, tylko bardziej czujemy jak byśmy kogoś obserwowali i czuli niesprawiedliwość, której doświadcza. Już przynajmniej rozumiem skąd ten tytuł:-) 
Jeśli zatem lubisz taki sposób ukazania fabuły, niemal teatralny, to zdecydowanie tą książkę takim ludziom właśnie polecam. Oni po prostu docenią ją najbardziej:-)