Las zapomnienia

Jeśli lubisz zagadkowe książki, które w dużej mierze są owiane tajemnicą, to powinieneś sięgnąć po ten tytuł. To opowieść, która jest krótka, ma średni cienki druk, ładnie odznaczony z krótkimi rozdziałami. Rozpoczyna ją przyspieszone bicie serca, gdyż czytamy o młodej dziewczynie, która ocknęła się w lesie i nie ma pojęcia kim jest ani dlaczego tam się znajduje. Tutaj pojawia się pamięć ciała, gdyż ono wysyła jej sygnały, że coś powinna pamiętać, zwraca jej uwagę na różne miejsca, czasami nawet idzie gdzieś, lecz nie wie dlaczego. W momencie, kiedy zatrzymuje się przy drzewie na którym ktoś wyrył słowo ,,Weronika" nie wie kogo oznacza, ale czuje, że powinno być dla niej ważne. Stara się je zapamiętać, choć też nie wie dlaczego. W późniejszym czasie ktoś ją odnajduje i zawozi do szpitala. Tutaj pojawia się coś jeszcze, wybiórcza pamięć mózgowa, która niczym aparat podsuwa jej wizje, dziwne urywki, ukazuje nawet postacie, ale brak tutaj świadomości kto kim jest i kim ona jest do przedstawionych obrazów. Brak też głosów. Ze słów lekarzy wiemy, że przeprowadzają na niej szereg badań. Tutaj pojawiają się słowa, których niby jest świadoma, ale wciąż na podstawie pamięci fotograficznej, jakby przez wiele lat przetwarzanej, powtarzanej, dlatego sama wychodzi z niej niczym oddech. Widzimy jakie badania przechodzi, w jaki sposób obawiają się o jej zdrowie i tak dalej. To podejrzenia lekarzy, wykluczanie schorzeń tudzież chorób. W tym momencie inne obrazy nabierają nie tyle sensu, co dźwięku. Opisuje nam jakby swoje wizje, gdzie jeszcze nie wie czy są prawdziwe, ale wydarzenia ją przerażają i głosy, które są przy nich obecne również podkreślają całą dramaturgię. W momencie, kiedy słyszy, że została zidentyfikowana oraz, że jej rodzice już do niej jadą, jej ciało mocno się napina. Nie wiemy kim bardziej się stresuje, policją, czy rodziną. I teraz dopiero widzimy, że sprawa jest dużo bardziej złożona. To będzie coś jakby wędrówka duszy do duszy, aby pokazać kto kiedyś został skrzywdzony. Nie dodam nic więcej, gdyż to było tak absorbujące, że sami powinniście wejść do świata, gdzie las gra najgłówniejszą rolę. To tutaj demony przeszłości poproszą o rozgrzeszenie, a policja zrobi wszystko, aby rozwiązać tą mroczną zagadkę:-)
Jak dla mnie świetna. Ułożona idealnie pod osobę z amnezją, gdzie podkład psychiczny został doskonale dopracowany. Taka usilność dojścia do spraw niewyjaśnionych nawet kosztem własnych strat. I wszędzie to uczucie, że ktoś gdzieś patrzy... Jak dla mnie to świetna opowieść, która porywa do samego końca z możliwością zrozumienia jej na różne sposoby w zależności co kto przeszedł. Z pewnością warta uwagi:-)