Lata powyżej zera

Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2017-09-13
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-240-4675-1
Liczba stron: 272

Ocena: 3.8 (5 głosów)

Powieść o dorastaniu w latach 2000+. 

O pierwszym pokoleniu, które nie pamięta PRL-u, i ostatnim urodzonym bez smartfona w ręku.


Dźwięk modemu, godziny spędzone na Gadu-Gadu, granie w snejka
i szok po śmierci Magika.

A ty co pamiętasz z lat 2000+?

Kiedy samoloty uderzają w wieże WTC, Anita postanawia, że nie będzie więcej słuchać Ich Troje. Wraz ze starymi kasetami na śmietniku lądują resztki jej dzieciństwa. Nadchodzi czas Paktofoniki. Ale kiedy nawet Kinematografię zaczynają puszczać na MTV, czas szukać nowej muzyki.

I zdecydować, czy życie na pewno trzeba spędzić w Będzinie, skoro tyle osób już wyjechało. 

Oraz co zrobić z możliwościami, których nie dostało żadne poprzednie pokolenie.

***

W roku 2000 świat się nie skończył. Dał nam szanse. 
Tylko czy udało się je wykorzystać, skoro wszystko zmieniało się tak szybko?

Kup książkę Lata powyżej zera

Zobacz także

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - AdelaMi
AdelaMi
Ocena: 3, Czytam,
To już kolejna książka Anny Cieplak, o której jest głośno, zanim jeszcze trafi na półki księgarni. I nie bez powodu. Rekomendowana czytelnikom przez Ziemowita Szczerka literatura powinna zaspokoić oczekiwania młodych, krytycznych i oczekujących wyjątkowej lektury czytelników. Anna Cieplak powoli wyrasta na symbol, a jej proza to prawdziwy manifest literacki, demonstracja pokolenia 90+. Jakie są jej cechy dystynktywne? Spróbuję wymienić przynajmniej pięć z nich. Po pierwsze: autentyczność. Cała przedstawiona historia wydaje się prawdziwa. Sprzyjają temu opisy znanej wszystkim rzeczywistości, wzbogacone o stosowanie rekwizytów typowych dla „epoki”, jak kasety magnetofonowe, walkmany, buty halówki, ubrania i fryzury, charakterystyczne dla Polaków tamtych czasów. Do tego dokłada się wydarzenia polityczne, o których nie tak dawno mogliśmy przeczytać w gazetach czy usłyszeć w telewizji. To wydarzenia o zasięgu ogólnoświatowym, takie jak abdykacja Borysa Jelcyna, ale i regionalnym (na przykład koncert znanego zespołu muzycznego). Po drugie: szczerość. Postaci są szczere, mówią, o czym myślą i dzielą się z czytelnikiem swoimi najbardziej intymnymi sprawami. W przypadku młodych bohaterów nie tylko poruszane tematy, dotyczące wyglądu i akceptacji rówieśników, ale także opisy zbliżeń seksualnych i rozchwiania emocjonalnego powinny ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Lata powyżej zera

Avatar użytkownika - wkp
wkp
Ocena: 4, Przeczytałem, Mam,

DOKOŁA ZERA

 

Po „Lata powyżej zera” sięgnąłem właściwie tylko i wyłącznie z sentymentu, jako, że nie przepadam za polskimi autorami (ani tym bardziej ich obyczajowymi czy autobiograficznymi dokonaniami). O jakim sentymencie mówię? Tak, jak autorka, pochodzę z rocznika 88., co więcej jej powieść traktować miała o czasach nastoletniości, o ówczesnych popkulturowych miłościach, zjawiskach i wydarzeniach. Czegoś takiego nie mogłem sobie darować. I nie żałuję, bo otrzymałem dobrą książkę, choć pozycja ta miała zadatki na coś o wiele większego.

 

Przełom XX i XXI wieku, na pograniczu Zagłębia i Śląska, w tej dziwnej krainie zwanej Polska żyje zwyczajna nastolatka. Dziewczyna jakich wiele, narzekająca na życie, wciąż nie potrafiąca wyrosnąć z dziecięcych pasji. Końcem niewinności stają się ataki z 11 września, tak odległe i bliskie zarazem, początek tego procesu sięga jednak nieco dalej w przeszłość, do dnia, kiedy w ręce dziewczyny wpada „Kinematografia” Paktofoniki. Coś innego, coś, co było na ustach rówieśników. Coś świeżego, co natknęło ją do wyrzucenia starych kaset z boysbandami i innymi kiepskimi zespołami pokroju Ich Troje i wejście na dojrzalszą ścieżkę…

 

Powrót do czasów VHS, walkmanów, początków kariery Putina, samobójstwa Magika, utraty niewinności i szarego uczniowskiego życia. Sentyment za szkolnymi czasami i rozliczenie z okresem, który już przeminął, ale wciąż pozostaje żywy gdzieś w sercu i umyśle. Tym właśnie są „Lata poniżej zera”. Manifestem pewnego pokolenia – ale nie do końca. Ja sam, choć moja nastoletniość przypadła na dokładnie te same lata, nie podzielałem nigdy zainteresowań autorki. nie słuchałem Ich Troje, ani tym bardziej reszty wymienianych przez nią zespołów – nie słuchałem też Paktofoniki. Właściwie nikt z moich rówieśników się tym nie interesował, nawet jeśli lubił rap: ja sięgałem po reggae i punk, znajomi mieli Metallicę, Nirvanę (plus wulgarne „covery” znanych przebojów). Trochę więc to, co opisuje Anna Cieplak, rozmija się z moimi doświadczeniami. Nie mniej całość jest ciekawa, dobrze, bo w ciętym stylu, napisana, nieprzesadnie sentymentalna, nieidealizująca ani czasów, ani wieku, szczera i szybka w odbiorze.

 

Co jednak mogę zarzucić to to, że dobry manifest pokolenia powinien wykraczać daleko poza granice własnej generacji. Przekonali o tym jakże liczni autorzy, giganci literatury. Wystarczy wziąć genialny „Fight Club” Chucka Palahniuka, który poprzez pryzmat pokolenia ówczesnych dwudziestokilkulatków pokazał nie tylko wiwisekcję całej ludzkości, skupiając się na cechach wspólnych dla wszystkich pokoleń, ale przede wszystkim zbadał kondycję świata na wielu różnych polach – i analiza ta po dziś dzień pozostaje aktualna i przejmująca. Cieplak nie ma takich ambicji, spod jej ręki wyszła stosunkowo prosta książka, której siłą są odwołania do wspomnień i doświadczeń obecnych trzydziestolatków. Nie jest więc ponadczasowa, a to jednak spory zarzut, z drugiej strony jako lektura dla przedstawicieli tej właśnie generacji sprawdza się naprawdę znakomicie. Innym pokoleniom może pokazać, to, o czym nie mieli (lub nie mają) pojęcia, ale przede wszystkim dedykowana jest do tej jednej, jedynej grupy, która będzie mogła ją naprawdę zrozumieć. Jeśli do niej należycie, będziecie bawić się dobrze, w oku zakręci Wam się nie raz łezka sentymentu, ale szkoda, że na głębsze przemyślenia nie zostawiono tutaj miejsca. Tak czy inaczej polecam.

 

Recenzja opublikowana na moim blogu http://ksiazkarnia.blog.pl/2017/09/23/lata-powyzej-zera-anna-cieplak/

Link do opinii
Avatar użytkownika - MagdaMc
MagdaMc
Przeczytane:2019-02-18, Ocena: 4, Przeczytałem,
Avatar użytkownika - Agatonik
Agatonik
Przeczytane:2018-08-01, Ocena: 2, Przeczytałam, 52 książki 2018,

Książka powierzchowna, składająca się jakby z epizodów zapisanych w pamiętniku. Trudno polubić lub nie polubić postaci. Nie wywołuje emocji, nie skłania do refleksji. I co z niej wynika oprócz trochę kronikarskiego opisu tamtych lat? Czytałam “Lata powyżej zera” jak beznamiętny reportaż, w którym nic nie zaskakiwało, a raczej nudziło. Pani Cieplak w udzielonym Wysokim Obcasom wywiadzie fantastycznie opowiada o tym, co myśli, czuje, jaki jest jej pogląd na świat. Ciekawie opowiada również o książce, którą napisała. Gdyby oddała to wszystko w książce, byłaby to naprawdę wartościowa i ciekawa literatura. Niestety, postaci są papierowe, nie ma tam emocji, nie ma tych rozterek, marzeń, rozczarowań, o których tak ładnie mówi. Wywiad lepszy od książki. 

Link do opinii
Inne książki autora
Ma być czysto
Anna Cieplak0
Okładka ksiązki - Ma być czysto

  Najlepszy literacki debiut roku! Bez ściemniania i lukru o wchodzeniu w dorosłość we współczesnej Polsce.  O dziewczynach, o których mówi się...

Ma być czysto
Anna Cieplak0
Okładka ksiązki - Ma być czysto

Mieć piętnaście lat to jak cierpieć na nieuleczalne zaburzenia urojeniowe. Każdą uwagę na swój temat analizuje się po sto razy, kompleks wyrasta na kompleksie...