Pozdrów Reagana

W swojej autobiografii Tomasz Łukaszuk barwnie i szczerze opisuje swoje życie w Polsce i później na emigracji w Kanadzie. Mnie bardzo wciągnęła część jego dzieciństwa w Gdyni, za czasów komuny, chociaż jestem kilka lat młodsza od autora to dobrze pamiętam tamte lata i czytając książkę czułam się jakbym przeniosła się w tamte czasy. Było wtedy biednie, ale relacje międzyludzkie, rodzinne kwitły pełną parą, więc rozumiem Tomasza i jego mamę, że musiało im być bardzo ciężko zostawić swoją ojczyznę i rodzinę z którą byli bardzo związani. Podoba mi się geneza tytułu książki do której przyczynił się dziadek, mimo, że wiedział, że wnuk jedzie do Kanady a nie Stanów Zjednoczonych z uśmiechem przez łzy powiedział żartobliwie: - Pozdrów ode mnie Reagana. Dalej życie Tomasza szybko się potoczyło, bez jego wiedzy stał się Thomasem, nie znał języka, znalazł się w innym kraju, bardzo innym od ówczesnej Polski. Jednak Kanada go wciągnęła i życie politycznego tego kraju. Książka dobrze obrazuje jakże inne realia w polityce Kanady, bardzo mnie zaskoczyło, że politycy tam nie mają immunitetu, więc mogą dostać mandat np. za przekroczenie prędkości. Tomasz zrobił według mnie niesamowitą karierę w Kanadzie i jednocześnie pozostał sobą, walczył o ludzi i sprawiedliwość dla każdego. Polecam biografię, bo to szczera opowieść o drodze z gdyńskiego podwórka na szczyty władzy i jestem pewna, że jeszcze nie raz usłyszymy o Tomaszu, bo jest człowiekiem pełnym pasji i zaangażowania.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)