Lalka i perła

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Data wydania: b.d
Kategoria: Literatura faktu, reportaż
ISBN: 83-08-03875-1
Liczba stron: 86

Ocena: 4.2 (5 głosów)

Wydanie drugie. "To prawda, że sprawdziłam krok po kroku wędrówki Wokulskiego po Paryżu. Studiowałam też mapę, żeby ujrzeć to, co on na niej zobaczył, wielką gąsienicę paryską, znak istnienia sensu w chaosie miasta. Lalkę wzięłam na stypendium całkiem przypadkowo, po prostu z chęcią kolejnego poczytania ulubionej powieści - nie sądziłam wtedy, że zacznę cokolwiek o niej pisać." - Olga Tokarczuk w wywiadzie z Krzysztofem Lisowskim.

Kup książkę Lalka i perła

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Lalka i perła

Avatar użytkownika - Faustyna
Faustyna
Przeczytane:2013-05-16, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2013,
Jedną z moich ulubionych powieści jest lalka według mnie zawiera ona wszystkie elementy jakie dobra powieść zawierać powinna, przyznam że czytałam ją kilka razy a mój osobisty egzemplarz jest dość sfatygowany. Myślałam, że wyczytałam tam już wszystko, ale interpretacje Tokarczuk wyprowadziły mnie z tego pysznego błędu. Pierwsze zdanie które zrobiło na mnie niebywałe wrażenie to: ,,Powieść jest procesem psychicznym, który nie należy do nikogo, procesem granicznym miejscem gdzie czytelnik i autor uzgadniają wspólny świat''. Autorka rozpatruje więc nie tylko postacie i akcje ,,Lalki'' ale również autora i sam proces czytania i pisania powieści. Polecam szczególnie miłośnikom ,,Lalki''.
Link do opinii
Avatar użytkownika - asza
asza
Przeczytane:2013-03-29, Ocena: 1, Przeczytałam, 52 książki - 2013,
"Lalka" Bolesława Prusa jak na razie jest moim absolutnym numerem jeden, i to nie tylko jeśli chodzi o lektury szkolne. Zafascynowała mnie zwłaszcza osoba Stanisława Wokulskiego. Dlatego też lektura fragmentu "Lalki i perły", który dostaliśmy na lekcji polskiego, wywołała moja święte oburzenie i zdecydowane postanowienie, że nie będę odpowiadać na pytania dołączone do tekstu, uzasadniając go jako niezgodny z moimi przekonaniami. Odkąd pamiętam, znajduję dziwną lubość w robieniu sobie na przekór, więc postanowiłam pożyczyć całość eseju Olgi Tokarczuk. Jak już robić sobie na przekór, to po całości, dlatego też egzemplarz ponadosiemdziesięciostronicowej książki, który trzymałam w rękach, należy do mojej sorki od polskiego, niedarzonej przeze mnie nadmiarem sympatii. Ta część recenzji jest przeznaczona na krótkie streszczenie. Szkoda tylko, że tutaj nie ma czego streszczać, bo sam esej jest niejako streszczeniem interpretacji "Lalki" Tokarczuk. Myślę jednak, że co nieco warto tu przytoczyć. Olga Tokarczuk widzi kulminację akcji powieści Prusa aż w kilku momentach, czasami mało istotnych. Według niej kluczową rolę w arcydziele odgrywa Węgiełek opowiadający legendę o śpiącej królewnie. Innym poglądem Tokarczuk jest to, że Wokulski jest Obcym. Choć autorka próbowała wyjaśnić owe pojęcie swoim topornym i ciężkim jak armata piórem, nie zrozumiałam go w ogóle, a o tym, że odnosi się do Stanisława, dowiedziałam się dopiero kilka stron później, kiedy to rozważania trwały w najlepsze. O Izabeli Tokarczuk zdarzyło się napisać "Iza", z czym chyba ani razu nie spotkałam się w "Lalce". Stopień spoufalenia eseistki z postacią, według niej wyzutą z realizmu, jest więc dla mnie nie tyle absurdalny, co nawet niepokojący. Dla Wokulskiego Łęcka jest animą, czyli w wolnym tłumaczeniu zestawem idealnych cech kobiety. Przez kilkadziesiąt stron Olga Tokarczuk snuje rozważania i mnoży interpretacje, zachodząc w głowę, jak znaleźć odpowiednio wiele trudnych słów i odwołań do psychologii. Z Tokarczuk zgadzam się w jednym - Wokulski nie kochał Izabeli, a jedynie (jeśli w ogóle można w tym przypadku mówić o miłości czy choćby zakochaniu) jej obraz, który sam stworzył na podstawie kilku przypadkowych spotkań. Tak, do tego wniosku już wcześniej doszłam, więc jestem pewna, że tu autorka nie przekroczyła żadnej granicy przyzwoitości w burzeniu wyobrażeń czytelnika o bohaterach - wyobrażeń, które starał się zaszczepić nie kto inny jak Prus. Całokształt bardzo mi się nie podoba. Dlaczego? Pomijając zupełnie dopisywaną przez Tokarczuk filozofię i pięćdziesiąt ukrytych znaczeń przypadkowych sytuacji... JĘZYK. Przyrzekam, że nawet gdyby posunęła się do większych herezji, ale ubierała je w słowa lekkim piórem i beztroskim stylem, nie nienawidziłabym Tokarczuk jako pisarki. Naprawdę, poprzestałabym na skromnym nielubieniu. Oto przytaczam fragment, w którym autorka niemal łopatologicznie wbija do głowy przeciętnemu odbiorcy jej naukowego bełkotu, że nie jest godzien, by zrozumieć definicję za pierwszym, drugim, ewentualnie trzecim razem: "Anima jest archetypową postacią "obrazu duszy" i reprezentuje komplementarną, odmiennopłciową część psychiki. Przedstawia sobą obraz drugiej płci, jaki mężczyzna nosi w sobie jako jednostka i przedstawiciel gatunku. Mówiąc najprościej - każdy mężczyzna nosi w sobie swoją Ewę, każda kobieta - swojego Adama". Dlatego apeluję: jeśli chcesz przeczytać lekką książkę, nawet taką, która odnosiłaby się do innej lektury, nie sięgaj po "Lalkę i perłę". Komu warto polecić tę książkę? Nikomu? Nie, absolutnie. Znalazłam dla niej odpowiednią grupę adresatów - ludzie, którzy biorą się za pisanie książki muszą przeczytać esej Olgi Tokarczuk, bo jest on sztandarowym przykładem, jak nie powinna wyglądać książka. Miłej (hi hi) lektury!
Link do opinii
Avatar użytkownika - Koralia
Koralia
Przeczytane:2013-01-03, Ocena: 6, Przeczytałam,
Zachwycająca nowa odsłona mistrzowskiej powieści.
Link do opinii

„Lalka i perła” to genialny zbiór esejów Olgi Tokarczuk. Dzięki tej pozycji uporządkowałam sobie chaos, który stworzył się po przeczytaniu „Lalki". Eseje te pozwalają na nowo przyjrzeć się książce Prusa i zakochać się w niej. Pokazują nam, że nie musimy patrzeć na to arcydzieło tylko przez pryzmat pytań maturalnych. Szczerze polecam.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Gosia94
Gosia94
Przeczytane:2013-06-26, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - elphaba
elphaba
Przeczytane:2011-10-25, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - Muminka789
Muminka789
Przeczytane:2005-03-31, Przeczytałem,
Inne książki autora
Dom dzienny, dom nocny
Olga Tokarczuk0
Okładka ksiązki - Dom dzienny, dom nocny

Ponadczasowa, popularna na całym świecie, uznana za jedną z najważniejszych współczesnych polskich powieści. Nagrodzona prestiżową międzynarodową Brücke...

Opowiadania bizarne
Olga Tokarczuk0
Okładka ksiązki - Opowiadania bizarne

Najnowszy zbiór opowiadań Olgi Tokarczuk. Premiera w kwietniu 2018!  Świat staje się coraz bardziej bizarny. Najnowszy zbiór opowiadań...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Na Jowisza! Uzupełniam Jeżycjadę
Małgorzata Musierowicz, Emilia Kiereś
Na Jowisza! Uzupełniam Jeżycjadę
Winne
Jarosław Czechowicz
Winne
Złoty dukat
Grażyna Bąkiewicz
Złoty dukat
Gruzińskie wino
Anna Pilip
Gruzińskie wino
Trzeci etap
Katarzyna Ryrych
Trzeci etap
Po prostu Mama
Renata Piątkowska
Po prostu Mama
Polscy szpiedzy 2
Sławomir Koper
Polscy szpiedzy 2
Dzieci żółtej gwiazdy
Mario Escobar;
Dzieci żółtej gwiazdy
Pokaż wszystkie recenzje