Głęboko pogrzebany i inne opowiadania

Tutaj wpierw koniecznie trzeba podkreślić cudowne barwione brzegi książki, które w kwiecistym błękicie pokazują piękno skąpane w nieprzewidywalności mieczy. One były tu kobietami:-). Nie wiem czy to było celowe, ale kartki pachną niczym stara zaklęta skrzynia, która w swoim wnętrzu skrywa wielkie skarby. Jakbym wiedziała, że na strychu u babci ukryty jest skarb i zaledwie przeczytanie jej dzieli mnie od poznania tajemnicy. Sztywna obwoluta tylko podkreśla wyniosłość treści, którą tutaj się znajdzie. I jak na zrządzenie losu w samej historii będzie chodziło też o duże kosztowności, które ktoś będzie pragnął zrabować i pomysłowości, gdzie męskie oko nie sięga:-) Ale żebyście nie mogli przewidzieć treści, już na początku mamy zaznaczone jak kłamliwa będzie to książka. Ile w niej prawdy wie tylko niewierny Tomasz, albo stopień na którym postawiona stopa nie mogła się już oderwać, a tajemnicze boginie rozszarpywały rozciągając człowieka na dwie strony. Bo to nie są tylko krótkie historyjki na dobranoc. To opowieści o wielkim sprycie, zakłamaniu i fałszywej prawdzie. Sceny niektóre aż bolą, choć ukazują tylko zwykłe obrządki śmierci. Nasza wyobraźnia jeszcze je podsyca, więc efekt jest nieziemski. Zostajemy prowadzeni niebezpieczną drogą, gdzie można przewidzieć dalsze wydarzenia i właśnie w momencie myśli, że można, historia zupełnie odwraca się pokazując coś, czego nawet nie miało prawa być. A co spostrzegamy w każdym z opowiadań? Odważne kobiety, które nie boją się wyzwań i dla bezpieczeństwa innych potrafiły same przeciwstawić się przeciwnikowi w sposób chytry, że nie zauważony nawet został chwyt sprytu i przebiegłości. To czasy dawniejsze, więc kobiety brano za głupie i prawdomówne. Nikt nie przewidywał, że grały tak jak oczekiwali, by dojść do tego, co same potrzebowały:-) Magia jest obecna wszędzie, począwszy od baśni, gdzie wydarzyć mogło się wszystko i pojawić się mogło każde stworzenie. Ale wiecie co mnie w nich zaskoczyło? W każdym z nich było ukryte przesłanie widoczne dopiero na samym końcu:-) Po czymś takim, ja zwyczajnie muszę dać jej dyszkę:-)