Po drugiej stronie siebie

Marta i Monika próbują poskładać swoje życie z zawirowań, tajemnic i niespełnionych tęsknot. Ich losy splatają się z przeszłością rodziny naznaczonej sekretem, zbrodnią, przekleństwem. Z każdym krokiem zbliżają się do prawdy, która nie należy do żadnej z nich. Kiedy jedna z nich trafia do nawiedzonego przez duchy domu, sporo w jej życiu zaczyna się komplikować. Gdzieś żyje trzecia młoda kobieta - Paulina, nastolatka, która od lat nosi w milczeniu więcej bólu, niż ktokolwiek jest w stanie unieść. Co może łączyć Martę, Monikę i Paulinę? Jaką rolę w życiu trzech kobiet odegra stary dom, w którym podobno mieszkają duchy? Czy przeszłość kobiet ma coś wspólnego z ich przyszłością? Kim tak naprawdę są nieznające siebie nawzajem młode kobiety?

Niezbyt często zdarza mi się, że dwa razy sięgam po jakąś książkę w krótkim odstępie czasu. Tę książkę przeczytałam dwa razy i pewnie jeszcze kiedyś do niej wrócę.

Pierwszy raz przeczytałam ją na prośbę autorki, która chciała poznać moją opinię o fabule, a drugi raz przeczytałam ją z czystą przyjemnością, aby podzielić się opinią o niej z innymi.

To niesamowita lektura. W tej niepozornej książeczce autorka umieściła taki ładunek emocji, że momentami trudno zapanować nad tymi emocjami jakie dopadają czytelnika podczas czytania.

Poznajemy trzy młode dziewczyny – Martę, Monikę i Paulinę, które teoretycznie nic ze sobą nie łączy oprócz smutnej, a chwilami można powiedzieć, że dramatycznej przeszłości. Każda z nich niesie w sercu swój bagaż bolesnych doświadczeń.

Każda z tych dziewczyn to inna osobowość, jedna jest silna, mocno stąpająca po ziemi, inna zahukana i straumatyzowana.

Ale jest coś co łączy te dziewczyny bardzo mocno, nie zdradzę jednak co, bo chciałabym aby czytelniczki/czytelnicy odkryli to sami sięgając po tę lekturę, którą POLECAM gorąco nie tylko na okładce.

Czytając tę książkę, raz jesteśmy w świecie Marty, raz w świecie Moniki, a innym razem wkraczamy w świat nastoletniej Pauliny. Każda z bohaterek ma za sobą jakiś bagaż doświadczeń. Jedna z nich jest matką syna, którego wychowuje jej mama, ponieważ ona nie czuje w pełni miłości macierzyńskiej, chociaż na swój sposób kocha syna. Druga została w dzieciństwie odrzucona przez swoją nastoletnią wówczas matkę i wychowana w domu krewnych. A trzecia ma poważne problemy natury psychicznej związane z niezbyt ciekawą sytuacją we własnym domu.

Autorka zabiera również czytelników do pewnego domu, starej rezydencji otoczonej pięknym ogrodem, w której mieszkają… duchy.

Czy one faktycznie są tylko wyobraźnią jednej z dziewczyn musicie się przekonać sami, a stanie się to dopiero wtedy, gdy sięgniecie po książkę.

To nie jest powieść z tych: lekka, łatwa i przyjemna, to książka z tych, które zostawiają trwały ślad w pamięci czytelnika. To świetne studium psychologiczne, w którym można odnaleźć cząstkę siebie. No i przede wszystkim to lektura, w której głównymi bohaterkami nie są Marta, Monika i Paulina, ale EMOCJE.

Moim zdaniem już sama okładka powinna przyciągnąć czytelniczą ciekawość, bo jest ona taka… trochę tajemnicza, trochę zmysłowa i nie sugerująca tego co można za nią odnaleźć.

Nie kupicie tej książki w pierwszej lepszej księgarni, bo autorka wydała ją sama, ale naprawdę uważam, że warto tę książkę mieć w swojej biblioteczce, by móc do niej kiedyś wrócić.

POLECAM szczerze i bardzo gorąco, przyznam się, że kiedy przeczytałam ją po raz pierwszy nie potrafiłam znaleźć słów, aby coś o niej napisać i nie potrafiłam pozbyć się tej historii z głowy. Myślę, że zostanie ona ze mną na długi czas.

Jeżeli zachęciłam Was do sięgnięcia po tę lekturę, to wystarczy skontaktować się z * * na przykład poprzez Facebooka i zamówić dla siebie egzemplarz.