Hordy Yrkes

Hordy Yrkes to moje drugie spotkanie z autorem. Moim zdaniem ta pozycja jest bardziej interesująca i wciągająca niż pierwsza część. Mroczne fantasy nie są moim ulubionym gatunkiem, ponieważ nie umiem się odnaleźć w tym świecie. Tak samo miałam problem tym razem gdy bogini Kuje otwiera portal do Wiloświatu.
Książkę tę trzeba czytać wolniej i dokładniej aby nie przeoczyć żadnego ważnego wątku czy szczegółu. Widać że autor przykłada się to kreowania tego świata i wielkie ukłony że jest to tak spójne.
W tej części coraz bardziej podoba mi się postać Deina, za jego odwagę i nieco nieszablonowe myślenie. Niektóre sceny są masakryczne a same hordy Yrkes są ciekawie przedstawione.
W książce pokazane jest nie tylko mrok i mord ale można też dostrzec wątki przyjaźni i romantyczne co przełamuje surowość powieści.
Uważam że główny bohater jest tak stworzony, że nie da się go nie lubić i mu kibicować.
Książkę tę polecam każdemu kto lubi mocne i mleczne fantasy. Nie jest to książka dla osób, które szukają czegoś lekkiego i do przeczytania na jedno posiedzenie. To pozycja do pomyślenia i wgryzniekia się w nowy świat.

Hordy Yrkes. Tom 2 - Paweł Kopijer (Kroniki Dwuświata/ Trylogia Deina)

Dziękuję autorowi za możliwość przeczytania tej książki.

Tak samo jak w poprzednim tomie, są tu mapy i ilustracje postaci, oraz ich krótka charakterystyka.

Znajdują się one nie tylko na początku, ale też w trakcie czytania, również jest ich kilka, aby być na bieżąco tej wizji.

Dodatkowo, ten tom wzbogacony jest o 27 stron indeksu. Ich imiona, są one w porządku alfabetycznym i podanymi rozdziałami, kiedy się tam pojawiają. Mamy też glosariusz, a w nim znaczenie słów, miejsc, funkcji i pozycji. Także są gatunki, magiczne umiejętności, przedmioty mocy, zwierzęta itd.

Muszę przyznać, że wciągał mnie też ten świat.

Tę część przeczytałam jeszcze szybciej niż poprzednią.

Przynajmniej wiem czym są Yrkes. 

Tutaj spotkałam się ze słowem z którym rzadko mam do czynienia, a mianowicie chodzi tu technomia. Dzięki temu można było być co części w dziedzinie SF, którą dość często czytam.

Lektura, która pokazuje historie wielowątkowo. Na bieżąco wiemy, co i jak. Odzwierciedla to, że tam gdzie jest światłość, jest i ciemność, który tylko czeka na dogodny czas. 

Odwaga i poświęcenie, to rzeczywistość naszych bohaterów. Niektórych nawet polubiłam...

Zakończenie było smutne i można powiedzieć, że tajemnica poszła do grobu. Co do epilogu, to mnie zaintrygował. Z niecierpliwością wyczekuję kolejnego tomu tej trylogii.

Czy Deinowi uda się podołać? Czy uda się ostatecznie pokonać Semaela?

Czy polecam?

Oczywiście. To historia w stylu tzw. starej fantastyki. Pełna przesłania i walki z mrokiem. Tym najgorszym...

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

"Wojownik zamienia cierpienie w nienawiść, bo tak jest znacznie łatwiej sobie z tym poradzić. By stać się wodzem, trzeba iść krok dalej. Najgroźniejsza furia to ta bezgłośna i mrożna, bo okiełznana. Tylko taka uzyskuje morderczą skuteczność."

"Prości ludzie oceniają prosto"

"Wojna zawsze najbardziej dotyka zwykły lud. Serca większości z nich krzepi płonna nadzieja, że schronią się tu, by niebawem wrócić do swych domostw. Tymczasem posilą się, dychną nieco i będą musieli ruszyć dalej na południe. A tam mimo życzliwości swych pobratymców i tak pozostaną obcymi po prośbie. Jedyna pociecha w tym, że mamy już porę rozkwitu. Zatem nie ucierpią tak od mrozów."

"Naturalna selekcja. Najsprawniejsi giną na początku."

"Arcymag wyprostował się z niedowierzaniem w spojrzeniu.

- Ściągnąłeś mnie tu tylko po to, by mi grozić?

- Cóż, to chyba uzasadniony powód. W innym przypadku wysłałbym ci list przez umyślnego.

Karan wycelował palec ze złością w kierunku cynicznie nastawionego namiestnika."

"Wolę zginąć jako człowiek, niż tłuc się po świecie zniewolony wiecznym głodem zabijania."

"Żadne słowa nie wydają się odpowiednie, by je teraz wypowiedzieć. Lecz kiedy przyjdzie czas, te właściwe same się znajdą."

"Zemsta jest dla głupców."

"Czasem niepokój ratuje nam skórę. A czasem trzeba go odłożyć na bok, by zachować śmiałość serca. [...] Przeważającego liczebnie przeciwnika znacznie łatwiej pokonać. Gdy uderza się w niego słabo, ale wielokrotnie, niż raz a potężnie."