Korowód cieni

Książeczka niewielka, raptem 144 strony, tylko dziewięć krótkich opowiadań, a zdołowała mnie totalnie. Równie dobrze każde z tych opowiadań mogłoby nosić tytuł ze słowem "śmierć", chociaż w niektórych z nich nie do końca właściwie wiadomo, co się stało, jest ta śmierć, czy tylko wydaje nam się, że jest...

Rzeczywiście łącznikiem między tymi dziewięcioma opowiadaniami jest miasteczko Tamoga, "miasto dobre do umierania", a także niektóre postacie. Trzeba uważnie czytać, by zauważyć te powiązania, w przypadku postaci, bo jeśli chodzi o miasteczko, to wszystko jest jasne.

Wszystkie te opowiadania, mimo że tak krótkie, są niesamowite, jednak mi najbardziej zapadło w pamięć opowiadanie ósme w kolejności, jak mi się zdaje, najdłuższe o tytule "... Lecz prochem kochającym". Zakończenie jego wbiło mnie w fotel i długo nie potrafiłam zamknąć otwartych z wrażenia ust. Polecam, chociaż może nie róbcie sobie tego, co ja sobie zrobiłam, nie czytajcie tych opowiadań jednym ciągiem, na raz...

" Korowód cieni" złożony jest z dziewięciu różnych opowieści o mieszkańcach hiszpańskiego miasteczka Tamoga. To miejsce nie jest ani przyjemne, ani piękne,ani nawet znośne biorąc pod uwagę wydarzenia, które od lat miały tu miejsce.

Historie te łapią za serce a każda z nich wciąga i sprawia, że na długo zapadają w pamięć. To nie są takie sobie opowiastki lecz niejednokrotnie szokujące historie ludzkie.

Znajdziemy tu nie tylko namiętności, lecz przede wszystkim porachunki z wojny domowej, ukryte dramaty, które ujawniają się na przełomie lat oraz zemsta, która dojrzewała przez kilkadziesiąt lat...

polecam!