Pillow Man. Mężczyzna naszych marzeń

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Jean to czterdziestoletni były kierowca ciężarówki, który z powodu problemów zdrowotnych stracił pracę. Od trzech lat bezskutecznie szuka nowego zatrudnienia. Razem z żoną Marianne żyją w skromnym, niedokończonym domu, próbując przetrwać codzienność. Niespodziewanie Jean odpowiada na nietypowe ogłoszenie – firma poszukuje bezsennych do pracy… w piżamie.

Zatrudniony jako „żywa poduszka”, Jean nocami odwiedza klientów, którzy nie potrafią zasnąć. Nie oferuje im rozmów ani terapii. Jego obecność ma po prostu dawać spokój. Bez dotyku, bez intymności – tylko czułe towarzystwo i fizyczne poczucie bezpieczeństwa. Praca przynosi mu nie tylko zarobek, ale też nowe poczucie własnej wartości. Jednak jego żona nie zna prawdy o tym, czym się zajmuje. Gdy tajemnica wychodzi na jaw, ich związek staje przed poważnym kryzysem.

Choć Pillow Man ma strukturę komedii obyczajowej, pod powierzchnią lekkiej narracji kryje się opowieść o samotności, wstydzie, cielesności i braku komunikacji. Grodet stworzył scenariusz, który zmusza do refleksji: o miejscu mężczyzny w społeczeństwie, o roli ciała jako narzędzia pracy, ale też o potrzebie bliskości i dotyku. Jean, który nie akceptował własnego wyglądu, dzięki swojej pracy zaczyna odzyskiwać wiarę w siebie.

Jednocześnie autor zderza go z bolesną prawdą – czułość, którą oferuje innym, niekoniecznie znajduje drogę do jego własnego domu. Co więcej, nowa tożsamość Pillow Mana staje się zagrożeniem dla fundamentów jego małżeństwa. W subtelny, ale przenikliwy sposób komiks mówi o tym, jak łatwo jest zagubić się pomiędzy potrzebami innych a własną autentycznością.

Pillow Man to komiks, który wyróżnia się nie tylko oryginalną koncepcją, ale i autentyczną empatią wobec postaci. Porusza tematy, o których rzadko się mówi: o tym, jak mężczyźni przeżywają bezrobocie, wstyd związany z ciałem, czy trudności w otwartej rozmowie z bliskimi. Grodet nie moralizuje – stawia pytania i zostawia czytelnika z refleksją.

To opowieść o redefiniowaniu siebie, o godności i miłości, która wymaga odwagi. Także tej, by być słabym. I o tym, że czasem najlepsze, co możemy komuś dać, to po prostu ciche towarzystwo.

Théo Calméjane, autor ilustracji, posługuje się stylem minimalistycznym, lecz pełnym ekspresji. Delikatna kreska, miękkie kontury i pastelowa paleta kolorów nadają całości spokojny, wręcz senno-melancholijny klimat. Wyraźny kontrast pomiędzy dzienną szarością a nocną intymnością podkreśla przemianę bohatera....