Siostra Catherine to odważna i oddana otrzymanemu powołaniu kobieta. Tutaj dzieli się codziennością eremitki, żyjącej w trudno dostępnej alpejskiej chacie. Pisze o kontakcie z surowym pięknem natury, o znaczeniu Trójcy Świętej – która przenika jej życie dzień po dniu – o roli Pisma Świętego, modlitwy brewiarzowej i nieustannej, o świętości Kościoła. Daje przykład wiary przemyślanej, zdrowej i osadzonej w konkretnej rzeczywistości. Niczego nie upiększa. Jej świadectwo jest szczere i głęboko ludzkie.
Te banalne zmagania odzierają człowieka z poczucia, że jest kimś, że coś znaczy. Na samym początku napawa to przestrachem i niepewnością, z czasem jednak przynosi ulgę i wolność: bardzo mało się liczę. Moje życie jest małe, ukryte, bez ambicji, wolne od wszelkich pozorów, ról, póz i innych masek. Wreszcie uwalniam się od obowiązków skuteczności, wydajności, kompetencji, uzasadniania własnego istnienia. Czysta bezinteresowność, bycie po prostu dlatego, że Bóg daje mi być. Żadnej gry o cokolwiek, jedynie poszukiwanie Boga we wszystkim i pokój serca
– napisała siostra Catherine w książce Opowieść górskiej eremitki (tytuł oryginalny: Récits d'une ermite de montagne).
Na publikację składa się dziewięć rozdziałów, które przedstawiają życie autorki, a także wyjątkowe zjawiska i problemy związane z funkcjonowaniem w eremie. Piękno książki wynika z pięknego życia samej autorki, która w zajmujący sposób potrafiła się nim podzielić.
Przesłaniem lektury jest nieustanne odnawianie sił i pozwolenie, by miłość zwyciężała rozpacz, doprowadzając do życia w radości i zjednoczeniu z Bogiem oraz naturą.
Wydawnictwo: W drodze
Data wydania: 2026-04-07
Kategoria: Duchowość, religia
ISBN:
Liczba stron: 280
Tytuł oryginału: Récits d'une ermite de montagne
Tłumaczenie: Paweł Borkowski