Pokrewna dusza

„Pokrewna dusza” to już moja kolejna przeczytana książka autorstwa Sally Hepworth. Cenię sobie jej powieści ze względu na dogłębną analizę zawiłych relacji międzyludzkich, na skupianiu się na aspektach psychologicznych postaci. Zawsze dodaje do tego szczyptę tajemnic, sekretów. Tak doprawione powieści sprawiają, że oddaję się im bez reszty. Nie inaczej było też i z tym tytułem. Może i trudno czasem doszukać się w fabule czystego i wstrząsającego thrillera, ale przedstawione przez nią historie mają klimat i nie pozostawiają człowieka obojętnym.

Pippa i Gabe kupują w końcu dom, o którym zawsze marzyli. Mają nadzieję zacząć nowe życie, pozostawiając w starym miejscu problemy i troski. Pipa wróciła do pracy jako specjalistka od spraw testamentów i spadków, a Gabe przeszedł na urlop ojcowski i zajmuje się uroczymi bliźniaczkami. Zasłynął też z tego, że ratuje ludzkie dusze i sumienia. Ich dom, mimo iż piękny usytuowany jest dość niefortunnie, bo przy klifie, który przyciąga samobójców. Jednak od kiedy małżeństwo się wprowadziło liczba osób, które zdecydowały się na ostateczność wyraźnie spadła. Do czasu. Pewnego razu Gabowi nie udało się uratować kobiety zdradzonej przez męża. Gdy Pippa przypadkiem dowiaduje się, że jej ukochany i wspaniały mąż znał samobójczynię, pewne rzeczy zaczynają być dla niej podejrzane i nie do końca jasne…

„Ufamy innym na podstawie najdziwniejszych, zupełnie przypadkowych rzeczy, które nie mają nic wspólnego z tym, czy ktoś jest z natury dobry”.

Bardzo lubię, kiedy w powieściach rozwinięta jest warstwa obyczajowa. Daje mi to pełen wgląd w życie bohaterów. Mogę spróbować postawić się na ich miejscu i porozmyślać jak ja bym się zachowała w danej sytuacji. Tym razem Autorka przeprowadza nas przez labirynt małżeńskich tajemnic. Penetrujemy mroczne zakamarki związków, analizujemy ich części składowe jak wierność, zaufanie, lojalność, przywiązanie czy poczucie bezpieczeństwa. Podróż ta jest ciekawa i usiana niespodziankami, ale momentami monotonna i troszkę przegadana.

Sally Hepworth stworzyła świetną powieść psychologiczno-obyczajową z elementami thrillera. Podobała mi się kreacja bohaterów i ich wiarygodność, klimat powieści a przede wszystkim przedstawiona perspektywa Amandy, która była dość nietypowa, ale wspaniale współgrała z tematami podjętymi w fabule. Dzięki niej możemy dokładnie obserwować zawiłości i sprzeczności ludzkiej natury, wady i zalety związków i bliskości. Lektura „Pokrewnej duszy” jest swoistą refleksją nad złymi i dobrymi stronami małżeństwa. W sposób wyważony przedstawia bolączki w skomplikowanych relacjach. Zmusza do refleksji nad tym, co do związku się wnosi, co w nim znosi, a co otrzymujemy w zamian.

Jak dobrze znamy drugą osobę? Czy powinna być wyznaczona granica pełnego zaufania? Co oznacza lojalność? Co jesteśmy w stanie zrobić z miłości i w jej imię? Czy zawsze rodzina powinna być najważniejsza? Czy na wszystkie pytania warto zawsze znać odpowiedzi?

Autorka znana z thrillerów psychologicznych serwuje nam kolejne spotkanie, którego akcja rozwija się stopniowo, a jednak wciąga od samego początku tematem jaki porusza.

Pippa i Gabe wprowadzają się do wymarzonego domu na klifie. 

Pippa jest prawniczką, głęboko wierząca w siłę małżeństwa. Gabe to oddany ojciec a do tego lokalny bohater, który przez miesiące ratuje ludzi przed skokiem w przepaść. Jednak pewnej nocy jednej osoby nie udaje mu się ocalić.

Gdy Pippa odkrywa, że Gabe znał ofiarę, pojawia się coraz więcej pytań. Może to było samobójstwo? A może ktoś ją zepchnął?

„Pokrewna dusza" Sally Hepworth to wciągający thriller psychologiczny o zaufaniu, tajemnicach i cienkiej granicy między miłością a manipulacją. Autorka w charakterystyczny dla siebie sposób porusza trudne tematy, łącząc napięcie i emocje.

Jest to powieść trzymajaca w napięciu i nie brakuje w niej sekretów, które wychodzą z każdej strony. 

Autorka kolejny raz stworzyła powieść, kt9ra tylko z pozoru wydaje się oczywista, by zakręcić nas i zostawić z zaskoczeniem na twarzy.

Takie historie czyta się z ogromną przyjemnością. 

„Pokrewna dusza” autorstwa Sally Hepworth to moje trzecie spotkanie z twórczością autorki. Miałam przyjemność przeczytać „Teściową” oraz „Kochane córeczki” – obie książki bardzo mi się podobały. Hepworth potrafi w wyjątkowy sposób łączyć elementy obyczajowe z napięciem i psychologiczną głębią, tworząc historie, które wciągają od pierwszych stron. Dlatego z wielkim entuzjazmem i nadzieją na kolejną emocjonującą lekturę sięgnęłam po „Pokrewną duszę”. Już sam opis zapowiadał mroczną tajemnicę i intrygującą atmosferę, jakiej oczekuję od dobrego thrillera psychologicznego.

Tym razem Hepworth przenosi nas do malowniczego domu na klifie, gdzie Pippa i Gabe rozpoczynają nowe życie. Ona – prawniczka, rozsądna kobieta, oddana rodzinie i wierząca w siłę ich związku. On – charyzmatyczny mąż i ojciec, który zyskał opinię lokalnego bohatera, ratując ludzi przed samobójczymi skokami z urwiska tuż obok ich posiadłości. Ich życie wydaje się niemal idylliczne, dopóki pewnej nocy jedna z prób ratunkowych kończy się tragedią. Kobieta spada z klifu – i tym razem Gabe nie zdoła jej ocalić.

Z pozoru to tragiczny wypadek, ale gdy Pippa dowiaduje się, że jej mąż znał ofiarę, zaczyna zadawać coraz więcej pytań. Czy naprawdę był to nieszczęśliwy przypadek? A może samobójstwo? A jeśli nie – to kto ponosi winę? Z każdą stroną pojawiają się nowe wątpliwości, a idealny obraz ich małżeństwa zaczyna się kruszyć.

„Pokrewna dusza” autorstwa Sally Hepworth to książka reklamowana jako thriller psychologiczny, jednak w moim odczuciu to raczej powieść obyczajowa z elementami dramatu i lekkiego napięcia. Nie ma tu typowego dreszczyku grozy czy spektakularnych zwrotów akcji, ale jest za to emocjonalna, dobrze napisana historia o relacjach, zaufaniu i ludzkich słabościach. Choć zabrakło mi mocniejszego napięcia i typowego dla thrillera niepokoju, lektura wciągnęła mnie od pierwszych rozdziałów. To jedna z tych historii, które nie tyle trzymają w nerwowym oczekiwaniu, ile skłaniają do refleksji nad tym, jak mało naprawdę wiemy o osobach, z którymi dzielimy życie.

Sally Hepworth w swoim najnowszym thrillerze prowadzi narrację dwutorowo – z perspektywy Pippy i zmarłej kobiety. Taki sposób prowadzenia fabuły dodaje historii głębi i emocjonalnego ładunku. Stopniowo odkrywamy kolejne sekrety, poznajemy motywacje bohaterów i widzimy, jak cienka granica dzieli miłość od obsesji, a troskę od manipulacji. Sally Hepworth bardzo sprawnie buduje napięcie nie poprzez szokujące zwroty akcji, lecz poprzez stopniowe odkrywanie ludzkich słabości i moralnych dylematów.

Autorka oddała w ręce czytelników powieść, w której po raz kolejny udowodniła, że potrafi wnikliwie i emocjonalnie pisać o relacjach międzyludzkich. Jej bohaterowie są autentyczni – mają wady, słabości i tajemnice, które sprawiają, że stają się bliscy czytelnikowi. To opowieść o małżeństwie, które z pozoru wydaje się idealne, a w rzeczywistości skrywa cienie i niedopowiedzenia.

Choć zabrakło mi charakterystycznego dreszczyku typowego dla thrillerów, „Pokrewna dusza” w pełni obroniła się jako poruszająca, inteligentna i doskonale napisana historia o ludzkiej naturze. Czyta się ją z dużym zaciekawieniem, a emocje towarzyszą aż do ostatnich stron. To książka, którą z czystym sumieniem mogę polecić fanom powieści obyczajowych z tajemnicą w tle – zwłaszcza tym, którzy cenią psychologiczną głębię i realistyczne portrety bohaterów.

Lubię powieści tej autorki, ale z czterech które przeczytałam, ta wydaje mi się najsłabsza.