ZNASZ JEGO DZIEŁA, TERAZ POZNAJ ARTYSTĘ
Na początku lat 80. XX wieku na ulicach Nowego Jorku zaroiło się od komiksowych rysunków. Na ścianach metra, chodnikach i budynkach pojawiły się raczkujące dzieci, szczekające psy i wirujące białe linie.
Nikt nie wiedział, że ich autorem jest niepozorny okularnik z małego miasteczka w Pensylwanii.
A już na pewno nikt nie sądził, że ten chłopak stanie się ikoną undergroundowej sztuki Nowego Jorku.
Obrazy Keitha Haringa wkrótce znalazły się na ubraniach Vivienne Westwood i na okładce płyty Davida Bowiego. To jemu Madonna zaśpiewała na urodzinach Like a Virgin. Jean-Michel Basquiat był stałym gościem jego imprez. A Andy Warhol zapraszał go do swojej legendarnej Fabryki.
Keith jako jeden z pierwszych zaczął burzyć mur między sztuką wysoką a popkulturą.
Bohomazy, za które został wiele razy aresztowany, niosły jednak ważny przekaz. Jego sztuka była manifestem wolności, wyrazem walki z wykluczeniem, sprzeciwem wobec ignorancji polityków.
Śpieszył się, żeby o tym wszystkim opowiedzieć, jakby wiedział, że jego życie będzie tak tragicznie krótkie.
Rysował jak szalony, a miasto było jego płótnem.
*
Brad Gooch spotkał się z ponad dwustoma osobami, które znały Keitha Haringa. Dzięki temu udało mu się ukazać geniusz artysty, ponadczasowość jego dzieł i ich ogromny wpływ na sztukę współczesną.
To historia pełna barw, gestów, głośnej muzyki i ciszy ostatnich dni, w której linia Haringa staje się najkrótszą drogą do zrozumienia nowojorskiej bohemy artystycznej lat 80. To opowieść o sztuce, wolności, ludzkiej wrażliwości i niegasnącej potrzebie wyrażania siebie.
Informacje dodatkowe o Keith Haring. Linia, która zmieniła sztukę:
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2025-10-15
Kategoria: Biografie, wspomnienia, listy
ISBN:
Liczba stron: 576
Kup książkę Keith Haring. Linia, która zmieniła sztukę
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Przeczytane:2025-10-27, Ocena: 5, Przeczytałem,
,,Linia, która zmieniła sztukę", to historia człowieka, który ,,wyważył" drzwi galerii sztuki i wypuścił artystyczne wizje wprost na tętniące życiem ulice Nowego Jorku. A że Haring był charyzmatyczny i niepokorny to miasto stało się piękne.
Groch rekonstruuje z niesamowitą dbałością drogę, jaką artysta miał do pokonania, od nieśmiałego gościa z Pensylwanii, po ikonę, która przez wielu stawiana jest na równi z legendarnym Andym Warholem. Ciekawym skutkiem ubocznym przedstawiania życia Haringa jest kronika lat 80 tych z rozkwitem klubów, buntem, rewolucją artystyczną i także tą mroczniejszą stroną, czyli epidemią AIDS, która wielu ludzi tamtego pokolenia napiętnowała.
Portret jaki Gooch ukazywał był niezwykle emocjonalny, ponieważ autor nie idealizuje artysty, ukazuje jego rozdarcie, gdzie spontaniczność mieszała się ze świadomością przemijania, a w tle było jeszcze poczucie artystycznej misji do spełnienia. Wielką przyjemność dało mi czytanie o relacjach z artystami jak, chociażby wspomnianym już Warholem, czy Basquiatem. Ukazanie jak te znajomości się docierały w poszukiwaniu wspólnego artystycznego języka, było niezwykle inspirujące, zwłaszcza mając teraz świadomość, jak obecnie Ci wizjonerzy są postrzegani i cenieni.
Autorowi udało się historię oddać w sposób żywy i niezwykle obrazowy, gdzie procesy twórcze Haringa były ucztą, a jego fascynacja rytmem, miejską energią nawet mi się udzieliła. Biografia ukazuje, jak potrzeba komunikacji może niejako zdefiniować życie i stać się wyrazem wolności. Historia Haringa inspiruje i uświadamia zarazem jak bardzo należy mówić własnym głosem, iść własnym nurtem nawet, a może zwłaszcza wtedy, gdy otoczenie wydaje się nie być na to gotowe.
Inspirująca książka o geniuszu, który nawet będąc u kresu, tworzył na niesamowitej intensywności.