Japoński wachlarz

Ostatnio zafascynowała mnie Japonia, bardzo chciałabym kiedyś zwiedzić ten kraj. Bator opisuje Japończyków w taki sposób, że od razu chciałoby się wsiąść w samolot i przekonać się czy rzeczywiście jest tak, jak twierdzi. Fascynująca lektura. Polecam.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Piękna książka opisująca Japonię z perspektywy przybysza. Doskonała dla każdego, kto tylko ma odrobinę czasu aby dowiedzieć się o kraju kwitnącej wiśni czegoś więcej, niż utarte stereotypy i międzynarodowe osobliwości. Po przeczytaniu tej książki z chęcią odwiedziłabym Japonię, tym bardziej że mniej więcej wiem czego się spodziewać po jej mieszkańcach. Dla mnie ich kultura jest pełna paradoksów, zapewne tak jak w ich oczach moja kultura jest ich pełna. Podziwiam ich za umiejętność stworzenia płynnie działającego społeczeństwa, dopracowaniu do perfekcji codziennych czynności oraz czerpania z nich radości, czego z chęcią spróbuję się nauczyć, choćby poprzez inne podejście do przyrządzania i spożywania posiłków. Jednocześnie przeraża mnie wizja Tokijskiego megalopolis, oraz hierarchizacji społeczeństwa na każdym jej poziomie, od kontaktów w pracy, po język codzienny. A wszystkiego tego dowiedziałam się tylko dzięki tej niezwykłej lekturze, napisanej przez autorkę dla zwykłych czytelników, o zwykłych Japończykach.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Japonia jest "na topie". Dziś wiele osób fascynuje się tym krajem. Popularność mangi i anime nie słabnie, miłość do lolitek, stworków o wielkich oczach i wszystkiego co "kawaii" widoczna jest gołym okiem (najbardziej w branży odzieżowej i zabawkowej), japońskie znaki trafiają na karki i nadgarstki w formie coraz mniej oryginalnego już tatuażu, książki Murakamiego błyskawicznie znikają ze sklepowych półek, a premiery nowych tytułów przyjmowane są z entuzjazmem, lokale serwujące sushi nie mogą narzekać na brak klienteli, a egzotyczność pałeczek przyciąga coraz to nowych wielbicieli tej techniki spożywania posiłków. Jednak rzadko kiedy, pośród licznych wielbicieli Kraju Kwitnącej Wiśni, spotkać można osobniki, które naprawdę interesują się jej kulturą, znają jej historię, próbują zrozumieć mentalność jej mieszkańców - słowem, są na tyle kompetentni, by móc pochwalić się nie tylko maskotką z wielkimi oczyma czy kompletem miseczek z japońskim wzorem, ale także opowiedzieć ciekawą historię związaną z Japonią, wyjaśnić sposób w jaki Japończycy postrzegają i przeżywają świat. Niestety, zainteresowanie Krajem Wschodzącego Słońca jest ogromne i powierzchowne zarazem, ogranicza się na ogół do znajomości paru słówek, odrzuconego podania na japonistykę i kilku amatorskich szkiców, wzorowanych na twórczości ulubionego mangaki. Na szczęście Joanna Bator jest kompetentna. Na szczęście jej podróż do Japonii nie była wyprawą rozhisteryzowanej fanki, jadącej na zlot miłośników anime do Ustrzyków Dolnych w przebraniu Czarodziejki z Księżyca. Na szczęście jej miłość do Japonii zrodziła się dopiero po zapoznaniu się ze specyfiką tego kraju i tych ludzi, aposteriorycznym poznaniu wielu rzeczy, które ma on do zaoferowania, niekoniecznie z gatunku "kawaii". Bator zabiera swoich czytelników w egzotyczny literacki spacer po pozbawionych nazw uliczkach Tokio, posługując się naszkicowaną własnoręcznie mapą japońskich wspomnień. Pokazuje miejsca, o których polski fan Japonii na ogół nie ma pojęcia i których znaczenia często nie rozumie. Dzięki niej zwiedzić możemy domy miłości, rybne targi, teatry i osobliwe toalety, poznajemy historię wodnych dzieci i tradycyjnych gejsz. Autorka jest również świetną przewodniczką po mentalnych horyzontach Japonii: potrafi wytłumaczyć stosunki sąsiedzkie, sekrety japońskiej kuchni i ceremoniał obowiązujący przy spożywaniu posiłków, akcentuje wielką japońską fascynację kulturą amerykańską i wiążące się z nią powstawanie zabawnych międzykulturowych hybryd językowych (i nie tylko), wyjaśnia edukacyjne ambicje japońskich dzieci i nastolatków oraz wiele innych kwestii, które w europejskiej kulturze nie są tak oczywiste. Wspomnienia Bator to fascynująca i pouczająca lektura, którą przeczytać powinni nie tylko zadeklarowani miłośnicy Japonii, ale wszyscy, którzy choć trochę interesują się światem i wierzą, że można postrzegać go nie tylko europocentrycznie.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Bardzo ciekawa lektura !

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Jedna z najlepszych, o ile nie najlepsza, książek o Japonii:) Skaczące krewetki śniły mi się przez parę nocy ;p

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Przeczytałam z prawdziwym zaciekawieniem. Dowiedziałam się wielu rzeczy, które wcześniej nie przyszłyby mi do głowy, choć z drugiej strony wciąż jest wiele tematów, na które chętnie dowiedziałabym się więcej, a które tu właściwie nie zostały poruszone. Mimo tego "Wachlarz" wydaje się doskonałą pozycją "na początek", dla każdego, kto chciałby dowiedzieć się czegoś o jakże egzotycznej dla nas Japonii i, na przykład, rozwiać złudzenia wywołane przez godziny obejrzanych anime ;)

(Kliknij aby rozwinąć opinię)