Sekret Madoki

Madoka, chłopak, którego siostra usilnie próbuje ,,skorygować" do roli dziewczynki, funkcjonuje w pewnej bańce -- świecie, w którym poza drobnymi komentarzami nikt tak naprawdę go nie krzywdzi. Problem w tym, że rzeczywistość tak nie wygląda. W realnym świecie bardzo szybko dostałby łatkę ,,zniewieściałego" i cały ciężar doświadczeń, który się z tym wiąże.

Itsuki miałaby pod tym względem łatwiej -- dziewczynkom wybacza się więcej. Przynajmniej do czasu, aż dorosną. Wtedy zaczyna się presja wejścia w model żony i matki.

Całość jest płaska, nudna i powierzchowna.

Narracja operuje zdecydowanie zbyt dziecięcym kodem (proste plansze, podstawowe dialogi, puste rozmowy), ale jednocześnie w przedostatnim rozdziale pojawia się obraźliwe określenie. To sugeruje, że nie jest to tytuł dla dzieci -- co czyni całość niespójną, bo ton pozostaje skrajnie infantylny i uproszczony. Nie pomaga też fakt, że żadna z postaci nie ma choćby dwóch warstw osobowości.

Sekret bohatera -- że lubi nosić sukienki i ma w domu kilka pluszaków, jak praktycznie każde dziecko -- wypada banalnie.

Rysunki są całkiem ładne, prawdopodobnie po to, by podkreślić stroje, ale po lekturze historia nie zostawia niemal nic.