Play with me

Play with me przeczytałam już jakiś czas temu. Ta książka trochę na mojej półce. Teraz chyba bym tego nie zrobiła. Otacza mnie zbyt dużo hokeja. Jednak czytania tej książki nie żałuję. Miło spędziłam z nią czas.

Jennie należy do osób, które z trudem obdarzają innych ludzi zaufaniem. Dziewczyna potrzebuje dużo czasu, by móc się przed kimś otworzyć. Jest bardzo podobna do brata. Pewna siebie, charakterna i wygadana. Jednak pod tą butnością kryje się dziewczyna, która żyje w cieniu brata. Stałe myśli, że bez niego nikt by się nie zainteresował. Nie miałaby przyjaciół, a już nie wspomnę o tym, że uważa, że nikt by jej nie pokochał. Każdy jest z nią blisko właśnie ze względu na brata.

"Czasami nowe otwarcie jest właśnie tym, czego potrzebujemy."

Nie przepadam za motywem #brotherbestfriend jednak w tej książce podobało mi się jak został przedstawiony. Garrett Zdecydowanie należy go grupy green flag. W początkowych kontaktach z Jennie był wręcz uroczy. Niepewny siebie, zagubiony, trochę wstydliwy. Czasem bywało trochę niezręcznie. Porównanie go do zagubionego szczeniaka byłoby tutaj najlepsze. Ich więź rodziła się w spokojnym i realnym tempie.

Autorka doskonale buduje relacje między bohaterami, także tymi drugoplanowymi. Mam wrażenie, że tych drugich poznajemy równie dobrze, jak główne postacie. Bardzo podobała mi się relacja rodzeństwa, Jennie i Cartera. Była cudowna. Tworzą rodzeństwo, które jednocześnie się nie lubi i kocha. Stałe sobie docinają, są opiekuńczy. Carter to nawet nadopiekuńczy. Chociaż relacje Garretta z pozostałymi członkami jego drużyny także były super

Niestety urokiem (lub też nie) tej autorki są przydługie opisy. Przyznaję się bez bicia, pod koniec trochę z nich omijałam. Myślę, że gdyby autorka trochę skróciła te historie, nic by się nie stało. Mimo wszystko książka, jaką całość bardzo mi się podobała. @wydawnictwo.yana mam nadzieję, że szybko dacie mam kolejne tomy. Polecam?