Gry bogów

Powieść „Gry bogów” łączy mitologię grecką z motywem brutalnego turnieju, w którym bogowie rywalizują o władzę, posługując się śmiertelnikami jako pionkami. Autorka wykorzystuje znane motywy mitologiczne, ale nie powiela ich, przekształca je w dynamiczną opowieść urban fantasy, w świecie, w którym bogowie naprawdę ingerują w życie śmiertelników. Główną bohaterką powieści jest Lyra, młoda kobieta naznaczona klątwą Zeusa, żyjąca na marginesie społeczeństwa i ukrywająca się przed wzrokiem bogów. Jej życie zmienia się diametralnie, gdy zostaje wybrana przez Hadesa do udziału w Kotle, turnieju organizowanym przez Olimpijczyków raz na sto lat. To nie jest zwykła gra. Stawką jest władza nad Olimpem, a drogą do niej przemoc, rywalizacja i śmiertelnie niebezpieczne zadania.

Lyra nie przypomina typowej bohaterki - wybrańca, nie jest szkoloną wojowniczką. Jej siła leży gdzie indziej, w sprycie, niezłomności i ciętym języku. To postać, która łączy w sobie cechy outsiderki i liderki, mimo że sama długo nie dostrzega swojego potencjału. Jej rozwój w trakcie fabuły, zarówno emocjonalny, jak i moralny, jest jednym z ciekawszych aspektów powieści. Dziewczyna zmaga się nie tylko z fizycznymi zagrożeniami, ale też z własną przeszłością, nieufnością i potrzebą bliskości. Jej zdolność do działania mimo klątwy i braku relacji z innymi czyni ją wiarygodną bohaterką, chociaż jej moralne wybory, często oparte na chęci ocalenia wszystkich za wszelką cenę, bywają niepraktyczne w kontekście bezwzględnej rywalizacji. Hades, tajemniczy i pozornie bezwzględny bóg, w tej historii zostaje przedstawiony inaczej niż w tradycyjnych mitach. To wielowymiarowa postać. Potrafi być brutalny i chłodny, ale również czuły i lojalny. Wątek romantyczny nabiera w powieści znaczenia powoli, ale wyraźnie. Relacja Hadesa z Lyrą rozwija się stopniowo, często w cieniu walki o przetrwanie. Jest w tej relacji sporo niedopowiedzeń i emocjonalnych napięć, które napędzają fabułę. Nie jest to romans oparty wyłącznie na chemii, to raczej skomplikowana więź dwóch samotnych istot, które zderzają się ze sobą w najgorszym możliwym momencie.

Świat przedstawiony w powieści został zbudowany z rozmachem. Sam pomysł turnieju – Kotła – przypomina dobrze znane motywy z literatury młodzieżowej, jednak tutaj zostaje wzbogacony o mitologiczne odniesienia, które nie stanowią jedynie tła, ale integralną część świata przedstawionego. Bogowie są aktywni, ingerujący, bezwzględni i mają wyraziste osobowości. Każde z dwunastu zadań turniejowych zostało wymyślone przez innego boga i odzwierciedla jego charakter. Każde wyzwanie zmusza bohaterkę nie tylko do walki, ale i do refleksji, dzięki czemu akcja nie opiera się wyłącznie na efektownych starciach, ale również na wyborach moralnych. Narracja prowadzona jest z perspektywy Lyry, co z jednej strony pozwala lepiej zrozumieć jej przeżycia, ale z drugiej ogranicza wgląd w motywacje i dostęp do wewnętrznego świata innych postaci, zwłaszcza Hadesa, który wydaje się kluczowy dla emocjonalnego odbioru tej historii. Chociaż powieść wyraźnie kieruje się ku młodzieżowemu odbiorcy i młodszym dorosłym, porusza też tematy bardziej uniwersalne, takie jak samotność, pragnienie akceptacji, lojalność i granice wolnej woli.

„Gry bogów” to pozycja fabularnie przemyślana, dynamiczna, z rozbudowanym światem i wyraźnie zarysowanymi mitologicznymi odniesieniami. Chociaż pojawiają się w niej powtarzalne motywy znane z innych historii (wybraniec, śmiertelny turniej, napięty romans), są one przedstawione w sposób spójny, przystępny i nowatorski. Nie wszystko jest w powieści idealnie dopracowane, ale trudno odmówić jej charakteru, emocji i magnetyzmu. Ja jestem tą książką zachwycona, niecierpliwie wyczekuję kontynuacji (po takim zakończeniu to już w ogóle) i z całego serca ją Wam polecam 💙

Lubicie mitologię grecką?
Pasują wam niepokorne bohaterki?
Ironia wam nie przeszkadza?

To książka dla was!

Spodziewałam się wszystkiego - dostałam dużą dawkę dobrej zabawy. Lyra to typ bohaterki, która totalnie mi pasuje - sarkastyczna, walcząca do końca, stojąca trochę w poprzek do innych. Wciągnięta w grę bogów - co sto lat odbywa się specjalny Kocioł, coś jak igrzyska - na dodatek "na doczepkę" przez najgorszego z bogów.. Czy na pewno?
W tej książce wszystko jest inne, niż się zdaje. Może dlatego czytelnicy dzielą się na tych, którzy ją uwielbiają i tych, którym nie przypasowała? Ja zdecydowanie jestem z tych pierwszych.
Bardzo polecam i już czekam na kolejną!!