W 1969 roku sześcioro młodych ludzi przyjeżdża do Uppsali. Tu krzyżują się ich drogi i zawiązuje się między nimi swego rodzaju przyjaźń. Jednak pewne wydarzenie zmienia wszystko. Koniec pobytu w Uppsali oznaczać będzie koniec czegoś jeszcze...
Kilkadziesiąt lat później naukowiec z uniwersytetu w Lund zostaje znaleziony martwy na dnie wąwozu w lesie koło Kymlinge. Według legendy wąwóz ten jest miejscem, gdzie najstarsi członkowie rodzin żegnali się z życiem. Dokładnie tutaj 35 lat wcześniej zginął ktoś z grupy upssalskich studentów.
Samotni to czwarta część cyklu o inspektorze kryminalnym Gunnarze Barbarottim, powieść, w której przyjdzie mu się zmierzyć z nowego rodzaju niebezpieczeństwem i koniecznością przewartościowania wielu spraw. A zwłaszcza swojej starej umowy z Bogiem.
Hakan Nesser - jeden z najbardziej znanych szwedzkich twórców kryminałów, autor wielu powieści i opowiadań. Urodził się i wychował w mieście Kumla w środkowej Szwecji, jednak większość dorosłego życia spędził w Uppsali, gdzie do 1998 roku pracował jako nauczyciel, dopóki nie zaczął utrzymywać się z pisania. Największą popularność przyniósł mu cykl powieści kryminalnych o komisarzu Van Veeterenie. Innym znanym cyklem kryminalnym Nessera jest seria z inspektorem Gunnarem Barbarottim.
Informacje dodatkowe o Samotni:
Wydawnictwo: Czarna Owca
Data wydania: 2021-09-01
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN:
Liczba stron: 480
Tytuł oryginału: De ensamma
Kup książkę Samotni
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Samotni - opinie o książce
Inne książki autora
Prawy zabójca
0
Czy zabijanie jest zawsze złe? Zbliża się koniec roku szkolnego i czas wystawiania ocen. Allan Fremling, były sportowiec pracujący jako wuefista, wbrew...
Stowarzyszenie leworęcznych
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
Marten Wincekelstroop i Rejmus Fiste to najlepsi przyjaciele. W pierwszej klasie szkoły podstawowej w małym miasteczku Oösterby zakładają Stowarzyszenie...
Przeczytane:2026-04-04, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2026,
"Życie i śmierć to rodzeństwo - powiedziała. - Jak to się mówi... syjamskie. Jeżeli boimy się jednego, boimy się też drugiego"
Moje kolejne spotkanie z Gunnarem Barbarottim uważam za udane. Mimo że rozwiązanie w mojej ocenie było "takie se", sprawca i jego motywy jakoś do mnie nie przemówiły. Jednak cała reszta, cała otoczka, tło i wszystko to, co doprowadziło do obydwu znalezionych zwłok to mistrzostwo świata. Zwłaszcza podróż młodych Szwedów po komunistycznej na wskroś Europie roku 1972, robi naprawdę duże wrażenie. Przynajmniej na mnie zrobiło.
Barbarottiego polubiłam od razu, od pierwszego książkowego spotkania z nim, za jego targi z Bogiem, za umowę z tymże, za te jego cechy takie bardzo ludzkie. Zwłaszcza że tym razem, w tej części i w jego prywatnym życiu nieźle się "poprzewracało". Mogę już śmiało powiedzieć, że moim zdaniem wątki obyczajowe wychodzą autorowi zdecydowanie lepiej niż kryminalne. To właśnie te wątki, te opisy relacji spraw i zdarzeń między bohaterami były dla mnie zdecydowanie ciekawsze i bardziej ekscytujące niż sama kryminalna intryga. Reasumując, to była bardzo smutna historia.