Fredrik Berg spędza swoje młodzieńcze lata w zaciszu szwedzkiego lasu, nieświadomy mrocznych tajemnic czających się w cieniu przeszłości. Wszystko zmienia się pewnego letniego dnia w 1986 roku, gdy Fredrik natrafia w lesie na zagadkową postać, a nieoczekiwane spotkanie przekracza najśmielsze wytwory jego dziecięcej wyobraźni. Chłopiec znika bez śladu, a tajemnica jego dalszych losów staje się zagadką, której echo powraca po latach.
Kilkadziesiąt lat później, w 2023 roku, göteborska policjantka Lovisa Karlsdotter otrzymuje list, którego treść rozdrapuje stare rany. Oprócz niepokojącego wyznania, wiadomość zawiera wskazówki umożliwiające dotarcie do miejsca, w którym mogą znajdować się szczątki Fredrika. Kierowana poczuciem sprawiedliwości, a jednocześnie zmagając się z wewnętrznymi demonami, Lovisa rozpoczyna śledztwo, które kładzie się cieniem także na jej życiu osobistym.
,,Głębia lasu" to przejmująca opowieść o stracie, tęsknocie i pytaniach pozostawionych bez odpowiedzi. Magnus Carling po mistrzowsku snuje historię, która splata losy kilku pokoleń, i zagląda w najmroczniejsze zakamarki ludzkich relacji. Czy Lovisa zdoła odkryć prawdę, zanim będzie za późno, a ponure sekrety lasu na zawsze pozostaną nieodgadnione?
Informacje dodatkowe o Głębia lasu:
Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2026-04-30
Kategoria: Inne
ISBN:
Liczba stron: 276
Tytuł oryginału: Skogsmannen
Kup książkę Głębia lasu
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Opinie o książce - Głębia lasu
Kiedy sięgnęłam po tę książkę, poczułam ten niepokój, który towarzyszy wejściu w mrok, gdzie każde drzewo może skrywać sekret. Klimat? Gęsty, wilgotny, autentycznie skandynawski. Od pierwszych stron las staje się tu nie tylko tłem, ale bohaterem i to takim, którego się boisz.
To historia, która wciąga jak leśne bagno. Magnus Carling buduje napięcie warstwami – z pozoru proste zniknięcie kogoś w lesie przeradza się w coś dużo mroczniejszego. Nie brakuje zwrotów akcji, ale żaden nie jest na siłę – każdy ma sens i pogłębia tajemnicę.
Postacie są wyraźnie nieidealne – mają brudy pod paznokciami i demony w szafie. Czuć ich strach, frustrację, ale też upór. Historia wyciska emocje: od cichego niepokoju, przez prawdziwy stres, aż po chwile, które zapierają dech. Płakać nie będziesz, ale garść nerwów na pewno stracisz.
Początek może wydać się leniwy – to plus, bo oddaje atmosferę. Potem akcja przyspiesza. Magnus Carling nie rozdrabnia się przy ozdobnikach. Jego zdania tną jak gałęzie. Dialogi są naturalne, a opisy natury – obezwładniające.
🎯 Dla kogo?
Dla tych, którzy lubią thrillery psychologiczne z duszą i miejscem. Jeśli uwielbiasz poczucie izolacji, mrok lasu i zagadki, które bolą – to strzał w dziesiątkę. Fani "Zaginionej" czy "W lesie" – koniecznie sprawdźcie.
Moja ocena: 8/10 🌟
BRUNETTE BOOKS
Magnus Carling udowadnia, że skandynawski kryminał wciąż potrafi wykrzesać z siebie autentyczny, niemal fizyczny chłód, który przenika czytelnika do szpiku kości. Lektura tej powieści przypomina spacer po gęstym, iglastym lesie tuż po zmroku - niby znamy ścieżkę, ale każdy trzask gałęzi pod stopami sprawia, że instynktownie przyspieszamy kroku. Carling nie buduje napięcia tanią sensacją, lecz gęstą atmosferą osaczenia i wszechobecnej melancholii, która towarzyszy nam od pierwszej do ostatniej strony.
W warstwie konstrukcyjnej Autor mistrzowsko operuje dwiema płaszczyznami czasowymi, co pozwala nam nie tylko obserwować proces śledczy Lovisy Karlsdotter, ale przede wszystkim poczuć ciężar niewyjaśnionej tragedii z lat osiemdziesiątych. To właśnie ten kontrast między dziecięcą niewinnością Fredrika a surową rzeczywistością współczesnego Göteborgu stanowi o sile tej historii. Największym atutem książki jest bez wątpienia kreacja samego lasu - to nie jest martwa sceneria, lecz niemal mityczny byt, który pochłania tajemnice i oddaje je dopiero wtedy, gdy sam uzna to za stosowne. Stylistyka Carlinga jest przy tym oszczędna, wręcz surowa, co idealnie koresponduje z naturą opisywanych miejsc. Autor unika zbędnych ozdobników, stawiając na konkret i dynamikę, przez co dialogi brzmią niezwykle naturalnie, a opisy przyrody, choć krótkie, działają na wyobraźnię ze zdwojoną siłą.
Jeśli miałabym wskazać słabsze ogniwa, to początek powieści może wymagać od czytelnika odrobiny cierpliwości. Carling nie spieszy się, pozwalając mrokowi powoli sączyć się do umysłu odbiorcy, co dla miłośników błyskawicznych zwrotów akcji może wydać się zbyt powolne. Ponadto, w finale autor decyduje się na pewne rozwiązania fabularne, które ocierają się o granice prawdopodobieństwa - choć w kontekście "niezbadanych tajemnic natury" są one do zaakceptowania, mogą budzić lekki dystans u zwolenników twardego realizmu policyjnego.
To rzadki przypadek, gdzie thriller psychologiczny tak mocno dotyka tematu straty i miłości, która - jak wybrzmiewa w jednym z najpiękniejszych fragmentów książki - objawia się właśnie poprzez wieczne zamartwianie się o bliskich. Lovisa Karlsdotter to bohaterka z krwi i kości, której błędy i wewnętrzne rozterki czynią ją nam bliską, a jej determinacja w dążeniu do prawdy jest wręcz zaraźliwa. To literatura, która zostawia w człowieku ślad, niepokój i potrzebę spojrzenia przez ramię, gdy następnym razem wybierzemy się na samotny spacer między drzewami.
Przeczytane:,
(czytaj dalej)