Przypowieść o talentach

"Przypowieść o talentach" autorstwa Octavia E. Butler to kontynuacja, która zostawia po sobie sporo emocji i jeszcze więcej refleksji. To książka bolesna, momentami przytłaczająca, ale jednocześnie bardzo ludzka. Mimo ciężaru poruszanych tematów czyta się ją zaskakująco lekko - Butler ma sposób prowadzenia narracji, który wciąga nawet wtedy, gdy opisuje rzeczy trudne i niewygodne.

Tym razem historia skupia się nie tylko na walce o przetrwanie w rozpadającym się świecie, ale przede wszystkim na konsekwencjach idei, które w pierwszym tomie "Przypowieść o siewcy" dopiero się rodziły. Pokazuje przy tym jak łatwo każda idea może zacząć żyć własnym życiem i prowadzić do rzeczy znacznie bardziej skomplikowanych.

Mam jednak mieszane uczucia wobec wątku religijnego Nasion Ziemi. Momentami wydawał mi się zbędny - książka i bez niego byłaby równie interesująca. Bywa też zbyt sekciarski i chwilami przytłacza samą historię. Przez to powieść sprawia wrażenie bardziej przegadanej niż pierwsza część, mniej skupionej na emocjach i codziennym przetrwaniu, które były największą siłą ,,Przypowieści o siewcy".

Nie zmienia to jednak faktu, że Butler nadal imponuje swoją przenikliwością. Wizja społeczeństwa pogrążonego w fanatyzmie, nierównościach i politycznym chaosie brzmi dziś niepokojąco aktualnie. Autorka świetnie pokazuje, jak łatwo ludzie chwytają się skrajnych idei w czasach strachu i kryzysu.

Bardzo podoba mi się również to, że książka nie daje czytelnikowi pełnego domknięcia. Zakończenie przychodzi nagle, trochę brutalnie, jak w prawdziwym życiu. Nie wszystkie wątki prowadzą tam, gdzie się spodziewamy, a część pozostaje niedopowiedziana. Może to frustrować, ale jednocześnie dobrze pasuje do świata przedstawionego - pełnego chaosu, strat i niepewności.

To nie jest kontynuacja, która podoba mi się bardziej niż pierwszy tom, ale zdecydowanie uważam ją za wartościową. ,,Przypowieść o talentach" zostawia po sobie dyskomfort i dużo pytań, a to chyba najlepszy dowód na to, że Butler wciąż potrafi trafiać bardzo celnie w ludzkie lęki i słabości.