Normandia. Życie między przypływem a odpływem

"Jedz śledzie, będziesz mieć piękne dzieci - to hasło wykrzykują sprzedawcy śledzi..."

Autorka z wyraźną fascynacją opowiada o Normandii, krainie surowych klifów, rybackich miasteczek, legend i smaków pielęgnowanych od pokoleń. Nie stworzyła suchego przewodnika pełnego dat i faktów. Zamiast tego oddała czytelnikowi miejsce żywe, pulsujące historią, światłem i codziennością mieszkańców. Czytając, miałam przed oczami wzburzone morze, słyszałam wiatr niosący się nad plażami i czułam chłód kamiennych uliczek Rouen. Smakowałam camembert, świeże ostrygi i słynny normandzki cydr, a gdzieś między kolejnymi stronami unosił się zapach jabłoniowych sadów i słonego powietrza. Ta książka działa na wyobraźnię wyjątkowo mocno.

Podobało mi się to, że Agnieszka Łopatowska splata opowieści o sztuce, historii i kulturze z codziennym życiem regionu. Obok impresjonistów, Moneta czy Boudina pojawiają się historie dawnych kurortów, legendy o duchach, opowieści o Wikingach, Joannie d'Arc czy lądowaniu aliantów. Są też ciekawostki kulinarne, lokalne tradycje i anegdoty, które sprawiają, że całość czyta się z prawdziwą przyjemnością. Ciekawe były fragmenty poświęcone artystom związanym z Normandią. Pełne pasji, klimatu i tej charakterystycznej francuskiej melancholii. Autorka pięknie pokazuje, dlaczego właśnie tutaj światło stało się inspiracją dla malarzy, a morze i zmienna pogoda od wieków przyciągały ludzi spragnionych piękna.

Spokojna, nastrojowa i niezwykle sensualna książka. Chłonie się powoli, smakując każde miejsce, historię i obraz. Dla mnie była to nie tylko literacka podróż po Normandii, ale też opowieść o zachwycie nad światem, jego historią, naturą i drobnymi przyjemnościami ukrytymi w codzienności.

Piękna wyprawa. I zdecydowanie kolejny francuski kierunek dopisany do listy marzeń. Bardzo polecam! Tatiasza i jej książki :)