HUNTER X HUNTER: TOM 7

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: W siódmym tomie Gon i Killua kończą swój intensywny trening Nen pod okiem Winga, co pozwala im na ostateczne starcie z przeciwnikami w Niebiańskiej Arenie oraz na wymarzony rewanż Gona z Hisoką. Następnie akcja przenosi się na Wielorybią Wyspę, gdzie młody Łowca odnajduje tajemniczą skrzynkę pozostawioną przez ojca, zawierającą wskazówki prowadzące do legendarnej gry Greed Island. Aby zdobyć fundusze na jej zakup, przyjaciele udają się do Yorknew City na wielką aukcję, gdzie ich drogi krzyżują się z Leorio oraz Kurapiką. Ten ostatni, pracując jako ochroniarz rodziny Nostrade, planuje krwawą zemstę na Trupie Fantomu za rzeź jego klanu. Sytuacja drastycznie się komplikuje, gdy wspomniana grupa przestępcza atakuje aukcję, doprowadzając do masakry i zmuszając Kurapikę do użycia swoich nowo nabytych zdolności.

Kiedy patrzymy na mangę Hunter x Hunter przez pryzmat jej początkowych rozdziałów, łatwo ulec złudzeniu, że mamy do czynienia z kolejną banalną przygodą w stylu „od zera do bohatera”. Kiedy jednak zanurzymy się w lekturze recenzowanych tomów, widzimy, że Yoshihiro Togashi to autor, który nie boi się sięgać po mocniejszą treść i zaskakiwać tym samym czytelnika.

Tom siódmy to przede wszystkim domknięcie wątku Niebiańskiej Areny. Do tego wprowadzenie i rozwinięcie koncepcji Nen nadaje historii większej głębi i mocniej angażuje odbiorcę. Autorowi udaje się stworzyć logiczny system, dzięki któremu walka w mandze Hunter x Hunter staje się partią szachów, a nie tylko wymianą ciosów....

PRAWDZIWY TRENING

,,Hunter × Hunter", czyli chyba najbardziej dragonballowa (co teraz, po śmierci Akiry Toriyamy zostawia jakiś tako pewny smutek) z obecnie wydawanych na polskim rynku serii, wraca z siódmym tomikiem. Czyli przed nami jeszcze co najmniej trzydzieści, bo w chwili obecnej mamy te trzydzieści siedem części, a przecież seria wciąż się ukazuje, acz w swoim niespiesznym, dostosowanym do możliwości autora rytmie. I fajnie, że tyle, i że nadal to wychodzi i w ogóle, bo takich serii nam trzeba. mi trzeba było, bo shounen to moja bajka, a tak wzorcowego, klasycznego bitewniaka, tak dragonballowego i w ogóle, dawno tu nie było. A każdy kolejny tom potwierdza tylko, jak bardzo można czerpać z klasyki, z jednoczesnym zachowaniem wrażenia, że to wcale nie kopia czy potworka z rozrywki.

W końcu nadchodzi czas prawdziwego treningu. Gon, jak wiadomo, chce wygrać walkę na poziomie 200, a tu problemy się piętrzą, bo na nowicjuszy polują zawodnicy i w ich ręce wpada... Zushi!

https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2024/03/hunter-hunter-7-yoshihiro-togashi.html