Październikowa kraina

Nie wiedziałam, że Bradbury debiutował tomem opowieści... grozy! Mało tego! Tom "Mroczny karnawał" wydany został przez Augusta Derletha w Arkham House! Niniejszy zbiór został wzbogacony o pięć opowiadań. 

Chyba nie ma bardziej jesieniarskiej książki niż ta! I to nie jest kwestia tytułu. Te opowieści są takie, że kiedy dni stają się chłodniejsze, szybciej zapada zmrok, za oknem deszcz, a drzewa gubią liście i człowieka ogarnia melancholia to właśnie wtedy ma się ochotę zawinąć w koc niczym kebab i je czyyyytać!

Jestem oczarowana tym zbiorem. Bradbury miał nietuzinkowe pomysły! Jego groza jest przesiąknięta mrokiem i makabrą. Oczywiście niektóre z nich trochę trącą myszką, ale nic im przez to nie ubywa, mają swój niepodrabialny klimacik. 

Tutaj każde opowiadanie ma w sobie coś niezapomnianego! O wszystkich wspominać nie ma sensu, przytoczę moje ulubione. Zdecydowanie numerem jeden jest "Słój", mocno niepokojący! O osobliwym tworze w słoju, poniekąd makabrycznym...
Kolejnym takim zapadającym w pamięć jest "Mały skrytobójca". Oszalała, świeżo upieczona matka z paranoiczną depresją poporodową, a może...? Końcówka zmiata z planszy, dosłownie! Jakie to creepy! 
Z kolei "Szkielet" ma genialną koncepcję. O człowieku ogarniętym hipochondryczną obsesją. Makabryczne i urocze! 

W moim odczuciu to jeden z lepszych zbiorów klasycznej grozy. Muszę w końcu i inne książki Bradbury'ego nadrobić! Gorąco polecam!